Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] lipca 2020 r. nr [...], wydaną na podstawie art. 138 §1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, utrzymało w mocy decyzję Starosty O. z dnia [...] stycznia 2020 r. nr [...], wydaną w przedmiocie cofnięcia S. Z. uprawnień diagnosty do wykonywania badań technicznych numer [...]
Wskazane wyżej decyzje wydane zostały w następującym stanie faktycznym:
W dniu [...] września 2016r. do Starostwa Powiatowego w O. W. wpłynęło zawiadomienie Transportowego Dozoru Technicznego Oddział Terenowy w P. o podejrzeniu popełnienia przestępstwa w związku z przeprowadzeniem przez diagnostę w dniu [...].07.2015r. badania technicznego samochodu osobowego marki [...] nr rej. [...] nr VIN: [...] niezgodnie z określonym zakresem i sposobem wykonania oraz wydaniem przez diagnostę zaświadczenia/ dokonania wpisu do dowodu rejestracyjnego pojazdu niezgodnie ze stanem faktycznym i przepisami.
Badanie zostało wykonane przez diagnostę S. Z. w dniu [...] lipca 2015r. na stacji diagnostycznej prowadzonej przez Spółkę A – P. P. w R. i dotyczyło ww. pojazdu z zamontowanym urządzeniem technicznym - zbiornikiem zamontowanym w instalacji zasilania pojazdu, napełnionym skroplonym gazem węglowodorowym LPG stanowiącym mieszaninę węglowodorów- t.j. zbiornikiem LPG. Diagnosta dopuścił pojazd do ruchu, w rejestrze zawarł informację o dopuszczeniu urządzenia technicznego do eksploatacji podając numer protokołu i decyzji oraz datę ich wydania. Z dokumentów tych wynika, że producentem urządzenia była firma B. Z ustaleń poczynionych przez Transportowy Dozór Techniczny wynika natomiast, że w samochodzie był zamontowany zbiornik LPG wyprodukowany przez firma C w czerwcu 2004 roku.
Organ poczynił powyższe ustalenia na podstawie materiału dowodowego zgromadzonego w aktach: notatki służbowej z dnia [...].08.2016r. sporządzonej przez Inspektora TDT, protokołu z zeznań diagnosty, właścicieli przedmiotowego samochodu: H. H., A. H., J. M., protokołu kontroli przeprowadzonej na stacji kontroli pojazdów, wydruku zaświadczenia potwierdzającego wykonanie badania technicznego. Na podstawie powyższego materiału dowodowego ustalono, że diagnosta nie wykazał przy badaniu technicznym pojazdu należytej staranności podczas ustalania rzeczywistych danych zawartych na zbiorniku gazu LPG i zamieszczonych w decyzji dopuszczającej zbiornik do eksploatacji i pomimo braku ważnych dokumentów potwierdzających sprawność urządzenia technicznego dopuścił pojazd do ruchu w wyniku czego naruszył art. 81 ust. 12 ustawy prawo o ruchu drogowym. oraz § 9 ust. 2 pkt 3 rozporządzenia Ministra Transportu z dnia 20 października 2006 r w sprawie warunków technicznych dozoru technicznego w zakresie projektowania, wytwarzania, eksploatacji, naprawy i modernizacji urządzeń ciśnieniowych.
Starosta [...] decyzją z dnia [...] grudnia 2016 roku nr [...] cofnął S. Z. uprawnienia do wykonywania badań technicznych.
Samorządowe Kolegium Odwoławczego decyzją z dnia [...] października 2018r. wydana po rozpoznaniu odwołania wniesionego przez S. Z., utrzymało w mocy ww. decyzję organu I instancji
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, wyrokiem z dnia [...] kwietnia 2019 r., wydanym w sprawie o syg. akt III SA/Po [...], po rozpoznaniu skargi S. Z. wniesionej na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z [...] października 2018 r. – uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Starosty [...] z [...] grudnia 2016 roku nr [...]
W uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał, że w ustalonym w sprawie stanie faktycznym organ I instancji pozyskał wiedzę o przeprowadzeniu kontroli pojazdu osobowego marki [...] o nr rej. [...] przez skarżącego- diagnostę niezgodnie z wymaganym w przepisach zakresie i sposobie a następnie określeniu ich wyniku jako pozytywny. Zgodnie z treścią protokołu z kontroli nr [...] z dnia [...].10.2016r. pobrano wydruk badania dotyczącego ww. pojazdu zasilanego gazem LPG przeprowadzonego przez skarżącego. W zaświadczeniu o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu z dnia [...].07.2015r. podano, że wynik badania pojazdu jest pozytywny zaś w uwagach, że pojazd odpowiada dodatkowym warunkom technicznym i dotyczyło to urządzenia zasilania gazem. Podano w zaświadczeniu dokument wydany przez właściwy organ dozoru technicznego stwierdzający sprawność urządzenia: [...] zbiornika Nr [...] ważne do [...].05.2022 nr protokołu organu dozoru technicznego: [...] [...], data produktu: [...].05.2012 Nr decyzji organu dozoru technicznego; [...], data decyzji: [...].05.2012.
