Uzasadnienie
Skarżący, reprezentowany przez pełnomocnika w osobie adwokata, w skardze do sądu administracyjnego zawarł wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Strona, która wnosi skargę na działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych nie ma obowiązku uiszczania opłat sądowych – art. 239 §1 pkt 1 lit. e ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2018, poz. 1302).
Z uwagi na powyższe w toczącym się postępowaniu sądowoadministracyjnym Skarżący korzysta z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych - co oznacza całkowite zwolnienie strony z obowiązku wnoszenia, zarówno opłat sądowych, jak i ponoszenia wydatków.
W konsekwencji postępowanie wszczęte na skutek wniosku o prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych jest bezprzedmiotowe i podlega umorzeniu bez dokonywania oceny sytuacji majątkowej i rodzinnej strony postępowania.
Z powyższych względów, na podstawie 239 §1 pkt 1 lit. e, art. 249a oraz art. 258 §1 i §2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak sentencji postanowienia.