Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniuz 26 września 2023 r., sygn. akt III SA/Po 528/23

Uzasadnienie

Strona wniosła skargę na czynność Inspektor Farmaceutyczny – zawiadomienie z dnia 6 czerwca 2023 r. wydane w trybie art. 61 § 4 kpa o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie apteki.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje

Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2019, poz. 2325, dalej: p.p.s.a.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1. 1) decyzje administracyjne;
2. 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3. 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie;
4. 4) inne niż określone w pkt 1–3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2023 r. poz. 775 i 803), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2022 r. poz. 2651, z późn. zm.3)), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej

Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2023 r. poz. 615, z późn. zm.4)), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;

4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. –

Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii;

1. 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
2. 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
3. 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
4. 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1–4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
5. 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1–3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Zgodnie z art. 58 § 1 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę:

1. 1) jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego;
2. 2) wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia;
3. 3) gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi;
4. 4) jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona;
5. 5) jeżeli jedna ze stron nie ma zdolności sądowej albo jeżeli skarżący nie ma zdolności procesowej, a nie działa za niego przedstawiciel ustawowy albo jeżeli w składzie organów jednostki organizacyjnej będącej stroną skarżącą zachodzą braki uniemożliwiające jej działanie;

5a) jeżeli interes prawny lub uprawnienie wnoszącego skargę na uchwałę lub akt, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6, nie zostały naruszone stosownie do wymagań przepisu szczególnego;

1. 6) jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.

Strona wniosła skargę na czynność Inspektor Farmaceutyczny – zawiadomienie z dnia 6 czerwca 2023 r. wydane w trybie art. 61 § 4 kpa o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie apteki. Przepis art. 61 § 1 K.p.a. przewiduje, że postępowanie administracyjne wszczyna się na żądanie strony lub z urzędu. Zgodnie z art. 61 § 4 K.p.a. O wszczęciu postępowania z urzędu lub na żądanie jednej ze stron należy zawiadomić wszystkie osoby będące stronami w sprawie.

Tak w orzecznictwie sądów administracyjnych, jak i w doktrynie nie ma sporu co do tego, że wszczęcie postępowania nie wymaga szczególnej formy i stanowi czynność materialno-techniczną (J. Wegner [w:] Z. Kmieciak, M. Wojtuń, J. Wegner, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Warszawa 2023, art. 61, również B. Adamiak [w:] B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, s. 380-382; również: wyrok WSA w Rzeszowie z 11 maja 2023 r., sygn. akt II SA/Rz 148/23, wyrok WSA w Warszawie z 1 czerwca 2022r., sygn. akt II SA/Wa 3671/21, publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Wniesiona w niniejszej sprawie skarga dotyczy zatem czynności materialno-technicznej organu I instancji, podjętej w ramach postępowania administracyjnego, która przyjęła postać zawiadomienia. Kwestionowane działanie IF stanowi czynność podjętą w ramach postępowania administracyjnego określonego w K.p.a., wyłączoną z kognicji sądu administracyjnego na mocy art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a.

Zawiadomienie o wszczęciu postępowania administracyjnego w trybie art. 61 § 4 K.p.a. jest pismem o charakterze wyłącznie informacyjnym i nie służy na nie skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Strona niezadowolona z faktu wszczęcia postępowania administracyjnego może podnieść swoje zarzuty w odwołaniu od decyzji kończącej to postępowanie (por. postanowienie WSA w Gliwicach z 26 kwietnia 2021 r. sygn. akt II SA/Gl 218/21, publ.: j.w.).

Reasumując stwierdzić należy, że skarga na czynność materialno-techniczną organu Inspekcji Farmaceutycznej zawiadamiającą o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie apteki nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego.

To wydanie zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej, jak i cofnięcie zezwolenia następuje w formie decyzji administracyjnej właściwego wojewódzkiego inspektora farmaceutycznego (art. 37an - art. 37ap P.f.). Postępowanie wszczynane w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej zmierza zatem do wydania decyzji o cofnięciu zezwolenia, choć może zakończyć się wydaniem decyzji o umorzeniu postępowania administracyjnego. Od decyzji administracyjnej w przedmiocie cofnięcia zezwolenia przysługuje stronie odwołanie do Głównego Inspektora Farmaceutycznego, za pośrednictwem organu I instancji (art. 115 ust. 1 pkt 4 w zw. z art. 112 ust. 3 i art. 108 ust. 4 pkt 4 lit. a P.f.). Jedynie decyzja wydana przez organ odwoławczy może stanowić przedmiot skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego, na podstawie art. 3 § 2 pkt 1 P.p.s.a.

Z tych względów skarga wniesiona na czynność wszczęcia przedmiotowego postępowania jest działaniem przedwczesnym i jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. (pkt I. postanowienia).

O zwrocie wpisu od skargi postanowiono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.