Organ ustalił, że diagnosta w rejestrze zawarł informację o dopuszczeniu urządzenia technicznego do eksploatacji podając numer protokołu i decyzji oraz datę ich wydania i po sprawdzeniu okazało się, że dokumenty te dotyczą urządzenia, którego producentem była firma B, co w trakcie weryfikacji tych danych zostało potwierdzone przez G. Oddział Transportu Drogowego Dozoru Technicznego. Tak więc z wydanego zaświadczenia wynika, że w przedmiotowym samochodzie było zamontowane urządzenie techniczne zasilające samochód w gaz producentem którego była firma B i termin ważności tego urządzenia został decyzją powołaną w wydanym zaświadczeniu ustalony do dnia [...].05.2022 r. Przesłuchiwany diagnosta zeznał, że przeprowadził [...].07.2015r. badanie techniczne przedmiotowego samochodu, który był wyposażony w instalację do zasilania gazem. Przed przystąpieniem do badania technicznego sprawdził dokumenty dotyczące zamontowanej instalacji gazowej otrzymane od właściciela pojazdu i porównał je z danymi zawartymi na butli gazowej.
Po sprawdzeniu dokumentów przeprowadził badanie techniczne i pojazd dopuścił do ruchu. Organ uznał, że zeznania diagnosty stoją w sprzeczności z pozostałym materiałem dowodowym i są linią obrony. Tymczasem, jak wskazał Sąd, pozostały materiał dowodowy to: zeznania obecnego właściciela samochodu, który oddał samochód do przeglądu technicznego skarżącemu diagnoście, zeznania poprzednich właścicieli samochodu i notatka służbowa z dnia [...].08.2016r. oraz protokół badania zbiornika LPG [...] i decyzja nr [...] z dnia [...].07.2016r. Ostatnie dwa dokumenty dotyczą zbiornika firma C nr fabryczny [...] rok produkcji 2004. Protokół nr [...] stwierdza, że w przedmiotowym samochodzie zamontowany jest przedmiotowy zbiornik i podaje datę badania 06.2004r. koniec eksploatacji: 06.2024r. Decyzja Nr [...] zezwala na eksploatację tego urządzenia do dnia [...].06.2024r. należy zaznaczyć, że oba te dokumenty są datowane na [...].07.2016r. zaś badanie objęte niniejszym postępowaniem miało miejsce [...].07.2015r.
Z kolei notatka służbowa z dnia [...].08.2016r. dotyczy badania okresowego ww. zbiornika na gaz (o numerze fabrycznym [...] wyprodukowanym przez firma C czerwcu 2004 roku) i stwierdza się w niej, że analiza wniosku właściciela samochodu, załączonego dowodu rejestracyjnego pojazdu, w którym zamontowany jest zbiornik LPG wykazała, że zachodzi uzasadnione podejrzenie, że diagnosta wykonał w dniu [...].07.2015r. badanie bez ważnego protokołu i decyzji dopuszczającej tenże zbiornik do eksploatacji. Tak więc nadal stwierdza się, że urządzenie techniczne firma C na dzień przedmiotowego badania technicznego nie miało stwierdzonej ważności.
Z kolei z zeznań byłych właścicieli przedmiotowego samochodu wynika, że wraz z samochodem otrzymali dokumenty dotyczące zainstalowanego urządzenia technicznego LPG ale nie sprawdzali, czy dokumenty te dotyczą w istocie urządzenia zainstalowanego w tym samochodzie. Tak więc nadal pozostaje do wyjaśnienia czy w dacie przedmiotowego badania technicznego w samochodzie będącym przedmiotem tego badania było zainstalowane urządzenie firma C nr fabryczny [...] czy urządzenie techniczne firma B, wskazane w treści wydanego przez skarżącego zaświadczenia. Z zeznań właściciela pojazdu wynika, że od maja 2015roku jak został właścicielem przedmiotowego pojazdu nie dokonał wymiany zbiornika na inny. Z zeznań skarżącego wynika, że badania technicznego przedmiotowego pojazdu dokonał na podstawie dokumentów otrzymanych od właściciela pojazdu.
Jak ocenił zatem Sąd, nie jest tak, jak twierdzi organ odwoławczy, że zeznania skarżącego diagnosty stoją w sprzeczności z ustaleniami, bo zdecydowana większość materiału dowodowego potwierdza, że urządzenie techniczne w dniu [...].07.2015r. zamontowane było w przedmiotowym samochodzie i termin decyzji zezwalającej na jego eksploatację upłynął w dniu [...].06.2014r. W istocie bowiem zebrany materiał nie pozwala na takie jednoznaczne ustalenia organu. Nie wynika z niego bowiem w sposób nie budzący wątpliwości jakie urządzenie techniczne było zamontowane w samochodzie w dniu przedmiotowego badania technicznego. Skarżący prezentował jednoznaczne stanowisko, że badania technicznego dokonał starannie i w oparciu o uzyskane od właściciela pojazdu dokumenty a jedynie przeczą temu stanowisku zeznania właściciela samochodu.
Sąd uznał zatem, że materiał dowodowy będący podstawą do rozstrzygnięcia, nie daje podstaw do dokonania jednoznacznego ustalenia, że w przedmiotowym samochodzie był zainstalowany inny aniżeli wskazany w treści wydanego zaświadczenia technicznego typ urządzenia zasilającego samochód w gaz. Materiał dowodowy należy uzupełnić na tyle, aby możliwym było uznanie, że urządzenie techniczne w przedmiotowym samochodzie w dacie [...].07.2015 r. nie było tym, które wskazano w zaświadczeniu o badaniu technicznym a było urządzeniem, którego dotyczy decyzja Dyrektora Transportowego Dozoru Technicznego z dnia [...].07.2016r. nr [...]
