Uzasadnienie
Wnioskiem z 26 października 2021 r. [...] (dalej również jako strona, skarżący) wystąpił do Prezydenta Miasta [...] o wydanie prawa jazdy, w związku z wymianą szwedzkiego dokumentu prawa jazdy na polski dokument.
Prezydent Miasta w dniu 26 listopada 2021 r. wydał skarżącemu polski dokument prawa jazdy. Jak wynika z akt sprawy, skarżący, po złożeniu podpisu na wniosku dot. odbioru dokumentu prawa jazdy, natychmiast wrócił i oddał prawo jazdy, argumentując, że terminy ważności uprawnień są niewłaściwe.
Dnia 29 listopada 20221 r. do Wydziału Spraw Obywatelskich i Uprawnień Komunikacyjnych Urzędu Miasta P. wpłynęło pismo skarżącego, zaadresowane do Urzędu. Napisał, że jest obywatelem [...], na stałe mieszkającym w P., z prawem stałego pobytu. Dalej napisał, że prawo jazdy wydane w [...] wygasa w marcu przyszłego roku. Ponieważ na stałe mieszka w P. musi wymienić na polskie. Posiada uprawnienia do kierowania pojazdami kategorii AM, B, BE, C1, C1E, D1 i D1E. Złożył wniosek, aby wszystkie te uprawnienia były wpisane do prawa jazdy. Niestety, polskie prawo jazdy nie uwzględnia uprawnień C1/C1E/D1 i D1E, bowiem nie zostały one przedłużone poza 2022 rok. Stwierdzono, że powodem jest to, że szwedzkie uprawnienia do kierowania tymi klasami pojazdów wygasają w 2022 roku, co mija się z prawdą. Termin ważności prawa jazdy upływa w marcu 2022 roku, dlatego chce odnowić dokument. Rozmawiał z Departamentem Transportu w Szwecji i powodem, dla którego uprawnienia C1/C1E/D1 i D1E wygasły, jest dyrektywa UE 2006/126/WE art. 7 ust. 2b i c, zgodnie z którym uprawnienia C1, C1E, D1 i D1E są wydawane tylko raz na 5 lat.
W odpowiedzi pismem z 01 grudnia 2021 r. nr [...] skarżący został poinformowany, że do odbioru oczekuje prawo jazdy wydane przez Prezydenta Miasta, zgodnie ze złożonym przez skarżącego wnioskiem oraz danymi otrzymanymi z urzędu w [...], za pomocą elektronicznego systemu EUCARIS. Kategorie C1, C1+E, D1, D1+E w szwedzkim prawie jazdy skarżącego posiadają datę ważności do 29 marca 2022 r. i w identyczny sposób zostały one również wydane w polskim prawie jazdy. W związku z tym spełniona została prośba skarżącego o wystawienie dokumentu identycznego z szwedzkim prawem jazdy. Zgadzają się zarówno daty uzyskania jak i daty ważności tych kategorii.
Dalej napisano, że aby przedłużyć ważność prawa jazdy, po wygaśnięciu "administracyjnego" tj. pięcioletniego okresu ważności, należy dostarczyć orzeczenia lekarskie i psychologiczne o braku przeciwwskazań do kierowania pojazdem ww. kategorii. Podkreślono, że skarżący został o tym poinformowany w momencie składania wniosku i odmówił dostarczenia ww. dokumentów. Dotyczy to wszystkich kierowców zarówno wymieniających polskie prawo jazdy jak i dokument zagraniczny, zatem nie ma tu mowy o żadnej dyskryminacji w stosunku do skarżącego. Jeżeli skarżący nie chce otrzymać identycznego wpisu jaki ma w szwedzkim prawie jazdy, tj. ważności kat. C1, C1+E, D1, D1+E do 29 marca 2022 r. i przedłużyć ich ważność, musi złożyć ponowny wniosek, załączając odpowiednie orzeczenia, wspomniane wyżej.
