Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] r. strona złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
We wniosku strona wskazała, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest uzasadnione z uwagi na wysokość zobowiązania oraz to, iż wykonanie decyzji zagrozi płynności finansowej podatnika. Jednocześnie w uzasadnieniu wskazano, że wstrzymanie wykonania nie kłóci się z interesem publicznym, bowiem kwota zaległości podatkowej nie jest duża i jest w każdej chwili ściągalna z majątku skarżącej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W pierwszej kolejności wskazać należy, że podstawą wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji przez Sąd jest art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) – dalej p.p.s.a, a nie jak wskazuje pełnomocnik art. 61 § 2 p.p.s.a.
Stosownie do art. 61 § 3 p.p.s.a. – sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Z przepisu tego wynika, że sąd może wstrzymać wykonanie danego aktu administracyjnego uzależniając to od zdarzeń przyszłych, będących spodziewanym skutkiem wykonania aktu lub czynności, albo w drodze egzekucji administracyjnej albo w wyniku działań osób trzecich realizujących swoje uprawnienia lub obowiązki.
"Niebezpieczeństwo" zaistnienia "znacznej szkody" i "trudnych do odwrócenia skutków" musi wynikać z racjonalnej oceny zakresu, zasad i trybu wykonania aktu w czasie zawisłości skargi w danej sprawie sądowoadministracyjnej.
Tym samym, aby ocena Sądu nastąpiła, zainicjowana złożonym wnioskiem o wstrzymanie, strona powinna uzasadnić ten wniosek powołując się na określone okoliczności faktyczne, ewentualnie winna uprawdopodobnić możliwość ich wystąpienia działając we własnym interesie.
We wniosku zawartym w skardze brak jest uzasadnienia wskazującego na istnienie przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Jak natomiast podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny – brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (vide postanowienie NSA z 18 maja 2004 r. FZ 65/04, niepubl.).
Zauważyć też należy, iż przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. został tak skonstruowany, że ciężar wykazania, iż okoliczności w nim wskazane istotnie zaistniały, spoczywa na osobie wnioskującej o ochronę tymczasową. Wnioskodawca powinien zatem wykazać, że w sytuacji faktycznej, w jakiej się znajduje, wykonanie decyzji powodować będzie znaczną szkodę bądź trudne do odwrócenia skutki.
W przedmiotowej sprawie strona skarżąca podniosła, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest uzasadnione z uwagi na wysokość zobowiązania, ale jednocześnie wskazała, że kwota zaległości podatkowej nie jest duża i jest w każdej chwili ściągalna z majątku skarżącej. Tym samym strona nie wskazała na okoliczności mogące wywołać znaczną szkodę, ani też trudne do odwrócenia skutki, a wręcz przeciwnie potwierdziła, że istnieje możliwość wykonania decyzji z uwagi na niską jej wysokość i majątek skarżącej.
W tym stanie rzeczy, stwierdzić należy, iż skoro strona skarżąca nie uprawdopodobniła niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody, to nie można przyjąć twierdzenia, że wykonanie decyzji spowodowałoby taką szkodę, a co więcej "znaczną szkodę". Strona nie podniosła również argumentów przemawiających za tym, że wykonanie decyzji mogłoby rodzić niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Wobec powyższego, mając na uwadze wszystkie podniesione już okoliczności, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu działając na podstawie powołanego wyżej art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., postanowił jak na wstępie.