Po ponownym rozpoznaniu sprawy, Starosta [...] wskazaną wyżej decyzją z dnia [...] stycznia 2020 r. nr [...], cofnął S. Z. uprawnienia do wykonywania badań technicznych.
Jak wynika z uzasadnienia decyzji, organ zwrócił się z pytaniem do Stowarzyszenia Rzeczoznawców Techniki Samochodowej i Ruchu Drogowego, czy możliwym jest ustalenie po upływie dłuższego czasu od zaistniałego zdarzenia, faktu wymiany zbiornika LPG, poprzednio zamontowanego w pojeździe. W odpowiedzi Stowarzyszenie Rzeczoznawców Techniki Samochodowej i Ruchu Drogowego poinformowało, że nie ma możliwości technicznych ustalenia przez rzeczoznawcę ewentualnej wcześniejszej wymiany lub wymontowania w pojeździe zbiornika LPG.W każdej sytuacji opinia techniczna jest opracowywana w oparciu o aktualny stan faktyczny i ustalana przez opiniującego rzeczoznawcę. Równocześnie organ pozyskał z Wydziału Komunikacji Starostwa Powiatowego w N. dokumenty homologacyjne dot. instalacji gazowej zamontowanej w przedmiotowym pojeździe. Zgodnie ze sporządzoną w dniu [...] czerwca 2004 r. dokumentacją, elementem instalacji był zbiornik firmy C nr [...], dla którego wystawiono protokół odbiorczy wraz z decyzją nr [...], wydaną przez organ Transportowego Dozoru Technicznego.
Informacja o zamontowaniu instalacji została wpisana do dowodu rejestracyjnego pojazdu. Jak wskazał organ, według pozyskanych informacji można wykazać, że w okresie od [...] czerwca 2004 r., tj. dnia zamontowania instalacji gazowej w pojeździe do [...] lipca 2012 r., kiedy po wykonanym w stacji kontroli pojazdów badaniu technicznym pojazdu, dokonano na podstawie okazanych dokumentów legalizacyjnych nr [...] ostatniej adnotacji dotyczącej zamontowanego w pojeździe zbiornika firmy C, nie dokonano ingerencji w zakresie wymiany urządzenia zbiornika.
Dalej organ wskazał, że na podstawie dowodu rejestracyjnego wydanego przez Starostę N. ustalono również, że w dniu [...] lipca 2013 r. wykonano kolejne okresowe badanie techniczne. Organ zwrócił się do Starostwa Powiatowego w N. o pobranie z wymienionej stacji wydruku zaświadczenia dotyczącego przeprowadzonego badania technicznego lub ewentualne ustalenie i zwrotne przesłanie informacji dotyczącej numeru protokołu i decyzji wydanych dla zbiornika gazu.
W odpowiedzi przedstawiciel tamtejszego starostwa poinformował, że w stacji zarchiwizowano bazę danych przechowywanych dłużej niż 5 lat i z przyczyn technicznych niemożliwe jest pozyskanie informacji dotyczących przeprowadzonych wówczas badań. Wobec tego, organ skierował wniosek w tej sprawie do Ministerstwa Cyfryzacji. W odpowiedzi ministerstwo poinformowało, że w bazie danych brakuje informacji o numerze protokołu i dacie ważności decyzji wydanych dla zbiornika zamontowanego w badanym pojeździe. W związku z tym, że tamtejszy diagnosta nie dopełnił obowiązku zamieszczenia adnotacji o okazanych do badania dokumentach, pojawił się brak pewności, jakimi dokumentami posłużył się wówczas przedstawiający samochód i jaki zbiornik był zainstalowany w pojeździe. Pierwsza udokumentowana informacja o zbiorniku firmy B pojawiła się w zaświadczeniu potwierdzającym wykonanie badania technicznego w dniu [...] lipca 2014 r. w stacji kontroli pojazdów nr [...], podczas którego okazano protokół i decyzję nr [...] z datą ważności do [...] maja 2022 r. Potwierdził ten fakt skarżący, wykonujący następne badanie okresowe pojazdu, w dniu [...] lipca 2015 r., w stacji kontroli pojazdów nr [...]
Jak wyjaśnił organ, w związku z tym, że nie można ustalić, jakimi dokumentami posługiwał się przedstawiający pojazd do badania w dniu [...] lipca 2013 r. i nie sposób również ustalić podczas którego z badań – przeprowadzonego w dniu [...] lipca 2013 r., czy w dniu [...] lipca 2014 r. okazano po raz pierwszy dokumenty wydane dla zbiornika wykonanego przez firmę B, organ zwrócił się do Wydziału Spraw Społecznych Urzędu Miejskiego w K. o przesłuchanie w drodze pomocy prawnej właściciela samochodu, który przedstawił pojazd do badania w dniu [...] lipca 2014 r., kiedy to po raz pierwszy w sposób udokumentowany pojawiła się informacja o protokole i decyzji wydanych dla zbiornika firmy B. Jednakże świadek nie został przesłuchany z powodu braku podjęcia przez niego wezwania. Organ wskazał, że skierowano również pismo do Starostwa Powiatowego w N. z wnioskiem o przesłuchanie wszystkich osób, na które był poprzednio zarejestrowany samochód.
Zgodnie z protokołami przesłuchań, żaden z byłych właścicieli nie dokonywał wymiany zbiornika ani nie był w posiadaniu innego dokumentu legalizacyjnego. Dokonując dalszych ustaleń, organ przesłuchał ponownie poprzednich właścicieli samochodu zamieszkałych na terenie powiatu o.: A. K. i J. H., którzy nabyli samochód od mieszkańca K., J. P., który przedstawił pojazd do badania w dniu [...] lipca 2014 r., kiedy to pojawiła się po raz pierwszy informacja o dokumentach wystawionych dla zbiornika firmy B. Przesłuchani oświadczyli, że dokonując zakupu pojazdu nie nabyli ani nie otrzymali od poprzedniego właściciela pojazdu żadnego dodatkowego zbiornika gazu LPG.
Następnie organ zwrócił się do producenta zbiorników firmy B w celu pozyskania informacji, do jakiego pojazdu zamontowano zbiornik, którego dane zawarte były w decyzji przedstawionej dwukrotnie do badania technicznego samochodu, ale jak poinformował producent, nie było możliwym ustalenie, w którym samochodzie zamontowano ten zbiornik, bowiem w obrocie zbiornikami nie dokonywano wpisu danych jednostkowych sprzedawanych zbiorników.
Następnie organ wskazał, że pozyskał z Prokuratury Rejonowej w O. W. zeznanie S. Z. złożone w Komendzie Powiatowej Policji w O. W., z którego wynika, że do badania okazano mu protokół odbioru oraz decyzję dozoru technicznego nr TDT [...] z datą ważności do [...] maja 2022 r. Data ważności zbiornika oraz fakt, że właściciel zakupił pojazd kilka miesięcy wcześniej, uśpiły jego czujność i był przekonany, że dokumentacja jaką okazał mu właściciel pojazdu dotyczy zbiornika zamontowanego w tym pojeździe. S. Z. zeznał również, że nie sprawdził informacji zawartych w decyzji i protokole ze stanem faktycznym, czyli numeru seryjnego zamontowanego zbiornika.
Jak dalej wskazał organ, pierwsza udokumentowana informacja o zbiorniku firmy B pojawiła się w zaświadczeniu potwierdzającym wykonanie badania technicznego w dniu [...] lipca 2014 r. w stacji kontroli pojazdów nr [...], podczas którego okazano protokół i decyzję nr [...] Kolejnego potwierdzenia, że częścią instalacji do zasilania gazem jest zbiornik firmy B dokonał skarżący, wykonując następne badanie okresowe, w dniu [...] lipca 2015 r. w stacji kontroli pojazdów nr [...] Jednakże w dniu [...] lipca 2016 r., kiedy samochód został przedstawiony do kolejnego badania technicznego, w tej samej stacji kontroli pojazdów, inny diagnosta, po dokonaniu weryfikacji dotyczącej zamontowanego w pojeździe zbiornika, stwierdził niezgodność dotyczącą nazwy producenta i numeru zbiornika, wydając w następstwie zaświadczenie z negatywnym wynikiem badania technicznego, pouczając jednocześnie właściciela pojazdu o konieczności uzyskania dokumentów legalizacyjnych dla okazanego zbiornika. Fakt, że w pojeździe jest zamontowany zbiornik LPG firmy C nr [...] potwierdził przeprowadzający badania legalizacyjne inspektor TDT.
Zdaniem organu, wymiana zbiornika w latach 2013 lub 2014 mogłaby być uzasadniona, z uwagi na kończący się termin ważności legalizacji urządzenia. Z tego powodu informacje dotyczące zbiornika firmy B zawarte w zaświadczeniach z badań przeprowadzonych [...] lipca 2014 r. w stacji kontroli pojazdów nr [...] i [...] lipca 2015 r. przez skarżącego, nie wnosiłyby żadnych podejrzeń co do prawidłowości wykonania badań w zakresie zgodności okazanych dokumentów ze stanem rzeczywistym. Jednakże stwierdzony przez diagnostę w trakcie badania technicznego [...] lipca 2016 r. fakt niezgodności dokumentów i numeru zbiornika oraz w dalszej kolejności wydanie przez uprawniony organ decyzji przedłużającej legalizację zbiornika firmy C, oznaczonego takim samym numerem, jaki posiadało urządzenie zamontowane pierwotnie w tym pojeździe, podają w wątpliwość prawidłowość wykonania badania technicznego przez skarżącego, w dniu [...] lipca 2015 r.
Organ stwierdził, że trudno ustalić, czy istotnie mogło dojść do wymiany zbiornika firmy C na urządzenie firmy B. Jeśli zbiornik firmy B był zamontowany w pojeździe kiedy w dniu [...] lipca 2015 r. przedstawiono go do badania to istnieje pytanie, dlaczego w okresie pomiędzy [...] lipca 2015 r. a [...] lipca 2016 r. ten sam właściciel zainstalował ponownie zbiornik firmy C, którego legalizacja wygasła w maju 2014 r. w miejsce urządzenia posiadającego jeszcze co najmniej sześcioletnią legalizację? Aby doszło do ponownej instalacji tego samego, poprzednio zamontowanego zbiornika, urządzenie to powinno być kolejno przekazywane co najmniej w trakcie dwukrotnej zmiany właścicieli samochodu, co nie znalazło potwierdzenia podczas przeprowadzonego przez organ przesłuchania właścicieli tego pojazdu w okresie od [...] lipca 2014 r. do [...] lipca 2016 r. tj. do dnia badania technicznego podczas którego stwierdzono niezgodność. Ponadto wszystkie osoby będące kolejno właścicielami tego samochodu oświadczyły, że nie dokonywały ingerencji w instalację przystosowującą pojazd do zasilania gazem.
