Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...], Nr [...] Naczelnik Obwodowego Urzędu Miar w K., na podstawie art. 21 § 1 pkt 3 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 24 ust. 6 ustawy z dnia 11 maja 2001r. Prawo o miarach (tekst jednolity Dz. U. z 2004r., Nr 243, poz. 2441) określił dla Spółki "A" wysokość zobowiązania w kwocie [...] zł za czynności związane z prawną kontrolą metrologiczną - legalizacją pierwotną wodomierzy.
W uzasadnieniu decyzji organ I instancji powołał przepisy Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 14 października 2004r. w sprawie opłat za czynności urzędowe wykonywane przez organy administracji miar i podległe im urzędy (Dz. U. Nr 229, poz. 2309), które w załączniku określają opłaty za legalizację wodomierzy i wskazał, że przepisy te uzależniają wysokość opłaty od ilości legalizowanych rocznie wodomierzy, ustalając stawki progowe. Organ administracji określając kwotę zobowiązania uwzględnił stawki za 1 szt. legalizowanych wodomierzy według ustalonych progów ilościowych.
W odwołaniu od powyższej decyzji Spółka wniosła o jej uchylenie i ponowne rozpatrzenie sprawy określenia zobowiązania, zarzucając niewłaściwą interpretację prawną zapisu w pkt. III.10 załącznika do Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 14 października 2004r. w sprawie opłat za czynności wykonywane przez organy administracji miar. Zdaniem odwołującej, interpretacja tego zapisu może być tylko jedna, to znaczy, że wysokość opłat jest uzależniona wyłącznie od ilości wodomierzy zalegalizowanych rocznie - co oznacza, że w przypadku przekroczenia rocznej ilości wodomierzy podanych w poszczególnych przedziałach do wszystkich zalegalizowanych wodomierzy rocznie należy stosować tylko jedną opłatę w wysokości przewidzianej dla osiągniętego przedziału.
Ponadto Spółka podkreśliła, że przed zarejestrowaniem wniosków o legalizację wodomierzy pismem z dnia 7 lutego 2005r. Obwodowy Urząd Miar w K. był poinformowany o tym, że w punkcie legalizacyjnym mieszczącym się w siedzibie Spółki, w 2005 roku zostanie wykonana legalizacja pierwotna wodomierzy w ilości nie mniejszej niż [...] sztuk.
Decyzją z dnia [...] Nr [...] Dyrektor Okręgowego Urzędu Miar, na podstawie art. 21 § 3 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 24 ust. 2 pkt 2 i ust. 6 ustawy z dnia 11 maja 2001r. - Prawo o miarach (Dz. U. z 2004r., Nr 243, poz. 2441) utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.
W uzasadnieniu decyzji organ II instancji wskazał, że określając kwotę zobowiązania uzupełniającego w wysokości [...], Naczelnik Obwodowego Urzędu Miar w K. prawidłowo uwzględnił stawki za 1 sztukę legalizowanych wodomierzy według ustalonych progów ilościowych. Podkreślił także, iż stosowanie stawek progowych powoduje zmniejszenie wysokości opłaty po osiągnięciu kolejnych progów ilościowych, co w konsekwencji w skali roku wpłynie na obniżenie wysokości średniej rocznej opłaty za legalizację.
W skardze na powyższą decyzję Spółka "A" wniosła o uchylenie tej decyzji i decyzji ją poprzedzającej Naczelnika Obwodowego Urzędu Miar w K. z dnia [...], zarzucając, podobnie ja w odwołaniu, naruszenie prawa materialnego przez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie zapisu w pkt III.10 załącznika do Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 14 października 2004r. w sprawie opłat za czynności urzędowe wykonywane przez organy administracji miar i podległe im urzędy. Ponadto odwołująca zarzuciła nie uwzględnienie okoliczności, że w następstwie wydania przez organ I instancji na rzecz Spółki potwierdzenia prawidłowego ustalenia opłat za legalizację wodomierzy przyjętych do kontroli w wysokości podanej we wnioskach Spółki, doszło pomiędzy tymi podmiotami do zawarcia umowy cywilnej na wykonanie tej usługi za cenę podaną w tych potwierdzeniach. Spółka we wnioskach kierowanych do Obwodowego Urzędu Miar w K. dotyczących przeprowadzenia legalizacji wodomierzy informowała, że w 2005r. wykona legalizację wodomierzy w ilości nie mniejszej niż [...] sztuk.
Wnioski te były akceptowane przez Naczelnika Obwodowego Urzędu Miar w K. z zapewnieniem, że opłaty za legalizację wszystkich wodomierzy przy tej ilości będą jednakowe i wynosić będą 1,50 zł za sztukę zgodnie z pkt. III.10 załącznika do Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 14 października 2004r.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Okręgowego Urzędu Miar wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, nie są natomiast uprawnione do merytorycznego rozstrzygania o przedmiocie sprawy.
W myśl zaś art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Badając legalność zaskarżonej decyzji Sąd uznał, że skarga zasługiwała na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 24 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 2001r. Prawo o miarach (Dz. U. z 2004r., Nr 243, poz. 2441) czynności urzędowe wykonywane przez organy administracji miar i podległe im urzędy (...) podlegają opłacie. Opłaty pobiera się m. in. za wydanie dowodu legalizacji (art. 24 ust. 2 pkt 2). Z kolei wysokość i tryb pobierania opłat określony został w Rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 14 października 2004r. (Dz. U. Nr 229, poz. 2309) w sprawie opłat za czynności urzędowe wykonywane przez organy administracji miar i podległe im urzędy w brzmieniu obowiązującym w roku 2005, gdzie w załączniku dotyczącym wysokości opłat za wydawane dowody legalizacji pierwotnej (z wyłączeniem legalizacji jednostkowej) albo ponownej przyrządów pomiarowych określone zostały między innymi w punkcie III.10, wysokości opłat za wodomierze, o nominalnym strumieniu objętości mniejszym niż 15m-/h.
