Uzasadnienie
Wpis w sprawie ustalono w kwocie [...] zł.
B.J. i S.J. w odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi wnieśli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowego zwolnienia od kosztów sądowych (zwolnienie od obowiązku uiszczenia wpisu od skargi). Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Poznaniu postanowieniem z dnia [...] odmówił wnioskodawcom przyznania prawa pomocy. W przewidzianym ustawą terminie sprzeciw od postanowienia referendarza wnieśli skarżący.
Zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), postanowienie przeciwko któremu wniesiono sprzeciw, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd, na posiedzeniu niejawnym. Sąd rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy, nie jest związany ustaleniami dokonanymi przez referendarza sądowego.
Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym wymaga wykazania, że nie jest ona w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).
Na podstawie zgromadzonego w aktach sprawy materiału oraz nadesłanych na wezwanie Sądu dokumentów ustalono, że wnioskodawcy prowadzą odrębne gospodarstwa domowe uzyskując z tytułu świadczeń emerytalnych i umów o pracę dochód miesięczny w kwocie 2.277 zł (S.J.) oraz 2.195 zł (B.J.). Skarżąca pozostaje przy tym we wspólnym gospodarstwie domowych z córką M.. Skarżący wyjaśnili, że w latach 1990-2007 prowadzili jako wspólnicy spółki cywilnej działalność gospodarczą pod nazwą A. Aktualnie po spółce cywilnej nie pozostał żaden majątek, gdyż w części został on zlikwidowany w postępowaniach egzekucyjnych prowadzonych przez Izbę Celną oraz Komornika Sądowego Rewir [...] przy Sądzie Rejonowym [...], a w części w roku 2005 sprzedany córkom M.J. i A.J..
Skarżący wyjaśnili, że prowadzona działalność nie przynosiła dochodów, a pochłaniała duże koszty. Z kserokopii nadesłanych zeznań podatkowych wynika jednak, że w roku 2005 spółka cywilna A uzyskała przychód w wysokości 800.817,96zł oraz poniosła koszty uzyskania przychodu w wysokości 667.256,52zł, osiągając zysk w kwocie 133.561,44zł, natomiast w roku 2006 przychód Spółki zamknął się kwotą 228.906,43zł, a koszty jego uzyskania wyniosły 241.003,43zł.
W oparciu o nadesłane dokumenty ustalono, że wnioskodawcy posiadają jeden czynny rachunek bankowy, na który w okresie od 08 stycznia 2007r. do 31 lipca 2007r. wpłynęły środki finansowe w wysokości 58.599,85 zł, czyli średnio miesięcznie kwota 8.371,40 zł. Z rachunku nie jest prowadzona egzekucja, a zgromadzonymi środkami dysponują skarżący. W konsekwencji, złożone przez B.J. i S.J. celem uzasadnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy oświadczenia nie są wiarygodne i nie potwierdzają istnienia przesłanek przemawiających za uwzględnieniem ich wniosku, choćby w części.
Ponieważ skarżący posiadają stałe źródło dochodu i nie jest znana rzeczywista wysokość dochodów uzyskiwanych przez nich obecnie (a to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z tego prawa), w świetle przedstawionych okoliczności wniosek skarżących nie zasługuje na uwzględnienie.
Sąd na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł, jak w sentencji postanowienia.
/-/W. Długaszewska
K.P.d