W ocenie organu, zebrany w trakcie postępowania materiał, ze szczególnym uwzględnieniem braku możliwości wykazania, że w trakcie eksploatacji wymienionego pojazdu doszło faktycznie do dwukrotnej wymiany zbiorników, jak również nie dający się wyjaśnić fakt, przez kogo i kiedy zamieniono sprawny zbiornik posiadający dokumenty dopuszczające urządzenie do eksploatacji na zbiornik niezalegalizowany oraz fakt, że skarżący przyznał się w trakcie dochodzenia prowadzonego pod nadzorem Prokuratury, że nie sprawdził informacji zawartych w decyzji i protokole ze stanem faktycznym, pozwala stwierdzić, że skarżący, wykonując [...] lipca 2015 r. badanie techniczne pojazdu z zamontowanym urządzeniem technicznym, podlegającym dozorowi technicznemu, nie wykazał należytej staranności podczas ustalania rzeczywistych danych zawartych na zbiorniku gazu LPG i zamieszczonych w decyzji dopuszczającej zbiornik do eksploatacji i pomimo braku ważnych dokumentów, potwierdzających sprawność urządzenia technicznego, dopuścił pojazd do ruchu, w wyniku czego naruszył art. 81 ust. 12 ustawy Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2018 r. poz. 1990 z późn. zm.).
Samorządowe Kolegium Odwoławcze, decyzją z dnia [...] lipca 2020 r. nr [...] utrzymało w mocy zaskarżoną przez S. Z. decyzję organu I instancji.
W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy, podtrzymując ustalenia i ocenę dokonaną przez organ I instancji, wskazał, że w materiale dowodowym znajduje się protokół przesłuchania skarżącego w Komendzie Powiatowej Policji w O. W..
w dniu [...] października 2016 r. Skarżący, uprzedzony o odpowiedzialności karnej, zeznał, że w trakcie badania technicznego przedmiotowego pojazdu nie sprawdził informacji zawartych w decyzji dozoru technicznego i nie porównał ich z numerem seryjnym zbiornika, zamontowanym w pojeździe. Zdaniem organu, wynika z tego wprost, że swoim postępowaniem, jako profesjonalny diagnosta, przeprowadził badania techniczne niezgodnie z określonym zakresem i sposobem jego wykonania. Tym samym zaistniała przesłanka z art. 84 ust. 3 pkt 1) Prawa o ruchu drogowym, zgodnie z którą należy cofnąć skarżącemu uprawnienia diagnosty.
S. Z. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w P. i domagając się uchylenia decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lipca 2020 r., zarzucił, że decyzja została wydana z naruszeniem art. 77 § i w zw. z art. 80 k.p.a., które obligują organ administracji do zebrania i oceny całokształtu materiału dowodowego, co ma wpływ na wynik sprawy.
W uzasadnieniu skargi, skarżący zarzucił, m.in., że nadal brak jest jednoznacznego dowodu, że sporny zbiornik LPG znajdował się w aucie w momencie przeprowadzonej kontroli w stacji diagnostycznej. Jak wskazał od dnia przeprowadzonego badania technicznego, tj. [...].07.2015 r. do dnia przeprowadzenia kontroli przez Inspektora Dozoru Technicznego, tj. do dnia [...].07.2016 r. minął ponad rok i właściciel mógł przez ten czas wiele zmienić w wyposażeniu swojego samochodu. Wszystkie ustalenia o ewentualnym innym zbiorniku LPG dotyczą okresu po przeprowadzonym badaniu technicznym.
Ponadto, skarżący zarzucił, że przesłuchanie w Komendzie Powiatowej Policji w O. W.. odbyło się ponad rok od przeprowadzanej kontroli. Został wezwany i przesłuchiwany "z marszu". Owszem, poddał w wątpliwość należyte sprawdzenie dokumentów ze stanem faktycznym, ale tylko dlatego, że tej sytuacji już dokładnie nie pamiętał. Poza tym pierwszy raz był w takiej sytuacji i z powodu zdenerwowania zarzutami jakie przedstawiono, nie potrafił racjonalnie odtworzyć faktów. Być może wyraził się niezręcznie lub niejasno. Wykonuje po kilka lub kilkanaście przeglądów dziennie i nie jest wstanie, po ponad roku czasu, dokładnie odtworzyć daną sytuację.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.
Skarga jest uzasadniona.
Stosownie do art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, m.in., poprzez badanie legalności, czyli zgodności z prawem wydawanych aktów w tym decyzji administracyjnych. Z treści art. 145 § 1 ww. ustawy wynika natomiast, że sąd uchyla zaskarżoną decyzję, gdy stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, gdy naruszenie prawa daje podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego oraz gdy sąd stwierdzi naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Ponadto, zgodnie z art. Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p. p. s. a.", ocena prawna i wskazania, co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie było przedmiotem zaskarżenia.
