Uzasadnienie
Powiatowe [...] w J. wniosło sprzeciw od wskazanej w sentencji decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. w przedmiocie uchylenia decyzji Powiatowego [...] w J. o znaku [...] dotyczącej dofinansowania uczestnictwa w turnusie rehabilitacyjnym i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia.
Wnoszący sprzeciw uiścił kwotę [...]zł tytułem wpisu od sprzeciwu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.
Sprzeciw jest niedopuszczalny i podlega odrzuceniu.
Organ odwoławczy może uchylić zaskarżoną decyzję w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji (art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego; Dz. U. z 2020 r., poz. 256 ze zm., dalej: "K.p.a.").
Od decyzji organu odwoławczego, o której mowa w art. 138 § 2 K.p.a. skarga nie przysługuje, jednakże strona niezadowolona z treści decyzji może wnieść od niej sprzeciw (art. 64a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi; Dz. U. 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: "p.p.s.a.").
Do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej (art. 64b § 1 p.p.s.a.).
Wbrew stanowisku wnoszącego sprzeciw wydana przez niego informacja, jako władcze i jednostronne rozstrzygnięcie, jest decyzją administracyjną (por.: wyrok o sygn. akt I GSK 836/18 - dostępny na stronie internetowej orzeczenia.nsa.gov.pl - w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych).
Organ administracji publicznej, orzekający w sprawie w pierwszej instancji, nie posiada legitymacji do wniesienia sprzeciwu.
Uprawnionym do wniesienia skargi (tu: sprzeciwu) jest każdy, kto ma w tym interes prawny (art. 50 § 1 p.p.s.a.) i inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi (tu: sprzeciwu).
Stroną postępowania administracyjnego jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek (art. 28 K.p.a.). Stroną postępowania administracyjnego jest zatem tylko podmiot występujący w danym stosunku administracyjnoprawnym w charakterze administrowanego. Organ administracji publicznej występuje natomiast w charakterze władczym, stąd nie jest jego stroną.
Dopuszczenie możliwości wniesienia sprzeciwu przez organ administracji publicznej, który wydał rozstrzygnięcie w sprawie, nadawałoby temu organowi zarówno uprawnienia władcze w zakresie rozstrzygnięcia, jak i uprawnienia strony kwestionującej w drodze sprzeciwu rozstrzygnięcie organu drugiej instancji. Żaden przepis prawa nie przyznaje jednak organowi pierwszej instancji uprawnienia do przekształcenia się w określonej fazie postępowania z organu podejmującego władcze rozstrzygnięcie w podmiot kwestionujący rozstrzygnięcie organu odwoławczego.
W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 64b § 1 p.p.s.a. orzekł, jak w pkt 1 sentencji postanowienia.
W pkt 2 sentencji orzeczono o kosztach postępowania na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.