Uzasadnienie
Decyzją z dnia 11 marca 2022 r. nr [...], Zakład Ubezpieczeń Społecznych odmówił D. P. (dalej: skarżący) umorzenia należności z tytułu nieopłaconych składek na osobę prowadzącą działalność gospodarczą w łącznej kwocie [...]zł, w tym na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne i Fundusz Pracy.
Decyzję powyższą doręczono skarżącemu w dniu [...] marca 2022r. W dniu [...] marca 2022 do ZUS wpłynęło pismo – wniosek o ponowne rozpatrzenie decyzji z 11 marca 2022 [...], wskazując, iż nie zgadza się z wydaną decyzją.
Natomiast pismem z [...] marca 2022. skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję ZUS z 11 marca 2022r.
W odpowiedzi na skargę pełnomocnik organu wniósł o jej odrzucenie ewentualnie oddalenie, zaznaczając m.in., iż skarga jest przedwczesna, gdyż skarżący złożył uprzednio wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy a sprawa jest w toku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302, dalej: P.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Zgodnie natomiast z art. 52 § 2 P.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie.
Choć zgodnie z art. 52 § 3 P.p.s.a. jeżeli stronie przysługuje prawo do zwrócenia się do organu, który wydał decyzję z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, strona może wnieść skargę na tę decyzję bez skorzystania z tego prawa, to podkreślić należy, że jeżeli skarżący wniósł środek odwoławczy od decyzji organu pierwszej instancji w postaci wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, to dopuszczalne stało się wniesienie przez niego skargi do sądu administracyjnego dopiero na decyzję wydaną w drugiej instancji, tj. po rozpatrzeniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Innymi słowy, skarżącemu przysługiwało "prawo wyboru" co do środka zaskarżenia od decyzji ZUS – wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy albo skargi do sądu administracyjnego. Uprawnienia te przysługiwały skarżącemu alternatywnie, tzn. wniesienie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy wykluczyło możliwość jednoczesnego złożenia skargi na tę decyzję.
W niniejszej sprawie skarga do sądu administracyjnego została wniesiona na decyzję, od której skarżący złożył również wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. W związku z tym należało uznać, iż skarżący nie mógł wnieść skutecznie skargi, gdyż możliwość taka została wykluczona poprzez uprzednie złożenie przez niego do organu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Skarga taka podlegać musi w związku z tym odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., zgodnie z którym sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia