Uzasadnienie
W dniu 14 maja 2009 r. w Biurze Powiatowym ARiMR E. N. złożył wniosek kontynuacyjny o przyznanie płatności z tytułu realizacji programu rolnośrodowiskowego i poprawy dobrostanu zwierząt na 2009 r. We wniosku skarżący zadeklarował realizację pakietu K01 – ochrona gleb i wód w wariancie:
- 1) K01b – międzyplon ozimy na powierzchni 4,57 ha, do płatności w ramach realizowanego wariantu zadeklarowano działkę rolną "F" położoną na działce ewidencyjnej o nr 5, znajdującej się w województwie [...] powiat [...], gmina M., obręb ewidencyjny K.;
- 2) K01c – międzyplon ścierniskowy na powierzchni 4,05 ha do płatności w ramach realizowanego wariantu zadeklarowano działkę rolną "GH" położoną na działce ewidencyjnej o nr 62/3 znajdującą się na w województwie [...], powiat [...], gmina M., obręb ewidencyjny K. Decyzją z dnia 26 kwietnia 2010 r., nr [...] Kierownik Biura Powiatowego ARiMR przyznał wnioskodawcy płatność rolnośrodowiskową w łącznej wysokości 4.317,60 zł.
W tym z tytuł:
- 1) K01c – międzyplon ścierniskowy – 2 106,00 zł. (za powierzchnię uwzględnioną w płatności 4,05 ha/rok),
- 2) K01b – międzyplon ozimy – 2.211,60 zł. (za powierzchnię uwzględnioną w płatności 3,88 ha/rok)
W uzasadnieniu decyzji organ wyjaśnił, że podczas kontroli administracyjnej niniejszej sprawy stwierdzono, na podstawie wyników przeprowadzonej w dniu 29 lipca 2009 r. kontroli na miejscu, iż powierzchnia uprawniona do płatności jest mniejsza niż zadeklarowana we wniosku na rok 2009. Wnioskodawca deklarował bowiem w wariancie K01b – międzyplon ozimy działkę F o powierzchni 4,57 ha, natomiast powierzchnia stwierdzona podczas kontroli wyniosła 4,34 ha.
W związku z powyższym jako podstawę prawną zastosowania zmniejszeń w płatności organ wskazał m.in. art. 51 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiające szczegółowe zasady wdrażania zasady współzależności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniach Rady (WE) nr 1782/2003 i (WE) nr 73/2009 oraz wdrażania zasady współzależności przewidzianej w rozporządzeniu Rady (WE) nr 479/2008 (Dz.U. UE.L. 2004.141.18), zgodnie z którym jeśli dla danej grupy upraw obszar zadeklarowany na cele jakichkolwiek systemów pomocy obszarowej przekracza obszar zatwierdzony zgodnie z art. 50 ust. 3 do 5 niniejszego rozporządzenia, wysokość pomocy oblicza się na podstawie obszaru zatwierdzonego pomniejszonego o dwukrotność stwierdzonej różnicy jeśli różnica ta wynosi 3% lub dwa hektary, ale nie więcej niż 20% zatwierdzonego obszaru. W oparciu o powyższy przepis organ wskazał sposób obliczenia kwoty przyznanej płatności.
W odwołaniu od powyższej decyzji wnioskodawca zarzucił, iż kontrola została przeprowadzona przez osoby niekompetentne. Podniósł, że podpisał protokół z kontroli, gdyż przeprowadzający kontrolę poinformowali go, że to jest tylko potwierdzenie jego obecności podczas kontroli. Natomiast teraz Agencja podnosi, że był obecny podczas pomiarów działki F i wiedział, że obliczono inną powierzchnię.