Dnia 07 grudnia 2021 r. do Urzędu wpłynęło kolejne pismo skarżącego. Napisał, że nie rozumie odpowiedzi na jego skargę, a z tym co rozumie, nie zgadza się. Zarezerwował spotkanie w urzędzie, wyjaśni uprawnienia oraz prawo jazdy, przywiezie materiały informacyjne. Wszystkie uprawnienia należy przedłużyć o co najmniej 5 lat. Zaświadczenia lekarskie i psychiczne nie są potrzebne kierowcom posiadającym uprawnienia takie jakie ma skarżący, ponieważ skarżący nie jest zawodowym kierowcą.
Osobnym pismem, z 27 listopada 2021 r. skarżący wniósł skargę do Prezydenta Miasta, dotyczącą funkcjonowania Wydziału Spraw Obywatelskich i Uprawnień Komunikacyjnych.
W dniu 13 stycznia 2022 r. do Urzędu Miasta P. Wydział Spraw Obywatelskich i Uprawnień Komunikacyjnych wpłynęła skarga, którą [...] wysłał drogą elektroniczną,a dotycząca procesu wydania polskiego prawa jazdy. Skarżący napisał, że uprawnienia do prawa jazdy dla klas C1, C1E, D1 i D1E należy dodać i rozszerzyć w poprawionym prawie jazdy z uprawnieniami ważnymi do 10 marca 2030 r. Jako podstawę prawną wskazał decyzję Komisji UE 2016/1945 z dnia 14 października 2016 r., która wyraźnie określa, że uprawnienia do prowadzenia pojazdów nabyte przed wejściem w życie dyrektywy 2006/126 są ważne w momencie ich wydania. Wygasająca licencja została wydana w [...], na podstawie brytyjskiej licencji, która posiadała uprawnienia C1, C1E, D1 i D1E w odniesieniu do licencji zagranicznej, wydany w [...] 10 września 1993. Pierwotne uprawnienia dla tych kategorii są ważne bez ograniczeń i testów do 70 roku życia, a uprawnienia nie są ważne jako kierowca zawodowy, ale wyłącznie do użytku prywatnego.
Szwedzka licencja C1, C1E, D1 i D1E musi być odnawiana co 5 lat. W oparciu o uprawnienia z 1993 r. nigdy nie trzeba było robić więcej niż ubiegać się o ponowne wydanie licencji co 5 lat. Do skargi załączył fragmenty przewodnika wydanego przez Komisję Europejską, dotyczącego wzorów prawa jazdy w Unii Europejskiej i Europejskim Obszarze Gospodarczym. Skarga została przekazana Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Poznaniu, razem z aktami sprawy.
W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta napisał, że wpis w prawie jazdy dokonano na podstawie art. 13 ust. 1 i 3, art. 14 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz. U. z 2021 poz. 1212 z późn. zm.) oraz zacytował § 10 ust. 3 pkt 10 lit. f rozporządzenia Ministra Infrastruktury i Budownictwa w sprawie wydawania dokumentów stwierdzających uprawnienia do kierowania pojazdami (Dz. U. z 2016 poz. 231 z późn. zm.). Oparto się również na dyrektywie Unii Europejskiej UE 2006/126/WE, art. 7 ust 3 i załączniku III. W związku z tym, że po potwierdzeniu z systemu EUCARIS informacji o ważności kat. C1,C1E, D1, D1E do 29 marca 2022 r. i braku orzeczeń lekarskich i psychologicznych do przedłużenia prawa jazdy, wysłano zamówienie na prawo jazdy z ważnością identyczną do wpisanej w prawie jazdy szwedzkim.
Po toczącej się korespondencji i ponownej wizycie osobistej w dniu 16 grudnia 2021 r., podczas której wyjaśniono szczegółowo procedury postępowania urzędu (obecny był również tłumacz), skarżący został poinformowany o możliwości i formie złożenia skargi na ww. czynność do WSA.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.
Skarga podlega uwzględnieniu.
