Uzasadnienie
Powiat P. wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] lutego 2015 roku uchylającą w całości decyzję Starosty P. z dnia [...] września 2014 r. i na nowo ustalającą koszty związane z usunięciem, przechowywaniem, oszacowaniem, sprzedażą lub zniszczeniem pojazdu.
W uzasadnieniu skargi, Powiat P. powołując się na art. 50 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2012, poz. 270 ze zm., dalej: "P.p.s.a.") podniósł, że jako beneficjent zaskarżonej decyzji posiada legitymację do wniesienia skargi do tutejszego Sądu.
W wyniku naruszenia prawa, jak dalej wskazał Powiat, doszło do uszczuplenia w majątku skarżącego, poprzez zmniejszenie należności, jakiej skarżący może się domagać za wykonanie zadań, do który przeprowadzenia był zobowiązany w myśl obowiązującego prawa. Uznaniu interesu prawnego Powiatu nie stoi na przeszkodzie to, że w wydaniu decyzji w I instancji brał udział Starosta P.. Starosta P., nie będąc organem Powiatu, wydał decyzję jako organ administracji publicznej, lecz decyzja ta w swoich skutkach dotyka Powiatu, jako jednostki samorządu terytorialnego. W ocenie Powiatu w takich okolicznościach jednostki samorządu terytorialnego nie można pozbawić prawa skargi do sądu administracyjnego, jeżeli posiada ona interes prawny.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważy, co następuje:
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; zwanej dalej P.p.s.a.), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Możliwość, jaką stwarza ten przepis nakłada na Sąd obowiązek ustalenia, czy w konkretnej sprawie zachodzą szczególne okoliczności uzasadniające celowość wydania takiego orzeczenia. Sąd w każdym przypadku musi zatem rozważyć, czy zachodzą przesłanki uzasadniające zawieszenie, a więc czy orzeczenie które zapadnie w odrębnym postępowaniu może stanowić podstawę rozstrzygnięcia zawieszonego postępowania.
W niniejszej sprawie Sąd z urzędu powziął informację, że Naczelny Sąd Administracyjny (dalej NSA) postanowieniem z 14 maja 2015 r., sygn. akt I OSK 2071/13 przedstawił składowi siedmiu sędziów NSA do rozstrzygnięcia następujące zagadnienie prawne budzące poważne wątpliwości: "Czy w postępowaniu administracyjnym, w którym decyzję o odszkodowaniu, należnym od powiatu – jako samorządowej osoby prawnej – wydał w pierwszej instancji starosta, będący - na podstawie art. 26 ust. 2 i art. 34 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (t.j. Dz. U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1592 ze zm.) przewodniczącym zarządu powiatu i reprezentujący powiat na zewnątrz lub w postępowaniu sądowoadministracyjnym, w toku którego następuje kontrola takiej decyzji, powiat ten może występować w charakterze strony?".
Odpowiedź na to pytanie ma znaczenie dla rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie, gdyż Powiat P. złożył skargę do WSA na decyzję SKO w P., która została wydana po rozpatrzeniu odwołania od decyzji pierwszoinstancyjnej Starosty P..
W związku z powyższym Sąd postanowił z urzędu zawiesić postępowanie sądowe do czasu rozstrzygnięcia przez NSA w składzie siedmiu sędziów opisanego powyżej zagadnienia prawnego.
Mając powyższe na uwadze Sąd wydał orzeczenie jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a.