Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 6 lutego 2014 roku referendarz sądowy WSA w Poznaniu przyznał K. M. prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego. W niniejszej sprawie Okręgowa Izba Radców Prawnych w P. wyznaczyła jako pełnomocnika skarżącego radcę prawnego M. M. Wyrokiem z dnia 5 lutego 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę i przyznał ustanowionemu z urzędu pełnomocnikowi wynagrodzenie w kwocie [...] zł tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu za reprezentowanie skarżącego przed sądem I instancji.
Pismem z dnia 21 kwietnia 2015 roku pełnomocnik skarżącego złożył skargę kasacyjną od powyższego wyroku Sądu, w której zawarł wniosek o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym według norm przepisanych.
Wyrokiem z dnia 7 grudnia 2016 roku, sygn. akt II GSK 1211/15 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną.
Z akt spawy wynika, że na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym stawił się, w zastępstwie radcy prawnego M. M., pełnomocnik substytucyjny radca prawny P. K. i wniósł o przyznanie pełnomocnikowi ustanowionemu z urzędu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej (k. 100 akt sądowych).
Pismem z dnia 10 marca 2017 roku ustanowiony z urzędu pełnomocnik – radca prawny M.M. – złożył wniosek o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu, które nie zostały przez skarżącego opłacone w całości ani w części.
Stosownie do art. 258 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 roku, poz. 718, ze zm.), dalej jako "P.p.s.a.", do czynności referendarza sądowego w zakresie postępowania o przyznanie prawa pomocy należy m. in. wydawanie na posiedzeniu niejawnym postanowień o przyznaniu wynagrodzenia adwokatowi lub radcy prawnemu (...) za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy oraz o zwrocie niezbędnych udokumentowanych wydatków.
Zgodnie z art. 250 § 1 P.p.s.a. wyznaczony adwokat lub radca prawny (...) otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach i opłatach za czynności adwokatów lub radców prawnych (...) w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu reguluje obecnie rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2016 roku, poz. 1715), które obowiązuje od dnia 2 listopada 2016 roku, ale w treści § 22 przewiduje, że do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. Przepisy poprzednio obowiązującego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2015 roku, poz. 1805), które weszło w życie z dniem 1 stycznia 2016 roku, w treści § 22 również wskazują, że do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie powyższego rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji.
W konsekwencji w rozpoznawanym przypadku aktualność zachowało rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. t.j. z 2013 roku, poz. 490), które obowiązywało w momencie wszczęcia postępowania kasacyjnego przed sądem II instancji.
Stosownie do § 14 ust 1 pkt 2 lit a) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym przysługuje 75% stawki minimalnej wynoszącej 240 zł, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam radca prawny przysługuje 100% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.
Uwzględniając rodzaj i stopień zawiłości sprawy oraz nakład pracy poniesiony przez pełnomocnika z urzędu (§ 2 ust. 2 rozporządzenia z 28 września 2002 r.), należało przyznać pełnomocnikowi z urzędu tytułem udzielonej skarżącemu nieopłaconej pomocy prawnej wynagrodzenie w kwocie [...] zł. Pełnomocnik oświadczył, że pomoc prawną świadczył w ramach prowadzonej działalności gospodarczej i jest płatnikiem podatku VAT. Opłatę za udzielenie pomocy prawnej skarżącemu podwyższa się zatem o stawkę podatku od towarów i usług, przewidzianą dla tego rodzaju czynności, obowiązującą w dniu orzekania o niej, w kwocie [...] zł (§ 2 ust. 3 rozporządzenia z 28 września 2002 r.). Pełnomocnikowi należało zatem przyznać tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu wynagrodzenie w łącznej wysokości [...] zł.
Mając powyższe na względzie na podstawie art. 258 §2 pkt 8 P.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji postanowienia.