Uzasadnienie
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia [...] sierpnia 2017 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie [...] zł w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Ponadto kolejnym Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z tego dnia skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej – pełnego odpisu KRS w oryginale lub jego odpis uwierzytelniony zgodnie z obowiązującymi przepisami.
Wezwania zostały skutecznie doręczone w dniu 29 sierpnia 2017 r. osobie uprawnionej do odbioru przesyłki. Pełnomocnik skarżącej przedłożył uwierzytelnioną kopię odpisu pełnego KRS oraz odpis aktualny KRS, jednak w wymaganym 7 dniowym terminie nie uiszczono wpisu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić.
Stosownie do treści art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), dalej w skrócie p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami, o których mowa w § 1, są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania.
W myśl art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W sytuacji gdy od skargi nie został uiszczony wpis sądowy, strona wnosząca ten środek zaskarżenia powinna na wezwanie sądu w terminie siedmiu dni uiścić wskazaną kwotę. Zaniedbanie tegoż obowiązku skutkuje obligatoryjnym odrzuceniem skargi, o czym stanowi art. 220 § 3 p.p.s.a. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, iż odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu został prawidłowo doręczony w dniu [...] sierpnia 2017 r. (k. [...] akt sądowych). Ostatni dzień siedmiodniowego terminu do wykonania nałożonego na skarżącą obowiązku procesowego przypadał zatem na dzień [...] września 2017 r.
W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie 220 § 3, a także art. 16 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.