Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] lipca 2005 roku radca prawny A. R. P. reprezentujący Spółkę "A" w P. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...], nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...], nr [...] uznając zgłoszenie celne SAD [...] z dnia [...] czerwca 2002 roku za nieprawidłowe.
Stosownie do art. 53 § 1 ustawy z dnia 303 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) Skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
W rozpatrywanej sprawie zaskarżona decyzja Dyrektora Izby Celnej z dnia [...], nr [...] została doręczona pełnomocnikowi skarżącej spółki w dniu [...], co potwierdzają akta administracyjne (k.87). Oznacza to, że trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upłynął w dniu [...], a skarga na wskazaną decyzję Dyrektora Izby Celnej została doręczona do Izby Celnej przez firmę TNT w imieniu pełnomocnika skarżącej spółki w dniu [...], co potwierdzają akta sądowe (k.40). Tym samym skarga została złożona po upływie ustawowego terminu do jej wniesienia, gdyż nie została oddana w polskim urzędzie pocztowym, co byłoby równoznaczne z wniesieniem jej do sądu, jak wskazuje art. 83 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), a została jedynie doręczona osobiście przez prywatną firmę kurierską.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270) Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.
Ze względu na fakt, że w rozpatrywanej spawie skarga wniesiona po terminie, a skarżący bez wezwania do uiszczenia wpisu sądowego uiścił opłatę sądową w kwocie 500,00 zł, na podstawie art. 53 § 1 oraz art. 58 §1 pkt 2 i art. 232 §1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270) Sąd orzekła jak w sentencji postanowienia.
/-/W. Długaszewska