Uzasadnienie
Dnia 23 lipca 2009 roku A.K. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...], nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...], nr [...] odmawiającą umorzenia należności z tytułu składek w części finansowanej przez płatnika.
W skardze A.K. zawarł wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokat ze względu na trudną sytuację finansową i na tej podstawie został wezwany do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu, co uczynił w zakreślonym terminie.
We wniosku wskazał, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, nie posiada żadnych nieruchomości, ani ruchomości (w tym oszczędności, papierów wartościowych ani przedmiotów o wartości przekraczającej 3000 euro). Jednocześnie zaznaczył, że nie posiada żadnego dochodu i żadnej pracy. Obecnie przebywa na zapleczu sklepu z pieczywem, który prowadził od 1 lutego 2005 roku do 31 grudnia 2007 roku, lecz został zmuszony do jego zamknięcia na skutek utraty płynności finansowej w konsekwencji sporu z ZUS. Dodatkowo zaznaczył, że ma problemy zdrowotne z sercem, a ponadto przebył dwa udary mózgu.
Zgodnie z art. 245 §1 i §2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Zgodnie z art. 246 §1 pkt 1) cytowanej ustawy przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Z przedłożonego oświadczenia o stanie majątkowym, finansowym i rodzinnym wynika, że sytuacja wnioskodawcy jest trudna. A.K. jest osobą bezdomną, bezrobotną i schorowaną. Ponieważ wnioskodawca nie ma żadnych dochodów niemożliwie jest poniesienie przez niego kosztów sądowych i uiszczenie honorarium profesjonalnego pełnomocnika z wyboru. Tym samym należy uznać, że nie jest on w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, co czyni zasadnym jego wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata.
Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 oraz art. 245 §1 i §2, art. 246 §1 pkt 1 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji
/-/ R. Talaga