Uzasadnienie
W dniu 16 marca 2015 roku S. S. złożył wniosek o przyznanie jednolitej płatności obszarowej oraz płatności na zazielenienie na rok 2015
Decyzją z dnia [...] lutego 2016 r Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w K. uznał S. S. za rolnika uczestniczącego w systemie dla małych gospodarstw i przyznał mu jednolitą płatność obszarową w kwocie 1029,90 zł, płatność z tytułu praktyk rolniczych korzystnych dla klimatu i środowiska w kwocie 690,78 zł. Jako podstawy materialnoprawne decyzji wskazano art. 5 – 6 i art. 24 ustawy z dnia 5 lutego 2015 r. – O płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego. Jednocześnie wyjaśniono w uzasadnieniu, że beneficjent został uznany za rolnika uczestniczącego w systemie małych gospodarstw, a płatność przyznana przedmiotową decyzją została pomniejszona o kwotę wypłaconej zaliczki na poczet płatności bezpośrednich.
S. S. złożył odwołanie od przedmiotowej decyzji. Uznał, że w roku 2015 otrzymał za mało pieniędzy w porównaniu rokiem poprzednim.
Decyzją z dnia [...] maja 2016, o nr [...] Dyrektor Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu wskazano, do jakiej powierzchni gruntów i w oparciu o jakie stawki wyliczono kwotę płatności. Wskazano przy tym na treść rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 9 października 2015 r w sprawie stawki jednolitej płatności obszarowej za 2015 roku (Dz. U. z 2015 r., poz.1619). Następnie w oparciu o art. 106 ust.3 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i rady (UE) nr 1306/2013 wyjaśniono różnice kursu waluty w przypadku płatności w walucie krajowej. Ponadto organ zaakcentował, że pomocy udzielono na wniosek rolnika i w oparciu o przedstawione przez niego dane.
S. S. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu. W skardze podniósł, że otrzymał mniej pieniędzy w roku 2015,a obniżenie wypłaty z powodu pobranej uprzednio zaliczki uważa za niesprawiedliwe.
Organ w odpowiedzi na skargę podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.
Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 1066) sąd administracyjny kontroluje legalność zaskarżonego rozstrzygnięcia administracyjnego, czyli jego zgodność z powszechnie obowiązującymi przepisami prawa procesowego i materialnego. Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2016, poz.718), zwanej dalej p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Zaskarżona decyzja może być uchylona wówczas, gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy lub naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego albo inne naruszenie prawa procesowego, które mogło mieć wpływ na rozstrzygnięcie (art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.).
Rozpatrując sprawę w kontekście wymienionych przesłanek Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa w stopniu uzasadniającym wyeliminowanie jej z obrotu prawnego.
Przedmiotem kontroli legalności dokonanej przez sąd była decyzja Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P., którą w/w organ utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w K. z dnia [...] lutego 2016. o przyznaniu jednolitej płatności obszarowej i płatności na zazielenienie.
Kwestią sporną jest kwota przyznanej płatności, zdaniem skarżącego niższa niż w roku 2014.
Wyjaśniając wysokość przyznanej kwoty organ przywołał treść art. 8 ust. 1 i art. 8 ust. 1 pkt 4 ustawy – O płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, który to przepis stanowi czym jest maksymalny kwalifikowany obszar dla przyznawania płatności jednolitej i płatności na zazielenienie. Podkreślono, że płatności te przyznano do wielkości obszaru wskazanego we wniosku. Wyjaśniono podstawy materialnoprawne wysokości stawek. Odczytując intencje odwołującego związane z różnicą w przyznanej płatności organ wskazał na treść art. 106 ust. 3 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i rady (UE) nr 1306/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej, zarządzania nią i monitorowania jej oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 352/78, (WE) nr 165/94, (WE) nr 2799/98, (WE) nr 814/2000, (WE) nr 1290/2005 oraz (WE) nr 485/2008 (Dz. U. UE L z dnia 20 grudnia 2013 r.).
Przepis ten brzmi – w przypadku, gdy bezpośrednia płatność przewidziana w rozporządzeniu (UE) nr 1307/2013 zostaje dokonana na rzecz beneficjenta w walucie innej niż euro, państwa członkowskie dokonują przeliczenia na walutę krajową kwoty pomocy wyrażonej w euro na podstawie ostatniego kursu walutowego ustalonego przez Europejski Bank Centralny przed dniem 1 października roku, dla którego pomoc został przyznana. Organ wyjaśnił, iż nie ma wpływu na powstałe różnice w kursie euro i w konsekwencji na wysokość przyznanej płatności.
Chcąc w pełni zrealizować zasadę określoną w art. 9 Kpa organ wyczerpująco wyjaśnił w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, że oddzielną decyzją przyznano skarżącemu płatności w roku 2015 w wysokości 599,28 zł w ramach ONW i 1720,68 zł w ramach płatności bezpośrednich. Także w zakresie tych płatności wskazano wielkość obszaru kwalifikowanego i wskazano podstawy prawne. Cytując dalej treść rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 marca 2015 roku w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "płatności dla obszarów z ograniczeniami naturalnymi lub innymi szczególnymi ograniczeniami objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014 – 2020" wskazano, w jaki sposób przelicza się stawki na ha użytków rolnych oraz kwotę stawki. W ocenie sądu było to niezbędne wyjaśnienie stronie różnic wynikających z przyznawanych w kolejnych latach kwot dopłat.
Organ postąpił prawidłowo, bowiem treść odwołania wskazywała, że strona nie zetknęła się dotąd z takim problemem i nie miała dostatecznego rozeznania w okolicznościach prawnych związanych z wnioskiem pomocowym.
Sąd w składzie orzekającym uznał też, że zaskarżona decyzja uzasadniona jest zgodnie z przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego (art. 107 § 1 i § 3 Kpa). Uzasadnienie jest skonstruowane w sposób umożliwiający zasadę przekonywania i objaśnia stronie przesłanki rozstrzygnięcia w sposób wyczerpujący.
Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę oddalił.