Uzasadnienie
Decyzją z dnia 20 maja 2009 r. Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 27 października 2008 r. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od czynności cywilnoprawnych.
Powyższa decyzja została doręczona M. W. (w trybie art. 149 ustawy z dnia 29.08.1997 r. - Ordynacja podatkowa, Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) w dniu 22 maja 2009 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru tejże decyzji (k. 52 akt adm.).
W dniu 24 czerwca 2009 r. (data nadania w urzędzie pocztowym – k. 3 akt sąd.) M. W. wniósł za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu skargę do tutejszego Sądu na powyższą decyzję tego organu z dnia 20 maja 2009 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.
Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Natomiast stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.
W przedmiotowej sprawie decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 20 maja 2009 r. została doręczona M. W. w dniu 22 maja 2009 r. Termin do zaskarżenia tej decyzji upłynął więc z dniem 22 czerwca 2009 r., gdyż ostatni dzień trzydziestodniowego terminu przypadał na 21 czerwca 2009 r., tj. dzień ustawowo wolny od pracy (art. 83 § 2 p.p.s.a.). Natomiast skarga została wniesiona dopiero w dniu 24 czerwca 2009 r., a jednocześnie skarżący nie złożył wniosku o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności procesowej.
Tym samym skarga złożona po upływie ustawowego terminu do jej wniesienia, podlegała odrzuceniu, o czym orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.
/-/M. Kosewska