Uzasadnienie
Skarżący R. W., reprezentowany przez pełnomocnika w osobie adwokata, wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych wywołanych wniesieniem skargi kasacyjnej.
W uzasadnieniu wniosku podał, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną i pełnoletnim synem. Zamieszkują w budynku o pow. 70m². Wnioskodawca prowadzi gospodarstwo rolne na powierzchni 10,34ha użytków rolnych (według oświadczenia gospodarstwo jest niedochodowe, miesięczny dochód to około 800zł). Żona skarżącego pobiera świadczenia rentowe z KRUS w wysokości 405zł netto miesięcznie. Natomiast syn dzierżawi gospodarstwo rolne o pow. 4ha. Wnioskodawca zaznaczył, że "dochód syna nie wystarcza na jego utrzymanie".
W świetle informacji znanych z urzędu (porównaj postanowienie z dnia 21 kwietnia 2010 roku o sygn. akt III SA/Po 472/11), oświadczenie majątkowe Skarżącego okazało się niewystarczające do oceny jego możliwości płatniczych. Pismem z dnia 25 listopada 2011 roku zobowiązano Wnioskodawcę do uzupełnienia oświadczenia majątkowego. Na dzień rozpoznania wniosku wezwanie pozostało niewykonane. Natomiast w dniu 01 grudnia 2011 roku Skarżący uiścił wpis od skargi kasacyjnej (100zł).
Wyjaśnić należy, że oświadczenie majątkowe może być podstawą przyznania prawa pomocy tylko wówczas, gdy wynika z niego, że obowiązek poniesienia kosztów postępowania spowoduje zachwianie sytuacji materialnej i bytowej strony skarżącej w taki sposób, iż nie jest ona w stanie zapewnić sobie minimum warunków socjalnych (porównaj postanowienie NSA z dnia 19 czerwca 2008 roku, sygn. akt II FZ 240/08, Lex nr 493753).
Pomimo wyczerpania trybu określonego w art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) oświadczenie majątkowe Skarżącego nie spełnia tego warunku.
Skoro strona uchyla się od przedłożenia dodatkowych oświadczeń oraz przedstawienia dokumentacji wskazanej w wezwaniu sądowym, to powinna liczyć się z tym, że sąd nie będzie miał wystarczających podstaw do przyznania jej prawa pomocy (postanowienie NSA z 23 kwietnia 2009 roku, sygn. akt I FZ71/09, Lex nr 564253). Brak współpracy ze strony skarżącego skutkuje uznaniem, iż nie wykazał on zaistnienia przesłanek koniecznych dla przyznania mu prawa pomocy (orzeczenie NSA z 24 marca 2009 roku, sygn. akt II FZ 91/09, Lex nr 550327).
Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 246 §1 pkt 2 w związku z art. 255 oraz na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzeczono jak w sentencji postanowienia.