Decyzją z dnia 18 czerwca 2010 r., nr[...] Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wyjaśnił, że w dniu 29 lipca 2009 r. przeprowadzono w gospodarstwie wnioskodawcy kontrolę na miejscu w ramach postępowania dotyczącego złożonego przez niego wniosku o płatności bezpośrednie na 2009 r. Jak wynika z raportu z czynności kontrolnych nr [...] kontrola została przeprowadzona przez inspektorów terenowych wykonawcy zewnętrznego M. G.G. – P. S.A. w T. Podczas kontroli był obecny wnioskodawca, który podpisał raport z czynności kontrolnych. Na kontrolowanych działkach objętych realizacją programu rolnośrodowiskowego:
- 1) w ramach wariantu K01b – międzyplon ozimy stwierdzono działkę rolną F o powierzchni 4,39 ha mniejszej w stosunku do powierzchni deklarowanej tj. 4,57 ha, co odnotowano w protokole z czynności kontrolnych jako błąd DR13+; podczas kontroli działki stwierdzono również, iż jest położona na niezadeklarowanej działce ewidencyjnej (np. drogi, rowy), co oznaczono jako błąd DR29, wykonano fotografie;
- 2) w ramach wariantu K01c – międzyplon ścierniskowy stwierdzono działkę rolną "GH" o powierzchni 4,05 ha równej powierzchni deklarowanej, wykonano fotografie.
Dokumentację rozszerzono przez wykonanie szkiców kontrolowanych działek rolnych sporządzonych na wydrukach ortofotomapy obrazujących lokalizację ww. działki rolnej. Protokół z czynności kontrolnych został przekazany wnioskodawcy po zakończeniu czynności kontrolnych w dniu 29 lipca 2009 r. Podczas weryfikacji protokołu z czynności kontrolnych stwierdzono, że ze szkicu działki F/F1 wynika, iż przez obszar działki przebiega niedeklarowana przez rolnika działka ew. nr 2. W związku z tym dokonano korekty protokołu z czynności kontrolnych w zakresie powierzchni działki F przyjmując, że wynosi ona 4,34 ha. Pismem z dnia 27 sierpnia 2009 r. przekazano wnioskodawcy protokół z kontroli po korekcie. Na podstawie sporządzonego raportu z kontroli ustalono, iż obszar zatwierdzony, dla którego spełnione zostały wszystkie warunki określone w zasadach przyznawania pomocy wynosi:
- - 4,34 ha w ramach wariantu K01b międzyplon ozimy,
- - 4,05 ha w ramach wariantu K01c międzyplon ścierniskowy.
Organ odwoławczy wskazał, że wnioskodawca pismami z dnia 30 lipca 2009 r., 7 października 2009 r. oraz 21 października 2009 r. wniósł zastrzeżenia do raportu z kontroli odnośnie działek oznaczonych we wniosku literami JK oraz F. W pismach z dnia 16 października oraz 4 listopada 2009 r. Biuro Kontroli na Miejscu ustosunkowało się do zarzutów wnioskodawcy stwierdzając ostatecznie, że weryfikacja raportu z kontroli na poziomie Biura Kontroli na Miejscu została zakończona i obowiązującymi wynikami z kontroli są wyniki aktualnie zawarte w korekcie raportu z czynności kontrolnych w zakresie kwalifikowalności powierzchni, który otrzymał wnioskodawca.
Organ odwoławczy stwierdził, że decyzja organu I instancji właściwie odzwierciedla tzw. obszar zatwierdzony będący podstawą do redukcji płatności w ramach płatności rolnośrodowiskowej wynikający z wykonanej kontroli na miejscu. Wskazał, że w art. 2 pkt 22 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 796/2004 zdefiniowano obszar zatwierdzony jako obszar spełniający wszystkie warunki określone w zasadach przyznawania pomocy. Organ zaznaczył, że z wykonanej w gospodarstwie rolnym wnioskodawcy kontroli na miejscu metodą inspekcji terenowej wynika, że zadeklarował on we wniosku o przyznanie płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych na rok 2009 działkę rolną F niezgodnie ze stanem faktycznym, co zostało uznane w zaskarżonej decyzji za nieprawidłowość zgodnie z art. 2 pkt 10 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 796/2004.
