Uzasadnienie
Wraz ze skargą na decyzję Dyrektora Izby Celnej reprezentujący Spółkę z o. o. K. wniósł o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności. Jako powód uchybienia terminu do wniesienia skargi podał chorobę skutkującą pobytem w szpitalu (do dnia 22 czerwca 2009 r.) i późniejszym zwolnieniem lekarskim (od 22 czerwca do 6 lipca 2009 r.)
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z przepisem art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd na wniosek strony postanowi przywrócenie terminu do dokonania danej czynności, jeżeli strona nie dokonała tej czynności w terminie bez swojej winy. Zgodnie natomiast z art. 87 § 1 i 2 powyższej ustawy wniosek wnosi się do sądu w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, należy w nim uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.
W ocenie Sądu strona skarżąca uprawdopodobniła w dostatecznym stopniu, iż przekroczenie terminu do wniesienia skargi było spowodowane okolicznościami przez nią niezawinionymi.
W orzecznictwie i doktrynie podnosi się utrwalony pogląd, iż brak winy w uchybieniu terminowi powinien być oceniany z wykorzystaniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o własne interesy i przy braniu pod uwagę uchybień spowodowanych nawet lekkim niedbalstwem. Przywrócenie terminu ma bowiem charakter wyjątkowy i może mieć miejsce jedynie wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Jako jedną z okoliczności uzasadniających przyjęcie tezy o braku winy w uchybieniu terminowi podaje się ciężką chorobę strony, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą w terminowym dokonaniu danej czynności procesowej (zob. m. in. red. T. Woś, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, s. 333-334; wyrok NSA z 28 czerwca 2007 r., II OSK 479/07, LEX nr 344095).
W niniejszej sprawie prezes zarządu skarżącej spółki udzielił pismem z dnia 2 czerwca 2009 r. jej wspólnikowi K. pełnomocnictwa do reprezentowania spółki w niniejszym postępowaniu sądowoadministracyjnym, w tym do wniesienia skargi na przedmiotową decyzję organu II instancji (k. 18 akt sądowych).
Decyzja organu odwoławczego została doręczona spółce w dniu 22 maja 2009 r. (k. 250 akt administracyjnych). Ustawowy termin 30 dni do wniesienia skargi mijał wobec tego z dniem 22 czerwca 2009 r. K. przebywał na leczeniu szpitalnym w dniach od 4 do 22 czerwca 2009 r. (k. 6-7 akt sądowych), a następnie na zwolnieniu lekarskim do dnia 6 lipca 2009 r. (k. 8). Skarga została nadana listem poleconym w dniu 26 czerwca 2009 r., po upływie ustawowego terminu do jej wniesienia.
W ocenie Sądu okoliczności dotyczące choroby K. uzasadniają przyjęcie tezy o braku winy strony skarżącej w uchybieniu terminowi do dokonania czynności, albowiem możliwość taka może być powiązana z poważną chorobą uniemożliwiającą w istocie faktyczne podejmowanie jakichkolwiek czynności przez stronę, związaną m. in. z pobytem w szpitalu. Wprawdzie podmiotem upoważnionym do reprezentowania spółki jednoosobowo jest prezes jej zarządu, jednakże na mocy pełnomocnictwa udzielonego w dniu 2 czerwca 2009 r. zobowiązał on do wniesienia przedmiotowej skargi K. Przebywał on na leczeniu szpitalnym do ostatniego dnia 30 dniowego terminu umożliwiającego skuteczne wniesienie skargi (do 22 czerwca 2009 r.), co w ocenie Sądu uzasadnia przyjęcie tezy o braku winy pełnomocnika strony skarżącej w uchybieniu terminu do wniesienia skargi na decyzję organu II instancji.
Z tego względu na podstawie art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.
/-/ B. Sokołowska