Uzasadnienie
Skarżący, oznaczony w skardze jako Inicjator referendum Grupa A. Gmina K. zastąpiony przez pełnomocnika I.S., złożył skargę do tutejszego sądu na uchwałę Rady Gminy nr [...] z [...] r. w sprawie odrzucenia wniosku o przeprowadzenie referendum gminnego.
Zarządzeniem z dnia 26 lipca 2004r. (k. 99), doręczonym w dniu 29 lipca 2004 r. (k. 105) przewodniczący wezwał pełnomocnika do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez przedłożenie w terminie 7 dni pełnomocnictwa pod rygorem przyjęcia braku umocowania. Pomimo upływu zakreślonego terminu pełnomocnik nie wykonał powyższego zarządzenia. W tej sytuacji zarządzeniem z dnia 22 września 2004 r. wezwano wszystkie osoby, będące Inicjatorem referendum do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez podanie imion, nazwisk adresów wszystkich wnoszących skargę (Inicjatora referendum) oraz do podpisania skargi przez te osoby, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi (k. 119). Zarządzenie do zostało doręczone w dniach: 27.09.04 r. - I. S.; 16.12.04 r. - D. P.; V. G. i H. K. oraz w dniu [...] r. – M. K.(doręczenie zastępcze poprzez "awizo", k.[...]). Również to zarządzenie nie zostało wykonane.
Sąd zważył co następuje.
Zgodnie z art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 1 pkt. 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270) skarga powinna zawierać imię i nazwisko strony oraz oznaczenie jej miejsca zamieszkania. Gdy strona jest reprezentowana przez pełnomocnika do skargi należy dołączyć pełnomocnictwo (art. 37 § 1 i art. 46 § 3 powołanej ustawy). W myśl art. 46 § 1 pkt 4 powołanej ustawy skarga powinna zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika.
Stosownie do postanowień art. 20 ust. 1 ustawy z dnia 15.09.2000 r. o referendum lokalnym (Dz. U. nr 88 poz. 985 ze zm.) na uchwałę organu stanowiącego jednostki samorządu terytorialnego odrzucającą wniosek mieszkańców w sprawie przeprowadzenia referendum, inicjatorowi referendum służy skarga do sądu administracyjnego w terminie 14 dni od dnia doręczenia uchwały. W świetle treści art. 11 ust. 1 pkt. 1 i ust. 2 powołanej ustawy "inicjatorem referendum" jest w odniesieniu do referendum gminnego grupa co najmniej 5 obywateli, którym przysługuje prawo wybierania do rady gminy.
Zatem to działający łącznie, konkretni obywatele, którym przysługuje prawo wybierania do rady gminy, wchodzący w skład podmiotu zwanego inicjatorem referendum i jako osoby fizyczne posiadający zdolność sądową w rozumieniu art. 25 § 1 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi mają status strony postępowania przed sądem administracyjnym, której przysługuje prawo wniesienia skargi na uchwałę organu stanowiącego jednostki samorządu terytorialnego odrzucającą ich wniosek o przeprowadzenie referendum lokalnego, zgodnie z art. 50 § 2 tej ustawy w związku z art. 20 § 1 ustawy z 15 września 2000 r. o referendum lokalnym.
W związku z tym imiona, nazwiska oraz adresy tych osób winna zawierać skarga. Również osoby te zobowiązane były skargę podpisać w sytuacji gdy podająca się za pełnomocnika skarżących, I.S. (należąca do grupy 5 obywateli będących inicjatorem referendum, co wynika z pisma z [...] r. znajdującego się w aktach administracyjnych) nie przedłożyła pełnomocnictwa procesowego pozostałych skarżących. Jej podpis na skardze nie mógł być uznany za podpis pełnomocnika, a jedynie jako złożony we własnym imieniu. Jednocześnie ten jeden podpis nie był wystarczający dla uznania, że skarga została należycie podpisana w sytuacji, gdy wskazany wyżej przepis art. 11 ust. 1 pkt. 1 ustawy o referendum lokalnym przyznaje inicjatywę przeprowadzenia referendum gminnego co najmniej 5 mieszkańcom, a przepis art. 20 ust. 1 przyznaje temu samemu podmiotowi prawo wniesienia skargi. Stanowi to wyraz konsekwencji ustawodawcy, który wprowadził wymóg poparcia inicjatywy referendum przez większą liczbę osób niż pojedynczy obywatel, w celu zapobieżenia powstawania nieprzemyślanych inicjatyw, co należy odnieść również do działania na etapie złożenia skargi do sądu administracyjnego.
Z tych względów nie uzupełnienie wyżej wymienionych braków skargi pomimo prawidłowego wezwania skarżących do ich usunięcia powoduje konieczność odrzucenia skargi zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) i dlatego orzeczono jak na wstępie.
/-/ B. Koś