Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 16 lipca 2008r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę kasacyjną P. S. jako nie odpowiadającą wymogom wynikającym z art. 175 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej p.p.s.a.). Postanowienie doręczono Skarżącemu w dniu 28 lipca 2008 roku.
Pismem wniesionym do Sądu w dniu 04 sierpnia 2008r. (data stempla pocztowego) Skarżący złożył zażalenie na ww. postanowienie. Zażalenie zostało sporządzone przez Skarżącego. W uzasadnieniu zażalenia Skarżący przyjmując, że powodem odrzucenia skargi kasacyjnej było uchybienie terminowi do jej wniesienia, wskazał przyczyny uchybienia terminowi. Ponadto wniósł o zmianę pełnomocnika, gdyż adwokat wyznaczony przez samorząd adwokacki do udzielenia pomocy prawnej z urzędu nie znalazł usprawiedliwionych podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie podlega odrzuceniu.
Stosownie do art. 194 §4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej p.p.s.a.) zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. O powyższym warunku skutecznego wniesienia zażalenia Skarżący został pouczony przy doręczeniu mu kwestionowanego postanowienia (k. 130, pkt. 5).
Mając na uwadze powołany przepis wskazać należy, że zażalenie P. S. nie spełnia warunku w zakresie tzw. przymusu adwokackiego, czyli nie zostało sporządzone przez uprawnioną do tego osobę. Tego rodzaju brak ma charakter nieusuwalny, czyli nie podlega trybowi określonemu w art. 49 §1 p.p.s.a. i skutkuje odrzuceniem zażalenia (art.178 w związku z art. 197 §2 p.p.s.a.).
Na marginesie wyjaśnić należy, że stosownie do regulacji zawartych w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej p.p.s.a.) wyznaczenie osoby, która pełnić będzie obowiązki pełnomocnika na zasadzie prawa pomocy nie należy do kompetencji sądu administracyjnego. Uwzględnienie wniosku o ustanowienie pełnomocnika powoduje, iż Skarb Państwa przyjmuje zobowiązanie zapłaty nieuiszczonych kosztów pomocy prawnej świadczonej z urzędu. Ponadto z orzeczenia o ustanowieniu pełnomocnika wynika uprawnienie strony do udzielenia pełnomocnictwa wyznaczonemu adwokatowi, radcy prawnemu, doradcy podatkowemu lub rzecznikowi patentowemu (art. 244 §2 p.p.s.a.). Wyznaczenie konkretnej osoby na pełnomocnika należy do organów właściwego samorządu zawodowego (art. 253 p.p.s.a.), a w niniejszej sprawie do Okręgowej Rady Adwokackiej w P. W tych okolicznościach Sąd, na podstawie art. 194 §4 oraz art. 178 w związku z art. 197 §2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.
/-/M. Ławniczak