W myśl art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r., poz. 137) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Na podstawie art. 146 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329; dalej jako P.p.s.a.), Sąd, uwzględniając skargę na akt lub czynność o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a tej ustawy, uchyla ten akt, interpretację, opinię zabezpieczającą lub odmowę wydania opinii zabezpieczającej albo stwierdza bezskuteczność czynności. Przepis art. 145 § 1 pkt 1 P.p.s.a. stosuje się odpowiednio, co oznacza, że uwzględnienie skargi na czynność lub akt, o których mowa art. 3 § 2 pkt 4 i 4a P.p.s.a. następuje w przypadku stwierdzenia przez Sąd, że ich podjęcie nastąpiło z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy. W przypadku uznania, że skarga nie ma uzasadnionych podstaw podlega ona oddaleniu, na podstawie art. 151 P.p.s.a.
W niniejszej sprawie skarżący, jak wynika z odpowiedzi udzielonej przez państwo członkowskie Unii Europejskiej (Szwecję) na podstawie zapytania do systemu EUCARIS legitymował się wydanym w [...] prawem jazdy, numer [...] z datą wydania: 29.03.2017 r. Posiadane przez skarżącego kategorie to:
- a) kategoria AM z datą wydania 22.03.1978 r. i datą ważności bezterminowo ("-");
- b) kategoria B z datą wydania 22.03.1978 r. i datą ważności bezterminowo ("-");
- c) kategoria B+E z datą wydania 10.09.1993 r. i datą ważności bezterminowo ("-");
- d) kategoria C1 z datą wydania 10.09.1993 r. i datą ważności 29.03.2022 r.;
- e) kategoria C1+E z datą wydania 10.09.1993 r. i datą ważności 29.03.2022 r.;
- f) kategoria D1 z datą wydania 10.09.1993 r. i datą ważności 29.03.2022 r.;
- g) kategoria D1+E z datą wydania 10.09.1993 r. i datą ważności 29.03.2022 r.
Prezydent Miasta wydał skarżącemu dokument prawa jazdy z wpisaną datą ważności 05.11.2036 r. dla kategorii AM, B1, B, B+E, T. Dla kategorii C1, C1+E, D1, D1+E została przepisana data ważności 29.03.2022 r. Zatem Prezydent Miasta w dokumencie zawarł ograniczenie terminu ważności, do dnia 05.11.2036 r., tych uprawnień do kierowania pojazdami, które skarżący dotąd posiadał z datą ważności bezterminowo ("-") a nadto uwzględnił wszystkie ograniczenia, które zawierało szwedzkie prawo jazdy.
Sąd przyjął, że przedmiotem zaskarżenia w przedmiotowej sprawie jest czynność wpisania dat ważności kategorii w rubryce 11 dokumentu prawa jazdy nr [...] wydanego przez Prezydenta Miasta 05.11.2021 r. Sąd zaznacza, że ocenił legalność wpisu dat ważności wszystkich kategorii, bowiem czynność dotyczy tego samego dokumentu prawa jazdy, wydanego skarżącemu w reakcji na jeden wniosek skarżącego.
Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg także na inne niż określone w pkt 1-3 (decyzje i postanowienia) akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r., poz. 735, 1491 i 2052), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540, 1598, 2076 i 2105), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2021 r. poz. 422, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Wskazana w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. kategoria obejmuje zaskarżoną w niniejszej sprawie czynność.
Zgodnie z art. 14 ust. 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz. U. z 2021 r., poz. 1212 z późn. zm., dalej jako u.k.p.) osoba posiadająca ważne krajowe prawo jazdy wydane za granicą może, na swój wniosek, otrzymać prawo jazdy odpowiedniej kategorii, za opłatą, o której mowa w art. 10 ust. 1, oraz po uiszczeniu opłaty ewidencyjnej, po zwrocie zagranicznego dokumentu organowi wydającemu prawo jazdy.
Sąd nie ma wątpliwości, że wymiana dokumentu prawa jazdy, realizowana przez wydanie nowego dokumentu, stanowi czynność z zakresu administracji publicznej, która na mocy art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. objęta jest kognicją sądów administracyjnych. Wynika to z charakteru tej czynności. Wydanie nowego dokumentu następuje z powodu zmiany stanu faktycznego (skarżący, będąc obywatelem państwa członkowskiego Unii Europejskiej, legitymuje się prawem stałego pobytu w Polsce), zatem skutkiem takiej czynności organu nie jest powstanie lub odjęcie po stronie osoby wnioskującej o wymianę dokumentu jakichkolwiek uprawnień, czy też czasowe ich ograniczenie.
