Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem Dyrektor Izby Administracji Skarbowej utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Celnego P. - N. z [...] września 2020 r. o pozostawieniu bez rozpatrzenia wniosku W. sp. z o. o. w K.. z [...] września 2020 r. o zwrot kwoty [...]zł, z odsetkami, wpłaconej przez wnioskodawcę tytułem podatku akcyzowego.
Jako podstawę prawną postanowienia organ drugiej instancji powołał art. 233 § 1 pkt 1 w zw. z art. 239 i art. 219 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r., poz. 1325 ze zm.), dalej: "o.p.".
W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia wskazano, co następuje.
Jeżeli podatnik kwestionuje zasadność pobrania podatku albo wysokość pobranego podatku, może złożyć wniosek o stwierdzenie nadpłaty podatku (art. 75 § 1 o.p.).
Uprawnienie określone w § 1 przysługuje również podatnikom, których zobowiązanie podatkowe powstaje w sposób przewidziany w art. 21 § 1 pkt 1 o.p., jeżeli w zeznaniach (deklaracjach), o których mowa w art. 73 § 2, wykazali zobowiązanie podatkowe nienależne lub w wysokości większej od należnej i wpłacili zadeklarowany podatek albo wykazali nadpłatę w wysokości mniejszej od należnej (art. 75 § 2 pkt 1 lit. a o.p.).
Po wpłynięciu powyższego wniosku o stwierdzenie nadpłaty podatku organ wezwał wnioskodawcę do złożenia korekty deklaracji AKC-U, których dotyczy wniosek. W wezwaniu pouczono stronę, że nienadesłanie żądanych dokumentów spowoduje pozostawienie wniosku bez rozpatrzenia na podstawie art. 169 § 1 o.p. Wezwanie doręczono stronie [...] września 2020 r. Nie wykonała ona tego wezwania w siedmiodniowym wyznaczonym terminie, stąd zasadne było pozostawienie wniosku bez rozpatrzenia.
W skardze na postanowienie organu drugiej instancji strona zakwestionowała uznanie jej za podatnika podatku akcyzowego.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując dotychczasowe stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.
Skarga podlega oddaleniu, gdyż zaskarżone postanowienie nie narusza prawa w stopniu uzasadniającym jego uchylenie.
Sąd podziela stanowisko organu odwoławczego, za wyjątkiem niżej wskazanej kwestii. W związku z obszernym jego omówieniem, jego powtarzanie byłoby zbędne.
Skoro przedmiotowy wniosek nadano [...] września 2020 r. organ powinien był, odnośnie jego braków formalnych, zastosować przepisy o.p. obowiązujące w czasie złożenia wniosku. Tymczasem organ zarówno pierwszej, jak i drugiej instancji, powołał art. 75 § 2 pkt 1 lit. a o.p. w brzmieniu już nieobowiązującym. Nie miało to jednak wpływu na wynik sprawy, gdyż obowiązujący w czasie wydania postanowień organów obu instancji art. 75 § 3 o.p. stanowi, że jeżeli z przepisów prawa podatkowego wynika obowiązek złożenia zeznania (deklaracji), to podatnik równocześnie z wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty jest obowiązany złożyć skorygowane zeznanie (deklarację). Z przepisów prawa podatkowego wynika zaś, że podatnik podatku akcyzowego składa deklarację (art. 21 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 pkt 1 o.p.).
Jeżeli zaś chodzi o brak formalny wniosku, to rzeczywiście miał on miejsce, ponieważ wbrew art. 75 § 3 o.p. równocześnie z wnioskiem nie złożono skorygowanych deklaracji. Stanowi to, po bezskutecznym wezwaniu do uzupełnienia braku formalnego wniosku, podstawę do pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia art. 169 § 1 o.p. Zgodnie z tym przepisem jeżeli podanie nie spełnia wymogów określonych przepisami prawa, organ podatkowy wzywa wnoszącego podanie do usunięcia braków w terminie 7 dni, z pouczeniem, że niewypełnienie tego warunku spowoduje pozostawienie podania bez rozpatrzenia. W niniejszej sprawie wezwano stronę do nadesłania stosownych deklaracji i pouczono o skutku ich nienadesłania.
Odnosząc się zaś do zarzutu skargi kwestionującego status podatnika podatku akcyzowego należy podnieść, że ocena, czy strona jest podatnikiem tego podatku możliwe jest dopiero po wszczęciu postępowania w przedmiocie stwierdzenia nadpłaty podatku. W niniejszej sprawie postępowania takiego nie wszczęto, gdyż pozostawiono wniosek bez rozpatrzenia. W takiej sytuacji organ nie mógł wypowiedzieć się co do tej kwestii. Nie może tego uczynić także Sąd, gdyż kwestia ta na obecnym etapie pozostaje poza granicami sprawy w myśl art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."). Nie może wobec tego odnieść zamierzonego skutku argumentacja skarżącego sprowadzająca się do wykazania, że nieprawidłowo uznano go za podatnika podatku akcyzowego, przez którą to argumentację skarżący stara się wykazać niezgodność z prawem postanowienia pozostawiającego bez rozpatrzenia jej podanie w sprawie stwierdzenia nadpłaty podatku akcyzowego i oprocentowania zwrotu tego podatku (por.: prawomocny wyrok o sygn. akt III SA/Po 428/20 dotyczący skarżącego - dostępny na stronie internetowej orzeczenia.nsa.gov.pl - w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych).
Mając na uwadze powyższe Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił.