Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] listopada 2019 roku, o nr [...] Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. odmówił umorzenia należności H. W. z tytułu składek za zatrudnionych pracowników w części finansowanej przez płatnika składek oraz za osobę prowadzącą działalność gospodarczą w łącznej kwocie [...]zł. W toku postępowania ustalono następujący stan faktyczny.
H. W. prowadził działalność gospodarczą od 1993 roku i z dniem [...] kwietnia 2019 roku działalność zawiesił. Zaległości składkowe obejmują lata 1995-2015. Organ I instancji ustalił, że H. W. od [...] lutego 2018 roku przebywał na zwolnieniu lekarskim z powodu przebytego zawału serca. Spłaca raty układu ratalnego w kwocie [...]zł. H. W. jest żonaty, w dacie rozstrzygania przez organ nie pracował już zarobkowo, prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żona I. W., uzyskującą dochód w kwocie [...]zł, z córką M. W. uzyskującą dochód w kwocie [...]zł oraz [...]letnią wnuczką. Organ podkreślił, że strona pozostaje we wspólnym gospodarstwie z żoną, natomiast córka i wnuczka zamieszkują pod wspólnym adresem. Skarżącemu zostało wypłacone świadczenie rehabilitacyjne za okres od [...] maja 2019 roku do [...] maja 2019 roku w kwocie [...]zł netto i przyznane zostało do [...] listopada 2019 roku. Dochody strony kształtowały się następująco w roku 2016 strata [...] zł, w roku 2017 strata [...] zł, w okresie od 01.2018 do 06.2018 dochód wynosił [...] zł (miesięcznie ok.[...] zł).
Organ podkreślił, że na dzień wydawanej decyzji brak aktualnych informacji o dochodach i stratach, niemniej łączny dochód gospodarstwa domowego wynosi miesięcznie [...] zł, stałe wydatki wynoszą [...] zł. Ponadto skarżący oświadczył, że posiada zadłużenie w ZUS z tytułu podatków w kwocie [...]zł. Oświadczył też, że posiada nieruchomość o pow. [...] m2 w K. przy ul. [...], która jest współwłasnością małżeńską i na której ustanowiono wpisy hipotek umownej zwykłej i przymusowej zwykłej. Ustanowione zastawy na nieruchomości za należności Banku [...] w K. oraz Gminy K. zostały uregulowane.
Skarżący wg. oświadczenia nie posiada ruchomości, praw majątkowych ani wierzytelności. Zakład ustalił, że na nazwisko skarżącego zarejestrowany jest samochód [...] z 2005 roku o wartości ok. [...] zł, na którym ZUS w grudniu 2010 roku dokonał zabezpieczenia należności w postaci zastawu skarbowego. W listopadzie 2018 roku skarżący przeszedł zawał, ponadto choruje na nadciśnienie tętnicze. Organ wyjaśnił też w uzasadnieniu przebieg postępowania egzekucyjnego oraz okoliczności wyłączające przedawnienie. Wskazał, że postępowanie egzekucyjne umorzone zostało w dniach [...] października 2002 roku oraz [...] lutego 2004 roku, a zgodnie z art. 24 ust. 4 u.s.u.s. zmienionym ustawą z dnia [...] grudnia 2002r - O zmianie ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych oraz o zmianie niektórych ustaw -do nieprzedawnionych do dnia [...] grudnia 2002 roku należności stosuje się nie tylko nowy, wydłużony termin przedawnienia, ale również wszystkie nowe przepisy dotyczące okoliczności mających wpływ na bieg tego terminu, to jest jego przerwanie i zawieszenie, o ile wymienione w nowych przepisach podstawy przerwania lub zawieszenie biegu przedawnienia powstały po tej dacie.