Jak stanowi art. 53 § 2 P.p.s.a. wniesienie skargi na akt lub czynności, o których mowa w 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a., jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w tej sprawie, powinno nastąpić w terminie trzydziestu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się o wydaniu aktu lub podjęciu tej czynności. Ustawodawca zastrzegł, że Sąd, po wniesieniu skargi może uznać, że uchybienie tego terminu nastąpiło bez winy skarżącego i rozpoznać skargę.
Sąd przyjął, że skarżący dowiedział się o dokonaniu zaskarżonej czynności w dniu 26 listopada 2021 r. (odbiór nowego dokumentu prawa jazdy). Skarga została wniesiona dopiero 13 stycznia 2022 r. Zważywszy na brak poinformowania skarżącego, najpóźniej w odpowiedzi na jego pismo z 28 listopada 2021 r. o możliwości wniesienia skargi do sądu administracyjnego jak i fakt, że skarżący jest obcokrajowcem i w kontaktach z urzędem niezbędna była pomoc tłumacza, a także stopień skomplikowania sprawy, Sąd uznał, że uchybienie terminu do wniesienia skargi nastąpiło bez winy skarżącego. Wobec powyższego, uwzględniając treść 53 § 2 P.p.s.a zdanie drugie Sąd rozpoznał przedmiotową skargę, pomimo wniesienia jej po terminie, ponieważ uchybienie terminu nie było zawinione przez skarżącego.
Przechodząc do meritum sprawy Sąd wskazuje, że co do zasady uprawnienie do kierowania pojazdem jest prawem podmiotowym przyznanym konkretnej osobie, upoważniającym do kierowania danego rodzaju pojazdami. Składając wniosek o wydanie polskiego prawa jazdy skarżący nie domagał się zmian wobec ważnych bezterminowo uprawnień do kierowania pojazdami.
Skarżący to obywatel szwedzki, legitymujący się szwedzkim prawem jazdy, w którym część posiadanych kategorii nie ma daty ważności ("-") oraz legitymujący się prawem stałego pobytu w Polsce.
Zgodnie z preambułą do dyrektywy 2006/126/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. w sprawie praw jazdy (przekształcenie) - Dz. U. UE. L. 2006. 403. 18 z dnia 2006.
12. 30 z późn. zm. (dalej jako dyrektywa 2006/126/WE), motyw 5, dyrektywa nie powinna naruszać istniejących uprawnień do kierowania pojazdami nadanych lub nabytych przed datą jej zastosowania. W motywie 6 wskazano, że prawa jazdy są wzajemnie uznawane. Państwa członkowskie powinny mieć możliwość stosowania okresu ważności ustanowionego niniejszą dyrektywą do prawa jazdy nie mającego ograniczonego administracyjnego okresu ważności, które zostało wydane przez inne państwo członkowskie i którego posiadacz ma miejsce zamieszkania na ich terytorium od ponad dwóch lat. Z kolei w motywie 7 wskazano, że wprowadzenie administracyjnego okresu ważności dla nowych praw jazdy powinno umożliwić - w momencie okresowego przedłużenia okresu ważności - stosowanie najnowszych środków zapobiegających fałszowaniu oraz przeprowadzanie badań lekarskich lub innych środków przewidzianych przez państwa członkowskie.
Zgodnie z art. 2 ust. 1 dyrektywy 2006/126/WE, prawa jazdy wydawane przez państwa członkowskie są wzajemnie uznawane. W myśl ust. 2 tego artykułu, jeżeli posiadacz ważnego krajowego prawa jazdy bez administracyjnego okresu ważności, o którym mowa w art. 7 ust. 2, zmienił miejsce zamieszkania na miejsce zamieszkania w państwie członkowskim innym niż państwo, które wydało prawo jazdy, to przyjmujące państwo członkowskie może stosować do tego prawa jazdy administracyjne okresy ważności, o których mowa w tym artykule, poprzez przedłużenie okresu ważności prawa jazdy, po upływie dwóch lat od dnia, od którego posiadacz prawa jazdy zmienił miejsce zamieszkania na miejsce zamieszkania na jego terytorium.
