Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...], nr [...] Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w T., na podstawie art. 75 §1 w związku z art. 123 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. nr 98, poz. 1071 ze zm.), postanowił włączyć do rozpoznawanej sprawy wymienione w sentencji środki dowodowe.
Organ pouczył stronę, że postanowienie jest ostateczne i nie służy na nie zażalenie. Strona może zaskarżyć wydane postanowienie w odwołaniu (art. 142 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.), dalej jako k.p.a. Strona postępowania wniosła zażalenie i zażądała uchylenia postanowienia.
Postanowieniem z dnia [...], nr [...] Dyrektor Wielkopolskiego Oddziału Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P., na podstawie art. 134 k.p.a. stwierdził niedopuszczalność wniesienia zażalenia.
W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wyjaśnił, że nie można uruchomić postępowania odwoławczego w stosunku do postanowienia dotyczącego włączenia dowodu do sprawy. Organ poinformował stronę, że na wydane postanowienie przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu.
R. P. wniósł skargę do sądu administracyjnego i zażądał uchylenia zaskarżonego postanowienia jako niezgodnego ze stanem faktycznym i prawnym.
Stosownie do art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej jako P.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty.
Postanowienie zawierające rozstrzygnięcie dotyczące wniosków dowodowych jest postanowieniem, o którym stanowi art. 123 K.p.a. Kodeks postępowania administracyjnego nie ustanawia postępowania zażaleniowego dla postanowień rozstrzygających kwestie przeprowadzenia dowodu w sprawie. Zatem zastosowanie do takiego postanowienia będzie miało unormowanie art. 141 § 1 K.p.a. Zaskarżone rozstrzygnięcie nie jest także postanowieniem kończącym postępowanie, ani postanowieniem rozstrzygającym sprawę co do istoty.
Wniesiona skarga dotyczy zatem aktu, który nie został objęty zakresem właściwości sądu administracyjnego. Natomiast organ błędnie pouczył stronę, że na wydane postanowienie przysługuje skarga do sądu administracyjnego.
Wobec powyższego na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 oraz § 3 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.