Uzasadnienie
Decyzją z dnia 16 października 2009r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR przyznał L. J. płatność z tytułu wsparcia działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (ONW) na rok 2009 w łącznej wysokości [...] zł.
Postanowieniem z dnia 29 września 2010 r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 kpa wznowił z urzędu postępowanie w powyższej sprawie powołując się na nowe dowody i okoliczności w sprawie ujawnione przez L. J. w dniu 14 września 2010 r.
Decyzją z dnia 7 kwietnia 2011 r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR uchylił własną decyzję z dnia 16 października 2009r. i przyznał L. J. płatność ONW na rok 2009 w łącznej wysokości [...] zł.
Dyrektor Wielkopolskiego Oddziału Regionalnego ARiMR w Poznaniu decyzją z dnia 21 czerwca 2011 r. uchylił powyższą decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania organowi I instancji.
W wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy Kierownik Biura Powiatowego ARiMR decyzją z dnia 30 kwietnia 2012 r. przyznał ponownie L. J. płatność ONW na rok 2009 w łącznej wysokości [...] zł.
W uzasadnieniu decyzji organ I instancji wyjaśnił, że w 2009 r. L. J. nie był faktycznym posiadaczem i nie prowadził działalności rolniczej na działce nr [...], wobec czego nie spełnił warunku przyznania płatności ONW do tej działki określonego w § 2 i § 3 rozporządzenia z dnia 14 kwietnia 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania objętej planem rozwoju obszarów wiejskich. Jednocześnie jednak, zgodnie ze wskazaniem organu odwoławczego, organ I instancji odwołał się do art. 68 ust. 2 rozporządzenia Komisji WE nr 796/2004 i na jego podstawie odstąpił od naliczenia sankcji.
Zaskarżoną decyzją z 28 lutego 2013 r. Dyrektor Wielkopolskiego Oddziału Regionalnego ARiMR w Poznaniu utrzymał w mocy powyższą decyzję Kierownika Biura Powiatowego ARiMR z dnia 30 kwietnia 2012 r.
W uzasadnieniu decyzji wyjaśnił, że w 2009 roku działka nr [...] nie była w posiadaniu L. J. i nie była przez niego użytkowana rolniczo. Z poczynionych w toku postępowania administracyjnego ustaleń wynika, że aktem notarialnym z dnia 26 stycznia 2005 r. L. J. przekazał ją synowi – D. J. i od tego czasu działkę tę użytkował rolniczo D. J. Podstawę powyższych ustaleń stanowiła m.in. kserokopia aktu notarialnego z 26.
01. 2005 r. nr [...] Kancelarii Notarialnej w G. oraz oświadczenia skarżącego z 14. 09.2010 r. i jego syna D. z 14.09.2010, 12.09.2010 zawarte w aktach administracyjnych. W świetle powyższych ustaleń organy obu instancji stwierdziły, że L. J. nie spełniał warunków do przyznania płatności ONW dla działki ewidencyjnej nr [...] na 2007 rok.
W związku z badaniem możliwości przyznania L. J. płatności ONW do tej działki z uwagi na niespełnienie przesłanki jej posiadania (rolniczego użytkowania), określonego w § 2 i § 3 Rozporządzenia z dnia 11 kwietnia 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Wspieranie gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (ONW)" objętej Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013, powierzchnia, do której naliczono płatność w ramach ONW wynosiła [...] ha. Odstąpiono także od nałożenia sankcji, ponieważ to sam L. J. poinformował organ I instancji, że nie był faktycznym użytkownikiem działki nr [...] w 2006 roku.
W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego L. J. wniósł o uchylenie powyższej decyzji, podnosząc, że jest ona niesprawiedliwa i krzywdząca z uwagi na to, że skarżący uzyskane dopłaty w należnej części oddawał synowi D. J., a zatem nie doszło do wypłaty nienależnej.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko i argumentację zawarte w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.
Podstawę wznowienia postępowania w sprawie przyznania L. J. płatności ONW na rok 2009 zakończonej decyzją ostateczną z dnia 16 października 2009r. był art. 145 § 1 pkt 5 kpa. Zgodnie z tym przepisem w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji nie znane organowi, który wydał decyzję. Wzruszenie decyzji ostatecznej w oparciu o powyższą podstawę wznowienia jest możliwe, gdy:
- 1) wyjdą na jaw nowe dowody lub okoliczności faktyczne, tzn. nowe w stosunku do przeprowadzonego dotychczas postępowania,
- 2) dowody lub okoliczności muszą być istotne dla sprawy, czyli takie, które mogą mieć wpływ na odmienne rozstrzygnięcie,
- 3) dowód lub okoliczność musi istnieć w dniu wydania decyzji,
- 4) nie może być znana organowi, który wydał ostateczną decyzję.