Z kolei, zgodnie z art. 7 ust. 2 lit. a) ww. dyrektywy 2006/126/WE, od 19 stycznia 2013 r. administracyjny okres ważności praw jazdy kategorii AM, A1, A2, A, B, B1 i BE wydawanych przez państwa członkowskie wynosi 10 lat. W art. 7 ust. 2 lit. ab) ww. dyrektywy określono natomiast, że od 19 stycznia 2013 r. administracyjny okres ważności praw jazdy kategorii C, CE, C1, C1E, D, DE, D1, D1E wydawanych przez państwa członkowskie wynosi 5 lat.
W dyrektywie rozróżniono istniejące uprawnienia do kierowania pojazdami nadane lub nabyte przed datą jej zastosowania, prawa jazdy nie mające ograniczonego administracyjnego okresu ważności i prawa jazdy mające administracyjny okres ważności.
Jak wynika z akt sprawy skarżący, składając 26 października 2021 r. wniosek, legitymował się szwedzkim prawem jazdy z określonym administracyjnym okresem ważności (do 29.03.2022 r.).
Na gruncie prawa polskiego, zgodnie z art. 14 ust. 1 zdanie pierwsze u.k.p. osoba posiadająca ważne krajowe prawo jazdy wydane za granicą może, na swój wniosek, otrzymać prawo jazdy odpowiedniej kategorii, po zwrocie zagranicznego dokumentu organowi wydającemu prawo jazdy. W art. 14 ust. 2 u.k.p. ustawodawca zastrzegł, że jeżeli prawo jazdy wydane za granicą zawiera ograniczenie, o którym mowa w art. 13 ust. 5 u.k.p., ograniczenie to uwzględnia się w wydawanym prawie jazdy. W myśl art. 13 ust. 5 pkt 4 u.k.p. wymagania lub ograniczenia mogą dotyczyć ograniczenia uprawnienia do kierowania wskazanymi pojazdami.
Zgodnie więc z powyższą procedurą, w realiach sprawy wszczętej z wniosku skarżącego, organ administracji nie dokonuje weryfikacji posiadanych uprawnień, bo tak należy potraktować wpisanie do wydawanego dokumentu prawa jazdy daty ważności (05.11.2036 r.) dla kategorii AM, B1, B, B+E, T, które dotąd nie miały daty ważności. Nie ma,wbrew stanowisku organu zastosowania przepis § 10 ust. 3 pkt 10 lit. f rozporządzenia Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia 24 lutego 2016 r. w sprawie wydawania dokumentów stwierdzających uprawnienia do kierowania pojazdami (Dz. U. z 2016 r. poz. 231, dalej jako Rozporządzenie), zgodnie z którym w przypadku prawa jazdy wydawanego na podstawie wymiany zagranicznego dokumentu stwierdzającego uprawnienia do kierowania pojazdami - za datę ważności uprawnień poszczególnych kategorii prawa jazdy przyjmuje się datę ważności danego uprawnienia do kierowania pojazdami określoną na wymienianym zagranicznym dokumencie lub datę 15 lat od daty wydania prawa jazdy dla prawa jazdy kategorii AM, A1, A2, A, B1, B, B+E i T lub datę 5 lat od daty wydania prawa jazdy dla prawa jazdy kategorii C1+E, C+E, D1+E lub D+E, w przypadku jeżeli daty ważności określone w zagranicznym dokumencie prawa jazdy są dłuższe niż 15 lat dla prawa jazdy kategorii AM, A1, A2, A, B1, B, B+E i T lub dłuższe niż 5 lat dla prawa jazdy kategorii C1+E, C+E, D1+E lub D+E.
