Uzasadnienie
A. R. wnioskiem z dnia (...) wystąpił w imieniu własnym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu o dopuszczenie do udziału w charakterze uczestnika postępowania w sprawie ze skargi A. S. na decyzję Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w P. z dnia (...), nr (...) utrzymującą w mocy decyzję Starosty Z. z dnia (...), nr (...), który orzekł o utrzymaniu w mocy wprowadzonej na wniosek G.R. z dnia (...) zmiany w operacie ewidencji gruntów dla nieruchomości położonej w obrębie K. gmina L., stanowiącej działki nr (...), (...), (...), (...),(...) i (...) o ogólnej powierzchni (...) ha, będącej własnością M. i M. P., zapisanej w księgach wieczystych nr (...) i (...), polegającej na wykreśleniu A. S. jako dzierżawcy.
W uzasadnieniu wniosku A. R. powołał się na postanowienie Sądu Rejonowego w Z. z dnia (...), sygn. akt (...) zezwalające na zawarcie umowy cywilnoprawnej (dzierżawy).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 33 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ustawą p.p.s.a., udział w charakterze uczestnika postępowania może zgłosić również osoba, która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym, jeżeli wynik tego postępowania dotyczy jej interesu prawnego.
Jak wynika z treści powyższego przepisu okolicznością warunkującą przymiot uczestnika postępowania sądowoadministracyjnego jest fakt posiadania interesu prawnego. Uprawnienie do występowania w postępowaniu sądowym w charakterze strony uzależnione jest od wykazania związku między chronionym przez przepisy prawa interesem prawnym, a aktem organu administracji publicznej (por. postanowienie NSA z dnia 25 czerwca 2008r. sygn. akt II OZ 655/08, niepubl.). Jednocześnie o tym, czy wnioskodawca ubiegający się o udział w postępowaniu sądowoadministracyjnym ma interes prawny w danej sprawie decyduje norma prawa materialnego, na której oparto zaskarżony akt administracyjny, a nie interes faktyczny (por. wyrok NSA z dnia 15 kwietnia 1993r., I SA 1719/92, OSP 1994, z 10, poz. 199 z aprobująca glosa P. Kucharskiego).
A. R. składając wniosek o dopuszczenie do udziału w niniejszej sprawie w charakterze uczestnika postępowania wskazał na postanowienie Sądu Rejonowego w Z. z dnia (...).,sygn. akt (...) zezwalające opiekunowi G. R. na rozporządzenie majątkiem podopiecznej M. P., polegającym na zawarciu umowy dzierżawy na czas nieokreślony z A. R. gospodarstwa rolnego, położonego w K. obejmującego działki gruntu oznaczone geodezyjne numerami (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...) o łącznej powierzchni (...) ha, zapisane odpowiednio w księgach wieczystych po numerami KW (...) i KW (...).
Powołanie się na wskazane wyżej postanowienie, w ocenie Sądu, nie stanowi przesłanki przemawiającej za uznaniem, że wynik postępowania dotyczy interesu prawnego wnioskodawcy. W niniejszym postępowaniu przedmiotem sporu jest dokonanie zmiany w operacie ewidencji gruntów polegające na wykreśleniu A.S. jako dzierżawcy (umowa dzierżawy – k. 2 akt administracyjnych). Fakt udzielenia przez Sąd Rejonowy w Z. zezwolenia na dokonanie czynności, nawet przy przyjęciu, że jej skutkiem było nabycie tytułu prawno-rzeczowego do nieruchomości nie przesądza o interesie prawnym A. R. w postępowaniu dotyczącym zmiany w ewidencji gruntów z wniosku innego podmiotu. Ma on interes wyłącznie faktyczny, natomiast czynna legitymacja procesowa przysługiwałaby mu jedynie w postępowaniu wszczętym z jego inicjatywy (w przedmiocie objętym niniejszym postępowaniem). Bowiem jeżeli przedmiotem postępowania jest wprowadzenie zmian w ewidencji gruntów i budynków – tylko osoba, która ma być wykreślona z tej ewidencji jako władający może mieć przymiot strony.
Biorąc pod uwagę powyższe Sąd uznał, iż wnioskodawca nie wykazał, że posiada interes prawny, który uzasadniałby dopuszczenie go do udziału w niniejszym postępowaniu i działając na podstawie art. 33 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.
/-/M. Ławniczak