Uzasadnienie
P. N., reprezentowany przez pełnomocnika w osobie adwokata, złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z 25 lutego 2026 r. nr [...], którym organ utrzymał w mocy postanowienie Starosty [...] z 19 grudnia 2025 r. nr [...] o odmowie uzgodnienia projektu decyzji nr [...] o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego wolnostojącego, na terenie części działek oznaczonych w ewidencji gruntów i budynków nr [...], [...] położonych w obrębie ewidencyjnym [...], gmina [...] w zakresie zagospodarowania terenów zagrożonych osuwaniem się mas ziemnych, w związku z postępowaniem o ustalenie warunków zabudowy prowadzonym przez Burmistrza [...] z wniosku Pana P. N..
W dalszej kolejności, pełnomocnik skarżącego złożył skargi na postanowienia Kolegium z 25 lutego 2026 r. nr [...] oraz z 12 marca 2026 r. nr [...] wydane w wyniku rozpoznaniu odwołań od postanowień Starosty [...] w przedmiocie odmowy uzgodnienia projektów decyzji Burmistrza [...] o warunkach zabudowy dla inwestycji polegających na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego wolnostojącego, na terenie części działek oznaczonych w ewidencji gruntów i budynków nr [...], [...] z wniosku Pana P. N..
Postanowieniem z 8 czerwca 2026 r. wydanym na podstawie art. 111 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm., dalej: P.p.s.a.) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu połączył do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia ww. sprawy i zarządził prowadzenie ich dalej pod wspólną sygnaturą akt III SA/Po 590/26.
Pismem z 16 września 2026 r. pełnomocnik skarżącego poinformował o cofnięciu wniesionych skarg.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.
Postępowanie sądowoadministracyjne w niniejszej sprawie należało umorzyć.
Przedmiotem skarg rozstrzyganych wspólnie są postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego, którymi organ II instancji utrzymał w mocy postanowienia Starosty [...] w przedmiocie odmowy uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy.
W myśl art. 60 P.p.s.a, skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Konsekwencją złożenia oświadczenia o cofnięciu skargi jest obowiązek Sądu umorzenia postępowania sądowoadministracyjnego stosownie do art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Skarżący jest dysponentem skargi, który inicjuje postępowanie, a Sąd jest związany oświadczeniem o cofnięciu skargi, o ile nie stwierdzi wystąpienia przesłanek negatywnych wskazanych w art. 60 P.p.s.a.
W kontrolowanym postępowaniu Sąd nie stwierdził wystąpienia przesłanek czyniących cofnięcie skargi niedopuszczalnym. W ocenie Sądu oświadczenie strony skarżącej nie zmierza do obejścia prawa, w związku z czym uznać należy cofnięcie skargi za skuteczne.
Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 P.p.s.a. umorzył postępowanie sądowoadministracyjne. O kosztach postanowiono w punkcie 2 postanowienia w oparciu o treść art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a., uwzględniając wysokość uiszczonych opłat z tytułu wpisów od każdej z 13 skarg, w łącznej wysokości 1 300 zł.