Uzasadnienie
Dnia 19 lipca 2010 roku pełnomocnik R. R. wniósł skargę na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych – II Oddział w P. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia odsetek od należności z tytułu nieopłaconych składek. W skardze został zawarty wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowego zwolnienia od kosztów sądowych, który na wezwanie Sądu został złożony również na urzędowym formularzu.
We wniosku skarżący wskazał, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe i utrzymuje się z wynagrodzenia za pracę w wysokości 1.317,00 zł brutto miesięcznie. Nie posiada żadnych zasobów pieniężnych (oszczędności, papierów wartościowych, ani przedmiotów o wartości powyżej 3000 euro). Ponadto wskazał, że przeciwko niemu toczą się postępowania egzekucyjne prowadzone z inicjatywy Urzędu Skarbowego i zaznaczył, że brak przyznania pomocy prawnej uniemożliwi mu przedstawienie jego stanowiska w sprawie, a w konsekwencji uniemożliwi także zawarcie układu ratalnego z ZUS zmierzającego do stopniowego spłacania wszelkich należności. Do wniosku załączone zostało zaświadczenie o zatrudnieniu i wynagrodzeniu R. R. w spółce A, z którego wynika, że średnie miesięczne wynagrodzenie brutto z okresu 01.01.2010 – 30.06.2010 roku wynosiło 1317,00 zł. Ponadto dołączone zostały kserokopie tytułów wykonawczych wystawionych przeciwko wnioskodawcy: nr [...] na kwotę 699,10 zł, nr [...] na kwotę 611,10 zł, nr [...] na kwotę 518,00 zł.
Zgodnie z art. 239 pkt 1 lit e ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), nie mają obowiązku uiszczenia kosztów sądowych: strona skarżąca działanie lub bezczynność z zakresu ubezpieczeń społecznych.
W tych okolicznościach na wnioskodawcy nie ciąży obowiązek uiszczenia kosztów sądowych w niniejszej sprawie, a zatem żądanie przyznania prawa pomocy w tym zakresie jest bezprzedmiotowe. Strona nie ma bowiem interesu prawnego w uzyskaniu orzeczenia o przyznaniu zwolnienia od kosztów sądowych, skoro jest zwolniona od kosztów sądowych z mocy ustawy. W tych okolicznościach, bez względu na sytuację majątkową i rodzinną wnioskodawcy, należało odmówić przyznania prawa pomocy w tym zakresie.
Wobec powyższego na podstawie c p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.
/-/R. Talaga