W ocenie organu odwoławczego, mając na uwadze treść art. 50 ust. 3 powołanego rozporządzenia, organ I instancji zastosował odpowiednie zmniejszenia płatności w ramach realizowanego wariantu. Ostatecznie Dyrektor Oddziału Regionalnego stwierdził, że w wyniku analizy zebranego w sprawie materiału dowodowego, a zwłaszcza protokołu z czynności kontrolnych oraz wyjaśnień uzyskanych od Biura Kontroli na Miejscu, organ I instancji w sposób nie budzący wątpliwości ustalił, iż kontrola z dnia 29 lipca 2009 r. została wykonana prawidłowo, zgodnie z przepisami prawa unijnego i krajowego.
W ocenie organu II instancji czynności kontrolne przeprowadzone zostały w sposób pozwalający określić faktyczną powierzchnię, na której spełnione zostały podstawowe warunki udzielenia pomocy finansowej.
Wskazując m.in. na treść art. 50 ust. 3 oraz art. 51 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 Dyrektor Oddziału Regionalnego dokonał ponownych obliczeń płatności przysługujących wnioskodawcy do działki F. Odnośnie znaczenia powołanych przez odwołującego danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków, organ II instancji prezentując orzecznictwo sądowoadministracyjne wskazał, że nie można utożsamiać pojęcia działki ewidencyjnej z pojęciem działki rolnej. Podkreślił, iż dla potrzeb pomocy obszarowej, podstawowe znaczenie ma bowiem rzeczywisty obszar gruntu rolnego, na którym jest prowadzona określona uprawa.
Postanowieniem z dnia 22 lipca 2010 r. Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego sprostował oczywistą omyłkę w swojej decyzji z dnia 18 czerwca 2010 r.
Na str. 2 uzasadnienia decyzji wyrażenie "Gospodarstwo rolne Pana J. M...." postanowiono sprostować na wyrażenie "Gospodarstwo rolne E. N....".
W skardze wnioskodawca zarzucił nieprawidłowe wykonanie pomiarów przez M. G. G. – P. S.A. T. Podkreślił, że od samego początku kwestionował pomiary dokonane podczas kontroli, o czy świadczą jego pisma z dnia 30.07.2009 r., 7.10.2009 r., a także z 21.10.2009 r. Zdaniem skarżącego inspektorzy kontroli nie tylko dokonali złych pomiarów, ale nakłonili go podstępem do podpisania protokołu.
Beneficjent podniósł ponadto, iż z zaskarżonej decyzji dowiaduje się, że jest tylko producentem, a właścicielem gospodarstwa jest mu ktoś zupełnie nieznany. Dlatego też oświadczył, iż przedkłada wypis z ksiąg wieczystych, choć faktycznie nie przedłożył tego załącznika wraz ze skargą.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoją dotychczasową argumentację.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga nie zasługuje na jej uwzględnienie.
Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone między innymi w art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – zwanej dalej p.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracji publicznej, konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie albo też przepisu dającego podstawę do wznowienia postępowania, a także, gdy decyzja lub postanowienie organu dotknięte są wadą nieważności.
Badając zaskarżoną decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w świetle wskazanych wyżej przepisów, w oparciu o akta sprawy, jak również dokonując analizy zarzutów przedstawionych w skardze, Sąd nie dopatrzył się naruszenia prawa, które skutkowałoby koniecznością wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji. Wbrew twierdzeniom skarżącego również decyzja Kierownika Biura Powiatowego ARiMR jest zgodna ze stanem prawnym i faktycznym.
