Uzasadnienie
R. K. skorzystała z prawa skargi do sądu administracyjnego na postanowienie Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...] z dnia [...] lutego 2015 roku nr [...] w przedmiocie odmowy wydania kopii dokumentacji dotyczącej postępowania z wniosku o przyznanie płatności.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...] wniósł o umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego z uwagi na jego bezprzedmiotowość.
Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2015 roku o nr [...], na podstawie art. 54 §3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2012, poz. 270 ze zm.), Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...] uwzględnił skargę w całości w ten sposób, że uchylił zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa [...] z dnia [...] stycznia 2015 roku nr [...] o odmowie wydania stronie kopii dokumentacji akt sprawy oraz orzekł o wydaniu stronie: kopii wniosku o przyznanie płatności bezpośrednich na rok 2013 wraz z załącznikiem graficznym, kopii raportu z weryfikacji w terenie powierzchni PEG oraz wydruków zdjęć wykonanych podczas kontroli na miejscu.
W piśmie z dnia 19 maja 2015 roku skarżąca złożyła oświadczenie, że cofa skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy: skarżący skutecznie cofną skargę, w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, a udziału w sprawie nie zgłosiła osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania a ponadto w sytuacji, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe - art. 161 §1 pkt 1-3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012, poz. 270 ze zm. – dalej P.p.s.a.).
Podjęcie przez sąd rozstrzygnięcia o umorzeniu postępowania z uwagi na to, że postępowanie sądowe stało się one bezprzedmiotowe należy odnosić do sytuacji, gdy w toku postępowania sądowoadministracyjnego przestaje istnieć przedmiot zaskarżenia. Taka sytuacja ma miejsce, gdy organ, którego akt został zaskarżony, skorzysta z uprawnień autokontrolnych przewidzianych w art. 54 §3 P.p.s.a.
Cofnięcie skargi wiąże sąd, jednak merytoryczna ocena oświadczenia o cofnięciu skargi jest dopuszczalna, gdy skarga nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. Zgodnie z art. 220 §1 i §3 P.p.s.a. sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata, a skarga, od której nie został uiszczony należny wpis podlega odrzuceniu
Wskazać zatem należy, że cofnięcie skargi jest dopuszczalne o ile ta zostanie wniesiona skutecznie, tj. jeśli spełnia ona wszystkie wymogi formalno-fiskalne. Odrzucenie skargi z uwagi na brak wpisu jest jak najbardziej uzasadnione, gdy sąd zarządzi wezwanie do uiszczenia wpisu, a strona skarżąca złoży oświadczenie, że cofa skargę.
Skarga R. K. niewątpliwie zawiera brak fiskalny, gdyż nie została opłacona. Niemniej skarżąca cofnęła skargę zanim sąd zarządził uzupełnić braki skargi poprzez uiszczenie wpisu sądowego. W okolicznościach niniejszej sprawy niecelowe, a wręcz wbrew zasadzie ekonomiki postępowania, byłoby wzywanie strony do uiszczenia wpisu sądowego, by następnie uwzględniając jej oświadczenie o cofnięciu skargi umorzyć postępowanie i dokonać zwrotu wpisu.
Uznając zatem, że cofnięcie skargi jest skuteczne i dopuszczalne, Sąd na podstawie art. 60 i art. 161 §1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia