Uzasadnienie
Wezwany do uiszczenia wpisu od wniesionej skargi w kwocie... zł skarżący wniósł o udzielenie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie go od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.
Pismem z dnia 13 sierpnia 2009 r. zobowiązano go do uzupełnienia oświadczenia majątkowego, a następnie został on wezwany do usunięcia braków pisma z 30 sierpnia 2009 r. zawierającego żądane oświadczenie poprzez jego podpisanie.
Postanowieniem z dnia 12 października 2009r. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu odmówił przyznania skarżącemu prawa pomocy, albowiem w wyznaczonym terminie skarżący nie podpisał powyższego pisma. Postanowienie to utraciło moc wskutek wniesienia przez skarżącego sprzeciwu do tut. Sądu, który rozpoznaje złożony wniosek na podstawie art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Biorąc pod uwagę wniosek oraz dane zawarte w sprzeciwie skarżącego, Sąd uznał, że zachodzą przesłanki do przyznania mu prawa pomocy w zakresie całkowitym.
Zgodnie z art. 245 § 1 - § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Przepis art. 246 § 1 pkt 1 cytowanej ustawy stanowi, że przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Ze złożonego przez skarżącego wniosku, sprzeciwu oraz pisma z dnia 30 sierpnia 2009 r. (k. 49 – 50 akt) wynika, że od września 2008 r. nie prowadzi on działalności gospodarczej. Nie posiada żadnego majątku ruchomego, oszczędności i nieruchomości. Pozostaje z żoną w separacji i nie prowadzi praktycznie własnego gospodarstwa domowego. Utrzymuje się z pracy dorywczej (sezonowej) wykonywanej poza granicami kraju. Podczas pobytu w Polsce mieszka po kilka dni u matki, u siostry lub u żony, pozostając w tym czasie na wyłącznym utrzymaniu rodziny. W czerwcu 2009 r. zarobił on ok. 1800 zł, w lipcu 1350 zł, a w sierpniu 900 zł (z czego po 800 zł miesięcznie przeznaczył na alimenty dla córki).
W ocenie Sądu w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki do stwierdzenia niemożności poniesienia przez skarżącego jakichkolwiek kosztów przedmiotowego postępowania. Nie posiada on bowiem aktualnie stałej pracy i regularnego źródła comiesięcznego dochodu, nie ma własnego majątku i w trakcie pobytu w Polsce jest utrzymywany w całości przez członków rodziny.
Z tego względu na podstawie art. 245 § 1 i § 2 oraz art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.
/-/ Beata Sokołowska
T.M.d