Zgodnie z § 2 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 lipca 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt objętej planem rozwoju obszarów wiejskich (Dz.U. Nr 174, poz. 1809 ze zm.) – zwanego dalej rozporządzeniem rolnośrodowiskowym - płatność rolnośrodowiskowa jest udzielana producentowi rolnemu, który prowadzi działalność rolniczą w gospodarstwie rolnym o powierzchni wynoszącej co najmniej 1 ha użytków rolnych i zobowiąże się do:
- 1) przestrzegania wymagań, o których mowa w art. 23 rozporządzenia 1257/1999/WE z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wsparcia rozwoju wsi przez Europejski Fundusz Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOiGR), nowelizującego i uchylającego niektóre rozporządzenia (Dz. Urz. WE L 160 z 26.06.1999, z późn. zm.) oraz art. 13 i 20 rozporządzenia 817/2004/WE z dnia 29 kwietnia 2004 r., ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia 1257/1999/WE (Dz. Urz. UE L 153 z 30.04.2004);
- 2) realizacji pakietów, o których mowa w § 1 ust. 2, zgodnie z planem działalności rolnośrodowiskowej;
- 3) prowadzenia rejestru działań realizowanych w ramach programu rolnośrodowiskowego (rejestru działalności rolnośrodowiskowej), zawierającego wykaz wypasów zwierząt oraz działań agrotechnicznych, w tym zastosowania nawozów i wykonania zabiegów przy użyciu środków ochrony roślin, z tym że rejestr ten w odniesieniu do zastosowania nawozów prowadzi się dla całego gospodarstwa rolnego; rejestr działalności rolnośrodowiskowej prowadzi się na formularzu udostępnionym przez Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, zwaną dalej "Agencją";
- 4) w przypadku realizacji pakietu, o którym mowa w § 1 ust. 2 pkt 1 - realizacji tego pakietu na wszystkich działkach rolnych w gospodarstwie rolnym.
Dodatkowo § 3 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia rolnośrodowiskowego stanowi, że płatność rolnośrodowiskowa jest udzielana producentowi rolnemu do działek rolnych w rozumieniu przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności, użytkowanych jako grunty orne, łąki lub pastwiska, a w przypadku pakietu, o którym mowa w § 1 ust. 2 pkt 2, użytkowanych również jako sady. Natomiast w ust. 2 § 3 powołanego rozporządzenia wprowadzono wymóg, aby w przypadku realizacji pakietu, o którym mowa w § 1 ust. 2 pkt 5 – ochrona gleb i wód - łączna powierzchnia działek rolnych użytkowanych jako grunty orne, do których może być udzielona płatność rolnośrodowiskowa, wynosiła co najmniej 1 ha.
Z kolei działką rolną w rozumieniu powyższego przepisu jest – stosownie do art. 3 pkt 7 ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności (Dz. U. z 2004 r. Nr 10, poz. 76 ze zm.) - działka rolna w rozumieniu art. 2 pkt 1 a) rozporządzenia Komisji WE nr 796/2004 o powierzchni nie mniejszej niż 0,1 ha. Zgodnie z art. 2 pkt 1 a) wskazanego rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania zasady współzależności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniach Rady (WE) nr 1782/2003 i (WE) nr 73/2009 oraz wdrażania zasady współzależności przewidzianej w rozporządzeniu Rady (WE) nr 479/2008 (Dz.U. UE.L. 2004.141.18) działka rolna oznacza zwarty obszar gruntu, na którym jeden rolnik prowadzi jedną grupę upraw; jednak w przypadku gdy w kontekście niniejszego rozporządzenia wymagane jest oddzielne zgłoszenie użytkowania pewnego obszaru w ramach gruntów objętych grupą upraw, działka rolna jest ograniczona na podstawie tego konkretnego użytkowania.
Reasumując powyższe, z powołanej regulacji prawnej wynika, że w przypadku spełnienia warunków uzyskania płatności rolnośrodowiskowej sformułowanych w szczególności w § 2 rozporządzenia rolnośrodowiskowego, płatność jest przyznawana do powierzchni działek rolnych, czyli obszarów faktycznie uprawianych - użytkowanych jako grunty orne, łąki lub pastwiska (§ 3 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia rolnośrodowiskowego).
Ustalenie zatem rzeczywistej powierzchni użytkowanych rolniczo działek rolnych zgłoszonych do danej płatności jest warunkiem jej przyznania. W sytuacji stwierdzenia przez organ administracyjny rozpoznający wnioski o dopłaty, że powierzchnia deklarowana we wniosku różni się od powierzchni zatwierdzonej w rozumieniu art. 2 pkt 22 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004, a więc spełniającej warunki do dopłaty, ulegają one, w zależności od wielkości stwierdzonej różnicy, zmniejszeniu lub nie zostają w ogóle przyznane. Różnice mogą zostać stwierdzone w trakcie kontroli przeprowadzonej na miejscu bądź kontroli administracyjnej. System identyfikacji działek rolnych ustanawiany jest na podstawie map lub dokumentów ewidencji gruntów lub też innych danych kartograficznych. Korzysta się z technik skomputeryzowanego systemu informacji geograficznych, w tym najlepiej ortoobrazów lotniczych lub satelitarnych, przy zastosowaniu jednolitego standardu gwarantującego dokładność co najmniej równą dokładności kartografii w skali 1:10.000.
