Uzasadnienie
Dnia 1 grudnia 2008 roku H.D. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Wojewody W. z dnia [...], Nr [...] utrzymującą w mocy decyzją Burmistrza K. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie wymeldowania H. D. z pobytu stałego w miejscowości R. nr [...] gmina K. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu w wysokości 100,00 zł, H. D. złożył wypełniony na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
We wniosku wskazał, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Nie posiada żadnych nieruchomości, oszczędności, papierów wartościowych, ani innych przedmiotów o wartości przekraczającej 3000 euro. Wnioskodawca utrzymuje się z renty chorobowej w wysokości 560,00 zł, przyznanej na okres do 30 kwietnia 2009 roku. Jednocześnie zaznaczył, że pochodzi z wielodzietnej rodziny i dlatego ma możliwość czasowego zamieszkiwania u sióstr i braci, przez co nie posiada tymczasowego zameldowania. Zaznaczył również, że ze spornego lokalu wcześniej się nie wymeldował, gdyż w nie otrzymałby wtedy żadnej pracy i nie miałby możliwości starania się o lokal mieszkaniowy w Krotoszynie.
Zgodnie z przepisami art. 245 §1 i §3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Przepis art. 246 §1 pkt. 2 cytowanej ustawy stanowi, że przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Instytucja przyznania prawa pomocy posiada wyjątkowy charakter i jest stosowana jedynie w sytuacjach uzasadnionych szczególnymi okolicznościami, z których wynika, iż wnioskodawca nie posiada wystarczających możliwości finansowych, aby zapewnić pokrycie kosztów sądowych związanych z jego udziałem w sprawie. Za każdym razem na stronie ciąży jednak obowiązek wykazania, że jej sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych (art. 199 cytowanej ustawy).
Z przedłożonego oświadczenia o stanie majątkowym, finansowym i rodzinnym wynika że wnioskodawca prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, zamieszkuje czasowo u rodzeństwa i utrzymuje się z okresowej renty chorobowej w wysokości 560,00 zł brutto. W tej sytuacji H. D. nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, co uzasadnia jego wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 w związku z art. 245 § 1 oraz § 3, a także art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji postanowienia.
/-/ R. Talaga
K.P.d