Uzasadnienie
Dnia [...] maja 2006 roku adwokat B. K. w imieniu M. P., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu za pośrednictwem Urzędu Wojewódzkiego skargę na decyzję Wojewody z dnia [...], Nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza Miasta i Gminy W. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie wymeldowania M. P., z pobytu stałego, z lokalu przy ul. [...] w W. Zgodnie z art. 37 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Obowiązek ten potwierdza art. 46 § 3 cytowanej ustawy, z którego wynika, że pełnomocnik wnoszący pismo powinien dołączyć do niego pełnomocnictwo, jeśli przedtem go nie złożył. Gdy pierwsza czynność w postępowaniu sądowoadministracyjnym polega na złożeniu skargi, wówczas do niej należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego odpis.
Ponieważ adwokat B. K. nie podpisał skargi i nie złożył wraz z nią pełnomocnictwa zarządzeniem Sądu z dnia 31 maja 2006 roku został wezwany do podpisania skargi i złożenia owego pełnomocnictwa pod rygorem odrzucenia skargi. Dnia 5 czerwca 2006 roku osoba uprawniona do odbioru przesyłki w imieniu pełnomocnika skarżącego odebrała wezwanie Sądu, ale w odpowiedzi B. K. nie złożył pełnomocnictwa, ani nie podpisał skargi, a przesłał jedynie pismo cofające wniesioną wcześniej skargę. Ze względu na fakt, że B. K. nie przesłał pełnomocnictwa M. P. i nie podpisał skargi w wyznaczonym terminie Sąd uznał, że nie uzupełniono braków formalnych skargi i postanowił ją odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 3) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Jednocześnie należy zaznaczyć, że zgodnie z art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca, bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej.
Złożona w przedmiotowej sprawie skarga dotyczy wymeldowania skarżącego ze stałego miejsca pobytu, a zgodnie z § 1 ust. 3 pkt.
7) rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 roku wpis stały wynosi w sprawach skarg, nieobjętych wpisem stosunkowym, z zakresu ewidencji ludności i dowodów osobistych – 100 zł. Oznacza to, że w świetle cytowanych przepisów pełnomocnik skarżącego z mocy prawa był zobowiązany do uiszczenia wpisu w wysokości 100 zł bez wezwania Sądu do jego uiszczenia. Ponieważ pełnomocnik M. P. nie uiścił wskazanej opłaty sądowej, spełnione zostały przesłanki cytowanego art. 221 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uzasadniające odrzucenie skargi w niniejszej sprawie.
Wobec powyższego na podstawie cytowanych przepisów Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.
/-/M. Lorych - Olszanowska