W dniu 4 kwietnia 2005r. Spółka złożyła wniosek dotyczący legalizacji wodomierzy o nominalnym strumieniu objętości mniejszym niż 15m-/h, a więc wodomierzy, od których pobiera się opłatę legalizacyjną zgodnie z pkt. III.10 cytowanego załącznika i na tej podstawie Naczelnik Obwodowego Urzędu Miar w K. decyzją z dnia [...] określił wysokość zobowiązania za legalizację pierwotną wodomierzy w kwocie [...] zł.
Zgodnie z załącznikiem do powołanego wyżej rozporządzenia opłata za legalizację pierwotną wodomierzy o nominalnym strumieniu objętości mniejszym niż 15m-/h przy liczbie zalegalizowanych wodomierzy do [...] szt. rocznie wynosi 3 zł za sztukę, przy liczbie od [...] do [...] szt. rocznie zalegalizowanych wodomierzy wynosi 2,50 zł za sztukę, a przy liczbie zalegalizowanych wodomierzy od [...] do [...] szt. rocznie wynosi 1,50 zł za sztukę.
Mając na uwadze powyższe, nie sposób zgodzić się z wyliczeniem opłaty legalizacyjnej dokonanej przez organ administracji miar, ponieważ w przytoczonym wyżej załączniku, w pkt. III.10 wyraźnie wskazano, że wysokość opłat uzależniona jest wyłącznie od ilości wodomierzy zalegalizowanych rocznie, co oznacza, że w przypadku gdy nastąpi osiągnięcie ilości podanej w danym przedziale do wszystkich zalegalizowanych wodomierzy w danym roku, należy stosować tylko jedną opłatę w wysokości przewidzianej w tym przedziale. Błędnie zatem Naczelnik Obwodowego Urzędu Miar w K. określając opłatę za legalizację wodomierzy nie ustalił jej w stosunku rocznym, lecz uznał, że za legalizację pierwotną wodomierzy należy stosować opłaty zróżnicowane odpowiadające stawkom w poszczególnych progach ilościowych i zamiast ustalić opłatę w jednakowej wysokości 1, 50 zł za sztukę, to ustalił opłatę zróżnicowaną, pomimo, że Spółka zalegalizowała w ciągu 2005 roku wodomierze w ilości [...] sztuk.
Zaznaczyć należy, iż dopiero Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 30 sierpnia 2005r. zmieniające rozporządzenie w sprawie opłat za czynności urzędowe wykonywane przez organy administracji miar i podległe im urzędy (Dz. U. z 2005r, Nr 182, poz. 1530) (obowiązuje od 1 stycznia 2006r), wprowadziło w załączniku do Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 14 października 2004r. w sprawie opłat za czynności urzędowe wykonywane przez organy administracji miar i podległe im urzędy (Dz. U. Nr 229, poz. 2309) zmianę sposobu ustalania opłat za legalizację liczników, polegającą na tym, że wysokość opłaty została zróżnicowana w zależności od stawek w poszczególnych progach ilościowych, a nie jak dotychczas, że wysokość opłat zależała wyłącznie od ilości legalizowanych wodomierzy rocznie.
Tak, wiec w momencie wydawania decyzji zarówno przez organ administracji miar I jak i II instancji, w roku 2005r. obowiązywało Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 14 października 2004r. i określenie wysokości opłat za legalizację pierwotną wodomierzy powinno być, zgodnie z tym rozporządzeniem, ustalone w stosunku rocznym, w jednakowej wysokości.
Sąd badając legalność zaskarżonej decyzji dopatrzył się nie tylko naruszenia prawa materialnego polegającego na błędnej interpretacji załącznika do Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 14 października 2004r., ale także naruszenia prawa proceduralnego tj. art. 7 i 77 kpa przez nie wyjaśnienie w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, na jakiej podstawie i jaką konkretnie stawkę zróżnicowaną organ administracji miar zastosował. W tym celu winien był ustalić jaka ilość wodomierzy została zalegalizowana w skali roku i w ramach poszczególnych zgłoszeń przeprowadzając ich kontrolę, na podstawie złożonych przez Spółkę wniosków dotyczących ich legalizacji. W aktach administracyjnych brak jest w tej kwestii jakichkolwiek informacji.
Sąd pragnie podkreślić, że organ administracji miar uprawniony do ustalenia opłaty za czynności związane z prawną kontrolą metrologiczną wodomierzy nie jest zwolniony od przestrzegania przepisów postępowania administracyjnego, zobowiązujących do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy zgodnie z art. 7 kpa i wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego zgodnie z art. 77 kpa w celu uzyskania w wyniku postępowania takiego obrazu faktycznego, który jest zgodny z rzeczywistością.
Rozpoznając ponownie sprawę organy administracji winny mieć na względzie treść powyższych rozważań i przeprowadzić postępowanie administracyjne rzetelnie i zgodnie z obowiązującymi przepisami.
W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 145 § 1 lit a i c, art. 200 i art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji wyroku.
/-/ M. Górecka /-/ M. Kwiecińska /-/ W. Długaszewska
K.P.d