Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 8 kwietnia 2014 roku referendarz sądowy odmówił przyznania prawa pomocy K. P. stwierdzając, że ocena sytuacji majątkowej i rodzinnej skarżącej jest niemożliwa z uwagi na braki oświadczenia majątkowego opisane w uzasadnieniu postanowienia, których skarżąca nie usunęła pomimo wezwania. Ogólnikowe oraz nieudokumentowane zapewnienia o trudnej sytuacji majątkowej nie pozwalały wnioskować o zdolnościach płatniczych strony postępowania.
K. P. wniosła w terminie sprzeciw, którego skutkiem jest utrata mocy przez zaskarżone postanowienie i konieczność ponownego merytorycznego rozpoznania wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. 2012, poz. 270 ze zm.), dalej: P.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym może nastąpić, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Z wniosku wynika, że jedynym źródłem utrzymania dwuosobowej rodziny jest przychód z działalności gospodarczej wykonywanej przez męża skarżącej. Dochód miesięczny brutto za styczeń 2014 roku został określony na kwotę [...] zł. Według oświadczenia rodzina, poza samochodem wykorzystywanym w działalności gospodarczej męża, nie posiada żadnego majątku.
Z przedłożonego oświadczenia wnioskodawczyni o stanie majątkowym, finansowym i dochodach wynika, że nie została przez nią należycie wyjaśniona jej aktualna sytuacja materialna. Samo oświadczenie strony o trudnej sytuacji finansowej, nie stanowi wystarczającego wykazania, że strona nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny zważywszy, że skarżąca nie uzupełniła oświadczenia majątkowego o dane dotyczące średniomiesięcznych kosztów prowadzenia gospodarstwa domowego, osób faktycznie zajmujących lokal wskazany jako miejsce zamieszkania, nie złożyła także oświadczenia dotyczącego sytuacji majątkowej domowników. W sprzeciwie nadal tego nie czyni a jedynie podaje, że w zakresie liczby osób zamieszkujących w mieszkaniu jej teściowej nastąpiły od 1974 r. zmiany. Wskazała przy tym, że teściowa nie jest obarczana ciężarem ponoszenia wszystkich kosztów utrzymania mieszkania.
Skarżąca wyjaśniła w sprzeciwie, że nie jest zarejestrowana jako osoba bezrobotna, gdyż podejmowała prace zlecone. Z wyjaśnień skarżącej zawartych w sprzeciwie wynika również, że z dniem 31 grudnia 2011 r. zlikwidowała działalność gospodarczą wykonywaną pod nazwą [...] K. P. (m.in. skup i sprzedaż samochodów używanych, sprzedaż detaliczna części i akcesoriów do pojazdów samochodowych), co potwierdza decyzja z dnia 29 grudnia 2011 roku o wykreśleniu z ewidencji działalności gospodarczej. Natomiast z dniem 01 stycznia 2012 roku, pod tym samym adresem siedziby głównej, rozpoczęła działalność S. P., zajmująca się wg wyjaśnień strony również skupem i sprzedażą samochodów osobowych i części samochodowych. Przychód męża skarżącej z tej działalności za rok 2012 wyniósł [...] zł, czyli [...] zł średniomiesięcznie (koszty uzyskania przychodu to [...] zł). Przychód za 2013 rok zamknął się kwotą [...] zł, czyli [...] zł średniomiesięcznie (koszt uzyskania przychodu w tym roku wyniosły [...] zł).
Przychody i koszty firmy sięgające w roku 2013 kwot rzędu [...],- zł wskazują na poważny rozmiar działalności. Samo ujawnienie w bilansie prowadzenia działalności ze stratą, bez podania szczegółowej struktury wydatków nie odzwierciedla faktycznej sytuacji majątkowej rodziny skarżącej, zwłaszcza, że jak wynika z oświadczenia strony z dochodów z tej działalności pokrywane są wydatki jej rodziny, w tym również koszty utrzymania samochodu. Wskazać również należy, że średniomiesięczne wpływy na ujawniony rachunek bankowy męża skarżącej za okres od września 2013 roku do lutego 2014 roku wynoszą około [...] zł. Te okoliczności nie pozwalają na uznanie, że uiszczenie wpisu od skargi w kwocie [...] zł przekracza możliwości płatnicze skarżącej i spowoduje uszczerbek utrzymania koniecznego dla niej i jej męża, niezależnie od tego, iż złożone przez wnioskodawczynię oświadczenia jako niepełne uniemożliwia jednoznaczną ocenę, czy skarżąca nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego.
Wobec powyższego na podstawie art. 260 i art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.