Przywołano orzecznictwo sądów administracyjnych w tym zakresie i ostatecznie organ wskazując na kolejną zmianę okresu przedawnienia wprowadzoną od 1 stycznia 2012 roku uznał, że do należności składkowych nieprzedawnionych do 1 stycznia 2012 roku ma zastosowanie 5-letni termin przedawnienia z tym, że liczy się go nie od daty ich wymagalności, tak jak stanowi art. 24 ust. 4 u.s.u.s, ale od dnia 1 stycznia 2012 roku. Wskazano, że zgodnie z art 24 ust. 5 b) usus bieg terminu przedawnienia zostaje zawieszony od dnia podjęcia pierwszej czynności zmierzającej do wyegzekwowania należności z tytułu składek,a o której dłużnik został zawiadomiony do dnia zakończenia postępowania egzekucyjnego. Organ wskazał szczegółowo wszystkie terminy zawieszenia biegu przedawnienia odnośnie poszczególnych tytułów egzekucyjnych i uznał, że wszystkie wskazane w sentencji decyzji należności są nadal wymagalne. Odnośnie samych podstaw umorzenia organ wskazał, że nie zaistniała żadna okoliczność wskazana w art. 28 ust. 2 i 3 u.s.u.s.
Wprawdzie postanowieniem z dnia [...] października 2014 roku Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w P. umorzył postępowanie egzekucyjne wobec skarżącego, ale stwierdził, że jedynym składnikiem majątkowym jest majątek nieruchomy stanowiący wspólność ustawową majątkową małżeńską, ale po wydaniu tego postanowienia skarżący zawarł z Zakładem umowę o spłatę ratalną zadłużenia, którą realizował do daty wydania decyzji. Organ nie znalazł też podstaw do umorzenia postępowania na gruncie art. 28 ust. 3a u.s.u.s. Uznał, że skarżący nie przedłożył żadnej dokumentacji potwierdzającej występowanie zdarzeń losowych, o których mowa w § 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 31 lipca 2003 roku. Nie przedłożył także dokumentacji potwierdzających okoliczności objęte dyspozycją pkt 3 tego przepisu. Podkreślono, że z uwagi na stan zdrowia do 11.2019 roku skarżący ma przyznane prawo do świadczenia rehabililtacyjnego, które rekompensuje brak możliwości zarobkowania.
Organ zauważył, że pomimo przywoływanych przez stronę problemów zdrowotnych, działalność gospodarcza nie została wykreślona, a jedynie zawieszona, co pozwala przypuszczać, że skarżący po zakończeniu okresu rehabilitacji może wrócić do prowadzenia działalności gospodarczej. Ostatecznie zawarto w uzasadnieniu wniosek, że wyliczona kwota dochodu gospodarstwa domowego ([...] zł) jest wyższa niż minimum socjalne określone przez Instytut Pracy i Spraw Socjalnych ustalone na wrzesień 2018 roku które dla 2-osobowego gospodarstwa pracowniczego wynosi 1.908,57 zł, natomiast dla 2-osobowego gospodarstwa emeryckiego stanowi 1.899, 31 zł.
Strona złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Podniosła w nim, że organ nie rozpatrzył wnikliwie całego materiału dowodowego nie zbadał ponownie wysokości składek i kwoty zaległości, nie rozważył okoliczności związanych z kolejnymi wpłatami. Podkreślił, że nie posiada samochodu [...] i wyjaśniłby organowi okoliczności związane z tym pojazdem, gdyby został o to poproszony. Złożyłby także potrzebną dokumentację, celem wyjaśnienia wątpliwości z tym związanych. Skarżący podkreślił sprzeczność w stanowisku organu polegającą na tym, że z jednej strony wskazuje, że strona jest w stanie zaspokoić swoje niezbędne potrzeby.Z drugiej zaś, że pobieranie świadczenia rehabilitacyjnego świadczy o braku możliwości zaspokojenia podstawowych potrzeb. Podobnie kwestionuje strona stanowisko organu, że nie pobieranie świadczeń socjalnych przemawia na jego niekorzyść, bowiem dowodzi dobrej sytuacji finansowej.
Zarzucił organowi, że nie był informowany o tym, że powinien przedłożyć dokumentację związaną z poszczególnymi wydatkami i że nie będzie wystarczającym złożenie oświadczenia. H. W. zaakcentował, że nie tworzy z żoną dwuosobowego gospodarstwa pracowniczego ani dwuosobowego gospodarstwa emeryckiego, bo nie pracują z żoną zarobkowo ani nie mają oboje świadczeń emerytalnych. Strona ma szereg innych zaległości, nie ma możliwości wykonywania zwodu stolarza, gdyż przeszedł poważny zawał serca, działalność gospodarcza została zawieszona, a dochód z niej jest niewielki. Odrębnym pismem załączył do akt wyliczenie wydatków odręczne, sporządzone osobiście na kwotę [...]zł. Do akt załączono zaświadczenie z dnia [...] czerwca 2015 roku o demontażu pojazdu.
Decyzją dnia [...] listopada 2019 roku Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w P. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Organ ponownie rozpoznając sprawę stwierdził, że należności składkowe na dzień wydania zaskarżonej decyzji są wymagalne i nie uległy przedawnieniu. Organ uznał, że nie zaistniała żadna z przesłanek określonych w art. 28 ust.2 i 3 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, podkreślając, że wysokość nieopłaconych składek przekracza kwotę kosztów upomnienia, raty układu ratalnego są na bieżąco regulowane, skarżący jest współwłaścicielem nieruchomości i dopóki istnieje możliwość prowadzenia działań egzekucyjnych organ działając jako wierzyciel nie może stwierdzić, że zachodzi przesłanka nieściągalności. Odnośnie przesłanek z art. 28 ust. 3a w zw. z art. 32 u.s.u.s i §3 ust. 1 rozporządzenia Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 31 lipca 2003 roku – w sprawie szczegółowych zasad umarzania należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne oraz Fundusz Pracy organ także nie znalazł podstaw do umorzenia należności na tej podstawie.
Otóż, zdaniem organu zgromadzone materiały nie dowodzą trudnej sytuacji materialnej skarżącego i jego rodziny. Skarżący prowadzi wspólne gospodarstwo z żoną I. W., córką M. W. oraz małoletnią wnuczką N. S.. Z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej osiągnął dochód w roku 2018 w wysokości [...] zł, a od [...] maja 2019 pobiera świadczenie rehabilitacyjne. Skarżący wykazał też zobowiązania pieniężne z tytułu podatków w wysokości [...] zł. Ostatecznie organ uznał, że zliczając dochód skarżącego, jego żony i córki wynosi on [...] zł, co stanowiło kwotę nieznacznie poniżej minimum socjalnego. Zakład zauważył, że skarżący dokonuje terminowych spłat układu ratalnego od maja 2019 w kwocie [...]zł i nie udokumentował czy i jak reguluje bieżące zobowiązania z tytułu utrzymania. Organ przyjął, że sytuacja skarżącego nie ma charakteru trwałego i nieodwracalnego, a spłata zadłużenia w dłuższym czasie nie spowoduje, że po uiszczeniu należności skarżący nie będzie dysponował środkami niezbędnymi do zachowania podstawowych potrzeb życiowych.
W ocenie organu skarżący nie spełnia też przesłanek z § 3 ust.1 pkt 3 rozporządzenia Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 31 lipca 2003 roku, bowiem nie sprawuje opieki nad przewlekle chorym członkiem rodziny, jak również nie wykazał, że z powodu przewlekłej choroby został pozbawiony możliwości uzyskania dochodu umożliwiającego opłacenie należności.
H. W. skorzystał z prawa skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu. W skardze zarzucił organom nie zebranie wyczerpującego materiału dowodowego, dowolność ustaleń i niekonsekwencje w ramach dokonywanych przez organ wyliczeń kwoty zaległości wobec ZUS. Zakwestionował ustalenia organu odnośnie pozostawania we wspólnym gospodarstwie z córką i wnuczką i podkreślił, że fakt, że córka i wnuczka mieszkają razem z nim na terenie tej samej nieruchomości nie oznacza wspólnego gospodarowania. Zarzucił dalej organom naruszenie zasady zaufania do organów Państwa poprzez ogólnikowe wezwania do przedłożenia dokumentów i wyciąganie z nich błędnych wniosków. Uznał, że organ pominął kwestie zdrowotne skarżącego, koszty leczenia i możliwość podjęcia pracy, natomiast za najistotniejsze uznał okoliczności związane z powstaniem zadłużenia.
Organ w odpowiedzi na skargę podtrzymał swoje stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje
Skarga okazała się częściowo uzasadniona.
Stosownie do art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), dalej p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W ramach swej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania.
Zgodnie z treścią art. 134 P.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Orzekanie następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania i odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa.
Uwzględnienie skargi następuje w przypadkach naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt. 1 lit. a P.p.s.a.), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 pkt. 1 lit. b P.p.s.a.), oraz innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt. 1 lit. c P.p.s.a.). W przypadkach, gdy zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach sąd stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia (art. 145 § 1 pkt. 2 P.p.s.a.).
Przedmiotem kontroli sądowej jest w sprawie niniejszej decyzja ZUS utrzymująca w mocy decyzję własną, którą odmówiono skarżącemu umorzenia należności z tytułu składek za zatrudnionych pracowników w części finansowanej przez płatnika składek oraz za osobę prowadzącą działalność gospodarczą, a także składek osoby ubezpieczonej będącej równocześnie płatnikiem tych składek. Analiza procesu decyzyjnego organów wskazuje, że narusza on przepisy postępowania - art. 7, 11, 77 § 1 i 75 § 1,art. 80 i art. 107 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego (K.p.a.) w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia, co uzasadnia wyeliminowanie zaskarżonej decyzji z obrotu prawnego.
W przekonaniu sądu organ administracji nie przeprowadził wnikliwej analizy sytuacji materialnej skarżącej pod kątem spełnienia przesłanek wymienionych w § 3 ust.1 pkt 1 i 3 rozporządzenia z 31 lipca 2003r. Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej w sprawie szczegółowych zasad umarzania należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne (Dz.U.2003, Nr 141,poz.1365)
Z zebranego materiału dowodowego wynika, że H. W. mieszka wspólnie z żoną, córką i wnuczką i pobierał świadczenie rehabilitacyjne w kwocie [...]zł netto, żona uzyskuje dochód w wysokości [...] zł, Dochód w ocenie organu jest, nieznacznie niższy od średniorocznych notowań cen udostępnionych przez GUS dla 4 osobowego gospodarstwa pracowniczego. W zakresie tych ustaleń uznać należy, że są one dowolne zarówno w zakresie wskazania dochodu rodziny, jak i istnienia 4 osobowego gospodarstwa pracowniczego. Skarżący wprawdzie wpisał w oświadczeniu, że zamieszkuje i gospodaruje wspólnie z żoną, córką i wnuczką i że osoby te są członkami rodziny, ale nie przesądza to automatycznie o tym, że skarżący wspólnie z tymi osobami prowadzi wspólne gospodarstwo domowe, skoro konsekwentnie temu zaprzecza, a w aktach nie istnieje ostateczny i przesadzający dowód, że osoby te wspólnie gospodarują. Z żadnego bowiem innego dokumentu czy oświadczenia nie wynika fakt wspólnego gospodarowania.Co więcej - ten sam wniosek był podstawą uznania przez organ I instancji, że skarżący wspólnie gospodaruje tylko z żoną.
Przyjęcie więc przez organ II instancji, że gospodarstwo prowadzi wspólnie także z córką i wnuczką i to na gruncie tego samego materiału dowodowego wymaga wyjaśnienia, bowiem ma to znaczący wpływ na ocenę jego sytuacji finansowej. Tymczasem organ bez wskazania w oparciu o jakie dowody, podtrzymując decyzję organu I instancji dokonał twierdzeń całkowicie odmiennych niż przyjęte wcześniej i to na podstawie tych samych dowodów. W tej sytuacji nie może mieć znaczenia twierdzenie organu, że ZUS posiada informację, że dochód córki z tytułu umowy o pracę znaczenie różni się od wskazanego w oświadczeniu. Organ przyjął też, że wspólne dochody i tak są niższe od minimum socjalnego, pominąwszy nawet kwestię odliczenia od przychodów obligatoryjnych konieczności spłaty, choćby rat układu ratalnego. W tym zakresie stwierdzić należy, że wyliczenie takie miałoby oparcie w zebranym materiale, gdyby organ uwzględniając kwotę spłat wziął pod uwagę wniosek skarżącego z dnia [...] sierpnia 2019 roku o zmniejszenie rat, dopiero wówczas ewentualne szacowanie pozostałego przychodu mogłoby realnie odzwierciedlać możliwości spłaty.