W niniejszej sprawie zasadnie stwierdzono w zaskarżonej decyzji, że zaistniała przesłanka wznowienia postępowania z art. 145 § 1 pkt 5 kpa. Sam skarżący ujawnił bowiem nową w stosunku do postępowania zakończonego ostateczną decyzją z dnia 16 października 2009r. okoliczność, że w 2009 roku nie był on faktycznym użytkownikiem (posiadaczem) działki nr [...] i na potwierdzenie tej okoliczności przedstawił jednocześnie nowe dowody w postaci:
- - własnego oświadczenia z dnia 14 września 2010 r. o przekazaniu w dniu 26 stycznia 2005 r. działki nr [...] synowi – D.,
- - oświadczenia D. J. z dnia 12 września 2010 r., że jest właścicielem i użytkownikiem działki nr [...],
- - oświadczenia D. J. z dnia 14 września 2010 r. o użytkowaniu działki nr [...] od dnia 26 stycznia 2005 r.,
- - oświadczenia z dnia 12 września 2010 r. D. J. jako właściciela działki nr [...],
- - aktu notarialnego z dnia 26 stycznia 2005 r., na mocy którego L. J. darował swojemu synowi D. J. działkę nr [...].
Powyższa okoliczność została także potwierdzona dalszymi dowodami zebranymi w sprawie, a mianowicie:
- - kolejnym oświadczeniem L. J. z dnia 15 października 2010 r., że nie użytkuje działki nr [...] od momentu jej przekazania synowi, tj. od 26 stycznia 2005 r.,
Jak stwierdzono w zaskarżonej decyzji, posiadanie gruntów rolnych i prowadzenie na nich działalności rolniczej jest warunkiem przyznania płatności wynikającym z § 2 i § 3 Rozporządzenia z dnia 11 kwietnia 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Wspieranie gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (ONW)", objętej Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. Nr 68, poz. 448 ze zm.). W konsekwencji, wobec ujawnienia, że przesłanka ta w odniesieniu do działki nr [...] w 2009 roku nie była przez skarżącego spełniona, nie ulega wątpliwości, że decyzja ostateczna z dnia 16 października 2009r. przyznająca skarżącemu płatności ONW również do tej działki była niezasadna.
Powyższe, w świetle art. 151 § 1 pkt 2 kpa uzasadnia uchylenie decyzji ostatecznej i rozstrzygnięcie sprawy co do istoty poprzez przyznanie płatności w pomniejszonej wysokości, tj. z pominięciem działki nr [...]. Nie ma przy tym znaczenia podnoszona przez skarżącego okoliczność, że uzyskane do tej działki płatności były przez niego przekazywane synowi D. J. jako właścicielowi i faktycznemu użytkownikowi tej działki. Przedmiotem badania w sprawie przyznania płatności są bowiem określone przepisami prawa przesłanki, których w odniesieniu do działki nr [...] skarżący nie spełnił. Przyznanie płatności skarżącemu w tym zakresie jest zatem wykluczone, ponieważ oznaczałoby to przyznanie płatności na rzecz osoby nieuprawnionej.
Odnosząc się natomiast do pozostałych zarzutów i twierdzeń skarżącego, należy wyjaśnić, że zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2012 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, a więc jest związany granicami sprawy. Kontrola sądowoadministracyjna w niniejszej sprawie ogranicza się zatem wyłącznie do badania legalności decyzji wydanej w wyniku wznowienia postępowania oraz decyzji ostatecznej w przedmiocie płatności w zakresie wyznaczonym stwierdzoną przesłanką wznowienia postępowania. Zarówno z punktu widzenia podstaw wznowienia, jak i warunków przyznania płatności podniesione przez skarżącego okoliczności dotyczące ewentualnych błędnych informacji przekazanych skarżącemu w zakresie możliwości ubiegania się o płatności nie mają znaczenia, dlatego nie mogły być w ogóle rozważane na gruncie niniejszego postępowania jako wykraczające poza jego ramy.
Podnieść jednak należy, że zaskarżoną decyzją utrzymana została w mocy decyzja organu I instancji sformułowana z naruszeniem art. 151 § 1pkt 2 k.p.a. Wydając po wznowieniu postępowania nową decyzję rozstrzygającą o istocie sprawy organ I instancji winien był uchylić decyzję dotychczasową t.j. decyzję z 16 października 2009r. Zarówno organ odwoławczy jak i Sąd w niniejszym wyroku nie dostrzegli powyższej wady decyzji organu I instancji i mimo istnienia wskazanej wady Sąd skargę oddalił na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r.– Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270).