Uzasadnienie
R. Ł. wniósł skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie przekazania Wojewodzie odwołania od decyzji Burmistrza Gminy K. o odmowie zameldowania skarżącego w lokalu nr [...] przy ul. [...] w K. SKO pouczyło w powyższym postanowieniu R. Ł. o prawie zaskarżenia tego orzeczenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu.
Zgodnie z przepisem art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego można wnieść wyłącznie po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przepis art. 52 § 2 określa natomiast, iż przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
W niniejszej sprawie stronie skarżącej przysługiwał od przedmiotowego postanowienia środek odwoławczy w postaci wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, zgodnie z art. 127 § 3 kpa. Skarżący zastosował się do błędnego pouczenia (zawartego w zaskarżonym postanowieniu) o przysługującym mu prawie wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego, jednakże sąd ten nie może merytorycznie rozpoznać skargi wniesionej bez wyczerpania przewidzianych prawem środków zaskarżenia, albowiem nie został spełniony warunek formalny dopuszczalności wniesienia skargi do sądu (patrz m.in. wyrok NSA z 27.02.1998r., sygn. akt IV SA 792/96, LEX nr 45670 oraz postanowienie NSA z 30.01.1998r., sygn. akt IV SA 641/96, LEX nr 43121).
Z tego względu Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt. 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł o jej odrzuceniu.
/-/ W. Długaszewska