Ocenę taką utrudnia fakt, że organ nie odniósł się do tej kwestii, a ponieważ w ogóle tego wniosku nie załączono do akt, to ewentualna weryfikacja sytuacji finansowej skarżącego jest niepełna. Należy podzielić stanowisko organu, że na ogólną sytuację finansową rodziny mają wpływ dochody wszystkich osób pozostających we wspólnym gospodarstwie, niemniej wspólne gospodarowanie powinno być poparte dowodami, podczas gdy akta niniejszego postępowania ich nie zawierają. Organ rentowy nie powinien być w bezczynności w gromadzeniu materiału dowodowego, zwłaszcza co do okoliczności spornych. W sytuacji gdy organ widzi potrzebę uzupełnienia tego materiału (np. wyjaśnienie kwestii ilości osób pozostający w we wspólnym gospodarstwie domowym) to winien wezwać wnioskodawcę do złożenia uzupełniających wyjaśnień.
Sąd w składzie orzekającym podziela stanowisko organu o tym, że ciężar udowodnienia faktów, na które powołuje się strona spoczywa właśnie na niej, niemniej strona aż do momentu wydania decyzji przez organ II instancji nie znała stanowiska organu o przyjęciu 4,a nie 2 osobowego gospodarstwa pracowniczego. Ponadto uzasadnienie organu w tej części jest niekonsekwentne, bowiem z jednej strony organ przyjmuje dochód gospodarstwa domowego na poziomie [...] zł zaliczając do niego świadczenie rządowe 500 + i kwotę zarobków córki podaną w oświadczeniu. Z drugiej zaś, że dochód znacznie przekroczy kwotę [...]zł i będzie wyższy od minimum socjalnego dla 4 osobowego gospodarstwa domowego.
Dalej organ ponownie wylicza kwotę dochodu w wysokości [...] zł dla 2 osobowego gospodarstwa emeryckiego, przy czym nie wyjaśnił jakie ostatecznie dochody uwzględnił w kwocie i czy uwzględnił w tym zasiłek rehabilitacyjny, bo jednocześnie organ uznał, że skarżący zakończył pobieranie zasiłku i może pójść do pracy. Nie odniesiono się też w uzasadnieniu decyzji- czy i jakie wydatki zaliczono do kosztów utrzymania i czy w ogóle je uwzględniono w rozliczeniu, czy dano wiarę oświadczeniu skarżącego co do tych kosztów. Podnieść należy, iż fakt opłacania przez stronę innych zobowiązań rzutuje na jej sytuację materialną, a sytuacja ta winna być uwzględniona przy rozpatrywaniu wniosku o umorzenie składek. Innymi słowy organ rentowy winien wziąć pod uwagę aktualną sytuację materialną wnioskodawcy, a więc to jaką kwotę miesięczną on aktualnie dysponuje i czy w świetle tej sytuacji opłacanie należności składkowych nie pozbawiłoby go możliwości zaspokojenia niezbędnych potrzeb życiowych. W niniejszej sprawie ocena taka nie została dokonana.