Uregulowanie zawarte w art. 153 p.p.s.a., który ma charakter bezwzględnie obowiązujący, oznacza, że orzeczenie sądu administracyjnego wywiera skutki wykraczające poza zakres postępowania sądowoadministracyjnego, bo jego oddziaływaniem objęte jest także przyszłe postępowanie administracyjne w danej sprawie. Z kolei, związanie samego sądu administracyjnego, w rozumieniu art. 153 p.p.s.a. oznacza, że nie może on formułować nowych ocen prawnych, które są sprzeczne z wyrażonym wcześniej poglądem, lecz zobowiązany jest do podporządkowania się mu w pełnym zakresie oraz konsekwentnego reagowania w razie stwierdzenia braku zastosowania się organu administracji publicznej do wskazań w zakresie dalszego postępowania.
Przedmiotem kontroli Sądu w przedmiotowej sprawie jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lipca 2020 r. utrzymująca w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] stycznia 2020 r., wydaną w przedmiocie cofnięcia S. Z. uprawnień diagnosty do wykonywania badań technicznych.
Jak wskazano wyżej, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, wyrokiem z dnia [...] kwietnia 2019 r., wydanym w sprawie o syg. akt III SA/Po [...] uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Starosty [...] z [...] grudnia 2016 roku nr [...], cofającą S. Z. uprawnienia diagnosty do wykonywania badań technicznych wskazując, że zebrany w sprawie materiał dowodowy nie daje podstaw do dokonania jednoznacznego ustalenia, że w przedmiotowym samochodzie był zainstalowany inny aniżeli wskazany w treści wydanego zaświadczenia technicznego typ urządzenia zasilającego samochód w gaz.
Jak wskazał Sąd, materiał dowodowy należy uzupełnić na tyle, aby możliwym było uznanie, że urządzenie techniczne w przedmiotowym samochodzie w dacie [...].07.2015 r. nie było tym, które wskazano w zaświadczeniu o badaniu technicznym a było urządzeniem, którego dotyczy decyzja Dyrektora Transportowego Dozoru Technicznego z dnia [...].07.2016r. nr [...]
Jak wynika z ustaleń dokonanych przez organy, w zaświadczeniu o przeprowadzonym przez skarżącego badaniu technicznym samochodu osobowego marki [...] nr rej. [...] nr VIN: [...] z dnia [...].07.2015r., wskazano, że wynik badania pojazdu jest pozytywny, zaś w uwagach, że pojazd odpowiada dodatkowym warunkom technicznym i dotyczyło to urządzenia zasilania gazem. Podano w zaświadczeniu dokument wydany przez właściwy organ dozoru technicznego stwierdzający sprawność urządzenia: [...] zbiornika nr [...] ważne do [...].05.2022, nr protokołu organu dozoru technicznego: [...] [...], datę produktu: [...].05.2012 nr decyzji organu dozoru technicznego; [...], data decyzji: [...].05.2012. Wskazane wyżej dokumenty dotyczą urządzenia, którego producentem była firma B, co zostało potwierdzone przez G. Oddział Transportu Drogowego Dozoru Technicznego. Tak więc z wydanego zaświadczenia wynika, że w przedmiotowym samochodzie było zamontowane urządzenie techniczne zasilające samochód w gaz, producentem którego była firma B i termin ważności tego urządzenia został decyzją powołaną w wydanym zaświadczeniu ustalony do dnia [...].05.2022 r.
Z kolei w protokole badania ww. pojazdu z dnia [...].07.2016r., nr [...] stwierdzono, że w samochodzie zamontowany jest zbiornik na gaz o numerze fabrycznym [...], wyprodukowanym przez firmę C w czerwcu 2004 roku. Decyzja Dyrektora Transportowego Dozoru Technicznego z dnia [...].07.2016r. nr [...], protokół badania zbiornika LPG [...] oraz notatka służbowa z dnia [...].08.2016r. – dokumenty w oparciu o które zakwestionowano rzetelność badania technicznego wykonanego przez skarżącego w dniu [...].07.2015r. dotyczą wskazanego wyżej zbiornika firmy C. Jak wskazał Sąd w ww. wyroku, protokół badania nr [...] jak i decyzja Dyrektora Transportowego Dozoru Technicznego nr [...] są datowane na [...].07.2016r., zaś badanie objęte niniejszym postępowaniem miało miejsce [...].07.2015r. Z kolei notatka służbowa z dnia [...].08.2016r. dotyczy badania okresowego zbiornika na gaz o numerze fabrycznym [...] wyprodukowanym przez firmę C w czerwcu 2004 roku.
Kwestią, którą należało wyjaśnić, jak wskazał Sąd, było zatem to, czy w dacie badania technicznego, wykonanego przez skarżącego, tj. w dniu [...].07.2015r.
w samochodzie, będącym przedmiotem tego badania, było zainstalowane urządzenie firmy C nr fabryczny [...], czy urządzenie techniczne firmy B, wskazane w treści wydanego przez skarżącego zaświadczenia.
W ocenie Sądu orzekającego w przedmiotowej sprawie, organy obu instancji rozpoznając sprawę ponownie, nie wywiązały się z obowiązku nałożonego we wskazanym wyżej prawomocnym wyroku. Dokonane przez organ, w ponownie przeprowadzonym postępowaniu, ustalenia, nie wyjaśniają bowiem wątpliwości, na które wskazał Sąd w ww. wyroku.