Państwa członkowskie przeprowadzają kontrole administracyjne wniosków o pomoc w celu weryfikacji warunków kwalifikowalności do pomocy. Kontrole administracyjne uzupełnia system kontroli na miejscu w celu zweryfikowania kwalifikowalności do pomocy. Państwa członkowskie mogą korzystać z technik teledetekcji i globalnego systemu nawigacji satelitarnej w celu przeprowadzania kontroli działek rolnych na miejscu (art. 17 i art. 20 Rozporządzenia Rady (WE) Nr 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009 r. ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiające określone systemy wsparcia dla rolników, zmieniające rozporządzenia (WE) nr 1290/2005, (WE) nr 247/2006, (WE) nr 378/2007 oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 1782/2003 - Dz.U.UE L z dnia 31 stycznia 2009 r. Nr 30 poz.16).
W świetle powyższego w niniejszej sprawie organy prawidłowo uznały, iż do płatności rolnośrodowiskowej kwalifikowała się tylko ta część spornej działki F, która była wykorzystywana jako grunty orne, z wyłączeniem pozostałej części działki, jako nieużytkowanej rolniczo.
Obszar faktycznie użytkowany przez skarżącego został ustalony zgodnie z wynikami kontroli na miejscu przeprowadzonej w gospodarstwie rolnym wnioskodawcy w dniu 29 lipca 2009 r. W ocenie Sądu prawidłowo organy przyjęły powyższe wyniki kontroli jako miarodajne dla dokonania ustaleń. Podkreślenia wymaga fakt, że kontrola na miejscu, choć przeprowadzona przez inspektorów terenowych wykonawcy zewnętrznego M. G.G. – P. S.A. w T. została poddana ocenie formalnej. Raport z czynności kontrolnych został bowiem oceniony pod względem formalnym przez pracowników Biura Kontroli na Miejscu, czyli przez osoby posiadające fachową wiedzę w danej dziedzinie. Jak wynika z formularza oceny raportu z czynności kontrolnych w zakresie kwalifikowalności powierzchni (zał. 6 akt adm.) wszelkie zastrzeżenia zostały poprawione i ostatecznie w dniu 2 września 2009 r. raport został zatwierdzony w wersji papierowej przez pracownika Biura Kontroli na Miejscu.
Wobec zarzutów skarżącego stwierdzić należy, iż fakt podpisania przez niego protokołu z czynności kontrolnych potwierdza jedynie okoliczność, że był on podczas niej obecny. Natomiast, wbrew obawom wnioskodawcy, nie pozbawia go prawa do zgłoszenia zastrzeżeń odnośnie przeprowadzonej kontroli. Uprawnienie to wynika bowiem z art. 31 ust. 7 ustawy z dnia 21 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemu wsparcia bezpośredniego (Dz.U. z 2008r. Nr 170, poz. 1051 zez m.), zgodnie z którym w przypadku, gdy rolnik nie zgadza się z ustaleniami zawartymi w raporcie, może zgłosić umotywowane zastrzeżenia na piśmie, co do ustaleń w nim zawartych, dyrektorowi oddziału regionalnego Agencji, w terminie 14 dni od dnia doręczenia raportu, chyba że bezpośrednio po zakończeniu kontroli rolnik, który był obecny podczas kontroli, zgłosił umotywowane zastrzeżenia, co do ustaleń zawartych w raporcie, osobie, która go sporządziła.
