Uzasadnienie
K. T. i L. T. wraz ze skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu złożyli wnioski o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Postanowieniem z dnia 13 września 2011 roku referendarz sądowy zwolnił K. T. od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.
Wyrokiem z dnia 17 stycznia 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił przedmiotową skargę K. T. i L. T. Pismem z dnia 12 marca 2012 roku pełnomocnik skarżących wniósł skargę kasacyjną w niniejszej sprawie oraz przedłożył, wypełniony na urzędowym formularzu, wniosek K. T. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
We wniosku wskazała ona, że utrzymuje się z wynagrodzenia za pracę w wysokości 1.111,86 zł, natomiast z całego majątku należącego do niej i jej męża prowadzona jest egzekucja administracyjna, która obejmuje: budynki warsztatowe o powierzchni 313 m², budynki warsztatowe o powierzchni 5780 m² oraz zabudowaną budynkiem gospodarczym rolę o powierzchni 1.468.500 m².
Wydanie orzeczenia o zwolnieniu od kosztów sądowych jest możliwe jedynie w sytuacji, gdy na podmiocie występującym z takim żądaniem ciąży obowiązek uiszczenia kosztów. W myśl art. 239 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako P.p.s.a., strona, której przyznane zostało prawo do pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym (prawo pomocy), w zakresie określonym w prawomocnym postanowieniu o przyznaniu tego prawa, nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych, od których została zwolniona. Brak takiego obowiązku powoduje, że żądanie ponownego zwolnienia od kosztów sądowych jest nieuzasadnione, a wydanie orzeczenia uwzględniającego taki wniosek zmierzałoby do uchylenia obowiązku, który został już zniesiony.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 §2 pkt 7 w związku z art. 239 pkt 4 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.