Jak wskazał organ, w pierwszej kolejności zwrócono się do Stowarzyszenia Rzeczoznawców Techniki Samochodowej i Ruchu Drogowego w P. z pytaniem, czy możliwym jest ustalenie po upływie dłuższego czasu od zaistniałego zdarzenia faktu wymiany zbiornika LPG, poprzednio zamontowanego w pojeździe. W odpowiedzi, Stowarzyszenie Rzeczoznawców Techniki Samochodowej i Ruchu Drogowego poinformowało, że nie ma możliwości technicznych ustalenia przez rzeczoznawcę ewentualnej wcześniejszej wymiany lub wymontowania w pojeździe zbiornika LPG.
W każdej sytuacji opinia techniczna jest opracowywana w oparciu o aktualny stan faktyczny i ustalana przez opiniującego rzeczoznawcę.
Równocześnie organ pozyskał z Wydziału Komunikacji Starostwa Powiatowego w N. dokumenty homologacyjne dot. instalacji gazowej zamontowanej w przedmiotowym pojeździe. Zgodnie ze sporządzoną w dniu [...] czerwca 2004 r. dokumentacją, elementem instalacji był zbiornik firmy C nr [...], dla którego wystawiono protokół odbiorczy wraz z decyzją nr [...], wydaną przez organ Transportowego Dozoru Technicznego. Informacja o zamontowaniu instalacji została wpisana do dowodu rejestracyjnego pojazdu.
Na podstawie dowodu rejestracyjnego wydanego przez Starostę N. ustalono również, że w dniu [...] lipca 2013 r. wykonano kolejne okresowe badanie techniczne. Organ zwrócił się do Starostwa Powiatowego w N. o pobranie z wymienionej stacji wydruku zaświadczenia dotyczącego przeprowadzonego badania technicznego lub ewentualne ustalenie i zwrotne przesłanie informacji dotyczącej numeru protokołu i decyzji wydanych dla zbiornika gazu.
W odpowiedzi poinformowano, że w stacji zarchiwizowano bazę danych przechowywanych dłużej niż 5 lat i z przyczyn technicznych niemożliwe jest pozyskanie informacji dotyczących przeprowadzonych wówczas badań. Jednocześnie z Ministerstwa Cyfryzacji uzyskano informację, że w bazie danych brakuje informacji o numerze protokołu i dacie ważności decyzji wydanych dla zbiornika zamontowanego w badanym pojeździe.
Dalej organ ustalił, że, pierwsza udokumentowana informacja o zbiorniku firmy B pojawiła się w zaświadczeniu potwierdzającym wykonanie badania technicznego samochodu osobowego marki [...] nr rej. [...] w dniu [...] lipca 2014 r., w stacji kontroli pojazdów nr [...], podczas którego okazano protokół i decyzję nr [...] z datą ważności do [...] maja 2022 r.
Potwierdził ten fakt skarżący, wykonujący następne badanie okresowe pojazdu, w dniu [...] lipca 2015 r., w stacji kontroli pojazdów prowadzonej przez Spółkę A – P. P. w R..
W wystawionym zaświadczeniu wskazano dokument, wydany przez właściwy organ dozoru technicznego, stwierdzający sprawność urządzenia: [...] zbiornika nr [...], ważne do [...].05.2022, nr protokołu organu dozoru technicznego: [...] [...], data produktu: [...].05.2012, nr decyzji organu dozoru technicznego [...], data decyzji: [...].05.2012.
Niezgodność dotyczącą nazwy producenta i numeru zbiornika zamontowanego w samochodzie stwierdzono w dniu [...] lipca 2016r., kiedy samochód został przedstawiony do kolejnego badania technicznego, w tej samej stacji kontroli pojazdów. Jednakże, jak wynika z uzasadnienia decyzji, przesłuchany w charakterze świadka diagnosta, który odmówił w dniu [...] lipca 2016 r. wykonania badania okresowego pojazdu z powodu stwierdzonej niezgodności polegającej na występujących różnicach w numeracji przedstawionych dokumentów i zamontowanego zbiornika LPG, stwierdził, że nie pamięta dla zbiornika, jakiej firmy wystawiono okazane dokumenty oraz jakiej marki był zamontowany w pojeździe zbiornik.
Fakt, że w pojeździe jest zamontowany zbiornik LPG firmy C nr [...] potwierdził przeprowadzający badania legalizacyjne inspektor TDT. Należy jednak zauważyć, na co zwrócił uwagę Sąd, w ww. wyroku, protokół badania nr [...] jak i decyzja Dyrektora Transportowego Dozoru Technicznego nr [...] są datowane na [...].07.2016r., zaś badanie objęte niniejszym postępowaniem miało miejsce [...].07.2015r.
Jak wynika dalej z uzasadnienia decyzji, organ przesłuchał poprzednich właścicieli samochodu i jak wskazał, przesłuchani oświadczyli, że dokonując zakupu pojazdu nie nabyli ani nie otrzymali od poprzedniego właściciela pojazdu żadnego dodatkowego zbiornika LPG.
