Uzasadnienie
Dnia 28 września 2010 roku W.N. wniósł skargę na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych – I Oddział w P. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek w części finansowanej przez płatnika. W skardze został zawarty wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, który na wezwanie Sądu został złożony również na urzędowym formularzu.
We wniosku skarżący wskazał, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe i utrzymuje się z dochodów z działalności gospodarczej w zakresie doradztwa i usług administracyjnych w kwocie 532,00 zł brutto miesięcznie. Obecnie natomiast jest w trakcie leczenia po operacji oczu. Wnioskodawca posiada dom o powierzchni 90 m² oraz mieszkanie o powierzchni 90m², a ponadto nieruchomość rolną o powierzchni 0,0512 ha. Nie posiada natomiast żadnych zasobów pieniężnych (oszczędności, papierów wartościowych, ani przedmiotów o wartości powyżej 3000 euro). Wnioskodawca oświadczył, że cały miesięczny dochód przeznacza na opłaty i podatki oraz środki higieny osobistej, telefon oraz żywność i lekarstwa.
Zgodnie z art. 239 pkt 1 lit e ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), nie mają obowiązku uiszczenia kosztów sądowych: strona skarżąca działanie lub bezczynność z zakresu ubezpieczeń społecznych.
W tych okolicznościach na wnioskodawcy nie ciąży obowiązek uiszczenia kosztów sądowych w niniejszej sprawie, a zatem żądanie przyznania prawa pomocy w tym zakresie jest bezprzedmiotowe. Strona nie ma bowiem interesu prawnego w uzyskaniu orzeczenia o przyznaniu zwolnienia od kosztów sądowych, skoro jest zwolniona od kosztów sądowych z mocy ustawy. W tych okolicznościach, bez względu na sytuację majątkową i rodzinną wnioskodawcy, należało odmówić przyznania prawa pomocy w tym zakresie.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 w związku z art. 239 pkt 1 lit e p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.