Stanowisko zaprezentowane przez organ pozostaje bowiem w sprzeczności z § 29 tego Rozporządzenia. Przepis ten rozróżnia bowiem pojęcia daty ważności prawa jazdy i daty ważności uprawnienia. Zgodnie z § 29 ust. 1 tego Rozporządzenia, w przypadku osób, które posiadały w dniu wejścia w życie ustawy uprawnienia do kierowania pojazdami, których data ważności nie była ograniczona orzeczeniem lekarskim lub psychologicznym, w pozycji data ważności uprawnienia umieszcza się symbol (-) jako informację, że dana kategoria prawa jazdy jest ważna bezterminowo. Tymczasem o ważności prawa jazdy stanowi ust. 2, według którego w przypadku osób, o których mowa w ust. 1, data ważności prawa jazdy, o której mowa w § 10 ust. 3 pkt 4 lit. a, nie może być dłuższa niż 15 lat. Przepis ten wyraźnie rozróżnia przysługujące stronie prawo podmiotowe - uprawnienie do kierowania danego rodzajami pojazdem, od samego dokumentu prawa jazdy - blankietu, który jedynie potwierdza posiadanie przez daną osobę tego uprawnienia. Tym samym na blankiecie prawa jazdy ujawnieniu winny podlegać odrębnie - data ważności dokumentu prawa jazdy oraz data ważności samego uprawnienia do kierowania pojazdami.
Utrata prawa jazdy z jakichkolwiek powodów, w tym również z powodu utraty jego ważności, nie jest tożsama z utratą uprawnień do kierowania pojazdami. Zgodnie z art. 13 ust. 1 u.k.p., dokumenty praw jazdy według nowego wzoru mają ściśle określony termin ważności, ale nie tracą przez to bezterminowego charakteru uprawnienia do kierowania pojazdami, nabyte przez osoby pod rządami poprzednich przepisów dotyczących nabywania takich uprawnień. Przy ubieganiu się o nowe prawo jazdy osoby takie nie muszą zatem ubiegać się jednocześnie o ponowne nabycie uprawnień do kierowania pojazdami (por. wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 12 grudnia 2013 r., sygn. K 5/13, OTK-A 2013/9/137; wyrok WSA w Gdańsku z 23 czerwca 2022 r., III SA/Gd 1126/21 i przywołane tam orzecznictwo; wyrok dostępny w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie internetowej Naczelnego Sądu Administracyjnego).
W konsekwencji bezpodstawnie organ ograniczył prawo skarżącego do bezterminowego uprawnienia do kierowania pojazdami kategorii AM, B1, B, B+E oraz T. Oznacza to, że doszło także do naruszenia prawa materialnego: art. 14 ust. 1 i ust. 2 (a contrario) w związku z art. 13 ust. 1 ustawy o kierujących pojazdami oraz § 29 Rozporządzenia.
W załączniku nr 1 do rozporządzenia Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia 20 maja 2016 r. w sprawie wzorów dokumentów stwierdzających uprawnienia do kierowania pojazdami (Dz. U. z 2016 r. poz. 702) został określony wzór prawa jazdy, wydawanego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Z punktów 2.1.4. i 2.2.4. części II pt. opis wzoru załącznika nr 1 do ww. rozporządzenia wynika, że na pierwszej stronie dokumentu prawa jazdy umieszcza się cyfry i dane, które oznaczają m.in. w pozycji 4b datę ważności prawa jazdy, a na drugiej stronie dokumentu, w pozycji pod cyfrą 11 umieszcza się datę ważności uprawnienia.
Okoliczności te należało uwzględnić przy ocenie materiału dowodowego, zgodnie z zasadą wynikającą z art. 80 K.p.a., mając na uwadze treść wniosku skarżącego oraz regulację wynikającą z art. 14 ust. 1 i ust. 2 u.k.p. Ponownie rozpatrując wniosek skarżącego o wydanie prawa jazdy organ winien uwzględnić powyższą ocenę na mocy art. 153 P.p.s.a.
Z powyższych względów Sąd orzekł, jak w punkcie pierwszym sentencji wyroku, na podstawie art. 146 § 1 P.p.s.a. O kosztach postępowania, Sąd orzekł na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 ww. ustawy, jak w punkcie drugim sentencji wyroku.