W rozpoznanej sprawie organ rentowy nie uwzględnił również w dostatecznym stopniu trudnej sytuacji rodzinnej i zdrowotnej skarżącego. Skarżący ma [...] lata, jest po zawale mięśnia sercowego. Z racji choroby i wieku organ winien odnieść się do dalszych możliwości zarobkowych skarżącego, a nie ograniczać tej części orzeczenia do stwierdzenia, że skarżący nie wykazał, że choruje przewlekle, a sytuacja ma charakter odwracalny. Sąd po raz kolejny nie może poddać pełnej kontroli tej części orzeczenia, bowiem akta postępowania są niepełne. Z uzasadnienia organu II instancji wynika bowiem, że poddał on wnikliwej analizie dokumentację lekarską w postaci karty leczenia szpitalnego, badań echokardiologicznych, informacji dla lekarza prowadzącego w następstwie których podjął takie właśnie wnioski. Tymczasem dokumentacji tej nie ma w aktach sprawy, co uniemożliwia ocenę dokonaną przez organ.
Sąd podkreśla, że organ – podobnie jak w przypadku nieściągalności – ma obowiązek samodzielnie ocenić, czy choroba (choroby), na którą powołuje się wnioskodawca ma charakter przewlekły, a więc taki, który wyłącza zobowiązanego z codziennego funkcjonowania i nie pozwala mu na zajęcie się sprawami zawodowym (por. wyrok NSA z 16 czerwca 2010 r., II GSK 631/09, wyroki WSA w Krakowie z 15 marca 2013 r., I SA/Kr 133/13,). Akta nie zawierają jednak materiału dowodowego, który pozwoliłby taką ocenę zweryfikować.
Sąd zauważa też, że akta nie zawierają postanowień o umorzeniu postępowania egzekucyjnego z dnia [...] lutego 2019 roku i [...] października 2002 roku, oraz pisma Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w P. dnia [...] października 2014 roku (organ I instancji wskazuje, że z tą datą wydano też postanowienie o umorzeniu postępowania egzekucyjnego), które jak wynika z zaskarżonej decyzji zaliczono do materiału dowodowego już po złożeniu wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy. Przyczyny wydanych postanowień i treść pisma są istotne dla oceny sytuacji majątkowej skarżącego, a także przesłanki z art. 28 ust.3 pkt 5 ustawy z dnia 13 października 1998 roku – O systemie ubezpieczeń społecznych (Dz.U.2019 r., poz.300 ze zm.). W praktyce bowiem może się okazać, że jedynym majątkiem podlegającym egzekucji jest nieruchomość, którą skarżący zamieszkuje. A dodać należy, że jeśli egzekucja kierowana jest do jedynego majątku skarżącego (do nieruchomości, którą zamieszkuje z rodziną) konieczne jest rozważenie kwestii racjonalności przesłanek warunkujących wszczęcie i skuteczne przeprowadzenie egzekucji.
Należy ocenić prawdopodobieństwo osiągnięcia pożądanego przez organ wyniku takich działań. Może się bowiem okazać, że problemem będzie sprzedaż domu zamieszkałego. Należy więc szczegółowo i wszechstronnie rozważyć, czy istnieje szansa na wyegzekwowanie należności pieniężnej w ten sposób, co zresztą skarżący zarzucał we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.
Przeprowadzona powyżej analiza wskazuje, iż zaskarżona decyzja nie spełnia powyższych standardów, ma ona charakter dowolny, została wydana z naruszeniem art. 7, 11, art. 75 § 1, 77 § 1, 80, 107 § 3 k.p.a. Nie do przyjęcia jest sytuacja, w której organ nie dokonuje oceny całokształtu zgromadzonego materiału dowodowego i wyciąga wnioski, które z tego materiału dowodowego nie wynikają.
Powyższe uchybienia mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Należy podkreślić, że niniejszy wyrok nie przesądza umorzenia zaległości składkowych. W ponownym postępowaniu rzeczą organu będzie wyeliminowanie wskazanych powyżej uchybień dowodowych i argumentacyjnych oraz prawidłowe rozważenie wniosku na tle zindywidualizowanego i aktualnego stanu faktycznego. Przede wszystkim zadaniem organu będzie dokonanie pełnej i wyczerpującej oceny przesłanek umorzenia mogących mieć zastosowanie w sprawie.
Z tych względów Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. uchylił zaskarżoną decyzję.