Analiza akt administracyjnych potwierdza, że skarżący w pismach z dnia 30 lipca 2009 r., 7 października 2009 r. oraz 21 października 2009 r. skorzystał z przysługującego mu prawa do wniesienia zastrzeżeń i uzyskał wyczerpujące odpowiedzi z Biura Kontroli na Miejscu. Przy czym Biuro Kontroli na Miejscu ustosunkowało się również do tych zastrzeżeń wnioskodawcy, które zostały zgłoszone po terminie wskazanym w powołanym art. 31 ust. 7 ustawy o płatnościach w ramach wsparcia bezpośredniego.
W świetle powołanych powyżej regulacji prawnych niezasadny jest również zarzut skarżącego, iż płatności winny przysługiwać do powierzchni działki wskazanej w ewidencji gruntów i budynków. Słuszna jest argumentacja organów obu instancji, iż dopłata płatność rolnośrodowiskowej przysługuje do faktycznie użytkowanej rolniczo powierzchni działki rolnej. Zgodnie z art. 30 ust. 2 rozporządzenia komisja (WE) nr 796/2004 można wziąć pod uwagę całkowitą powierzchnię działki rolnej pod warunkiem, że jest ona w pełni użytkowana zgodnie z normami przyjętymi w danym Państwie Członkowskim lub regionie; w innych przypadkach brana jest pod uwagę powierzchnia faktycznie użytkowana. Jak słusznie zatem zauważył organ odwoławczy, powierzchnia ewidencyjna działki nie musi pokrywać się z powierzchnią faktycznie użytkowaną (uprawianą) i w razie rozbieżności decydujący na gruncie postępowania w przedmiocie płatności jest rzeczywisty obszar gruntu, na którym prowadzona jest określona uprawa, ustalony zgodnie z wynikami kontroli administracyjnej lub kontroli na miejscu (por. m.in. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2007 r., sygn. akt II GSK 259/07).
Podanie przez rolnika we wniosku o przyznanie płatności powierzchni gruntów zgodnie z aktualnymi danymi zawartymi w ewidencji gruntów nie oznacza, że wniosek został poprawnie złożony, a zawarte w nim dane zgodne są z danymi faktycznymi dotyczącymi działek rolnych (por. glosa Elżbiety Kremer do wyroku NSA z dnia 9 stycznia 2008r., sygn. II GSK 295/07, Zeszyty Naukowe Sądownictwa Administracyjnego 1/2009) ".
Odnośnie zarzutu skarżącego, że z zaskarżonej decyzji wynika, iż jest on jedynie producentem, a właścicielem gospodarstwa jest zupełnie ktoś inny wskazać należy, iż organy obu instancji w uzasadnieniach swoich decyzji nie kwestionowały prawa własności skarżącego do działek rolnych objętych wnioskiem. Faktycznie na str. 2 uzasadnienia decyzji organ odwoławczy wskazał innego wnioskodawcę, jednak w postanowieniu z dnia 22 lipca 2010 r. sprostował tę omyłkę. Zdaniem Sądu użycie przez organ odwoławczy pojęcia producent rolny, jest zapewne konsekwencją pojęć występujących w powołanych przez organ aktach prawnych, które mają zastosowanie w niniejszej sprawie.
Ponadto pojęcie to wskazuje na istotę płatności, które – jak już wyżej wykazano – są przyznawane do gruntów faktycznie użytkowanych przez producenta rolnego, którym nie zawsze musi być właściciel gruntów, ale faktyczny jego posiadacz. Podkreślenia wymaga fakt, iż w przedmiotowej sprawie bezsporne jest, że skarżący jest zarówno właścicielem działek objętych wnioskiem, jak i ich faktycznym posiadaczem użytkującym je rolniczo, czyli producentem rolnym.
Biorąc po uwagę powyższe okoliczności Sąd uznał, iż zaskarżone decyzje organów obu instancji zostały wydane prawidłowo, bez naruszenia przepisów wspólnotowych i krajowych powołanych w skardze. Zasadnie zatem, na podstawie art. 51 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004, pomniejszono płatność rolnośrodowiskową do wariantu K01B międzyplon ścierniskowy.
W tym stanie sprawy Sąd uznał skargę za bezzasadną i orzekł o jej oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).O zwrocie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu Sąd orzekł na podstawie § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c w związku z § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).