Uzasadnienie
Zgodnie z przepisem art. 101 ust. 1 i 2a ustawy o samorządzie gminnym (t.j. - Dz. U. z 200Ir., Nr 142, poz. 1591) każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Skargę na uchwałę można przy tym wnieść w imieniu własnym lub reprezentując grupę mieszkańców gminy.
W orzecznictwie i doktrynie podkreśla się zgodnie, iż naruszony interes prawny skarżącego powinien wynikać z normy prawa materialnego, ustrojowego czy procesowego, kształtującego jego sytuację prawną. Musi mieć on zatem charakter bezpośredni, konkretny i realny (m. in. wyrok NSA z 13.12.1999r., sygn. akt IV SA 872/99, niepublik.). W niniejszej sprawie skarżący nie wykazał, iż przedmiotowa uchwała naruszyła jego własny interes prawny, albowiem nie była podstawą ograniczenia lub pozbawienia go konkretnych uprawnień, ani nałożenia na niego obowiązków - dotyczy bowiem kwestii ustalenia wysokości diet dla radnych.
Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, Sąd stwierdził brak interesu prawnego po stronie skarżącego i dlatego na podstawie art. 58 § 1 pkt. 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) orzekło odrzuceniu skargi jako niedopuszczalnej.
/-/ T. Geremek