Organ zwrócił się również do producenta zbiorników firmy B w celu pozyskania informacji, do jakiego pojazdu zamontowano zbiornik, którego dane zawarte były w decyzji przedstawionej dwukrotnie do badania technicznego samochodu, ale jak poinformował producent, nie było możliwym ustalenie, w którym samochodzie zamontowano ten zbiornik, bowiem w obrocie zbiornikami nie dokonywano wpisu danych jednostkowych sprzedawanych zbiorników.
Zdaniem organu, trudno ustalić, czy istotnie mogło dojść do wymiany zbiornika firmy C na urządzenie firmy B. Jeśli zbiornik firmy B był zamontowany w pojeździe, kiedy w dniu [...] lipca 2015 r. przedstawiono go do badania, to istnieje pytanie, dlaczego w okresie pomiędzy [...] lipca 2015 r. a [...] lipca 2016 r. ten sam właściciel zainstalował ponownie zbiornik firmy C, którego legalizacja wygasła w maju 2014 r., w miejsce urządzenia posiadającego jeszcze co najmniej sześcioletnią legalizację?
Nie mniej jednak, organ uznał, że zebrany w trakcie postępowania materiał dowodowy, ze szczególnym uwzględnieniem braku możliwości wykazania, że w trakcie eksploatacji pojazdu doszło faktycznie do dwukrotnej wymiany zbiorników, jak również nie dający się wyjaśnić fakt przez kogo i kiedy zamieniono sprawny zbiornik posiadający dokumenty dopuszczające urządzenie do eksploatacji na zbiornik niezalegalizowany, pozwala stwierdzić, że skarżący wykonując w dniu [...] lipca 2015 r. badanie techniczne pojazdu, nie wykazał należytej staranności.
W świetle powyższego, zdaniem Sądu, swoją ocenę organ w istocie oparł na zeznaniu S. Z. złożonym w Komendzie Powiatowej Policji w O. W., z którego wynika, że nie sprawdził informacji zawartych w decyzji i protokole ze stanem faktycznym, czyli numeru seryjnego zamontowanego zbiornika. Jak zarzucił jednak skarżący w skardze wniesionej do Sądu, przesłuchanie w Komendzie Powiatowej Policji w O. W.. odbyło się ponad rok od przeprowadzanej kontroli. Został wezwany i przesłuchiwany "z marszu". Owszem, poddał w wątpliwość należyte sprawdzenie dokumentów ze stanem faktycznym, ale tylko dlatego, że tej sytuacji już dokładnie nie pamiętał. Poza tym pierwszy raz był w takiej sytuacji i z powodu zdenerwowania zarzutami, jakie przedstawiono, nie potrafił racjonalnie odtworzyć faktów. Być może wyraził się niezręcznie lub niejasno.
Postanowieniem z dnia [...] listopada 2016 r. umorzono dochodzenie w sprawie podejrzenia popełnienia w dniu [...] lipca 2015 r. przez S. Z. poświadczenia nieprawdy w dowodzie rejestracyjnym.
Materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji stanowi art. 84 ust. 3 pkt 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1997roku – Prawo o ruchu drogowym (. [...] j.t.), zgodnie z którym, organ (starosta, prezydent) cofa diagnoście uprawnienie do wykonywania badań technicznych, jeżeli w wyniku przeprowadzonej kontroli stwierdzono: 1) przeprowadzenie przez diagnostę badania technicznego niezgodnie z określonym zakresem i sposobem wykonania, 2) wydanie przez diagnostę zaświadczenia albo dokonanie wpisu do dowodu rejestracyjnego pojazdu niezgodnie ze stanem faktycznym lub przepisami. W przypadku cofnięcia diagnoście uprawnienia do wykonywania badań technicznych, ponowne uprawnienie nie może być wydane wcześniej niż po upływie 5 lat od dnia, w którym decyzja o cofnięciu stała się ostateczna (art. 84 ust. 4 ustawy).
Sankcja w postaci cofnięcia diagnoście uprawnień do wykonywania badań technicznych pojazdów jest sankcją szczególnie dolegliwą. Nie może zatem budzić wątpliwości, że w postępowaniu mającym na celu ustalenie wystąpienia przesłanek wskazanych w ww. art. 84 ust 3 pkt 2 ustawy, organ ma obowiązek wykazać szczególną staranność i wnikliwość we wszechstronnym wyjaśnieniu sprawy, na co wskazał Sąd w ww. wyroku.
W kontrolowanej sprawie, w ocenie Sądu, dokonane przez organy ustalenia, nie pozwalają w sposób nie budzący wątpliwości stwierdzić, że spełnione zostały przesłanki do wydania decyzji o cofnięciu skarżącemu uprawnień do wykonywania badań technicznych. W szczególności zaś, brak ustalenia, czy w dacie badania technicznego, wykonanego przez skarżącego, tj. w dniu [...].07.2015r. w samochodzie, będącym przedmiotem tego badania, było zainstalowane urządzenie firmy C nr fabryczny [...], czy urządzenie techniczne firmy B, wskazane w treści wydanego przez skarżącego zaświadczenia, do czego organ był zobowiązany na podstawie art. 153 P.p.s.a., powoduje konieczność uchylenia wydanych w sprawie decyzji.
Przy ponownym rozpoznaniu sprawy, organ uwzględni powyższe, przy czym rozważy, czy z uwagi na upływ czasu i tym samym brak możliwości poczynienia wszechstronnych ustaleń, nie zachodzi podstawa do umorzenia postępowania.
Biorąc pod uwagę powyższe Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c w zw.