Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy decyzję Naczelnika W. Urzędu Celno-Skarbowego w P. z dnia 24 marca 2017 roku o wymierzeniu kary pieniężnej z tytułu urządzanie gier na automacie poza kasynem gry w kwocie 12.000 zł.
W skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wniosek został skierowany do sądu administracyjnego.
W uzasadnieniu wniosku skarżąca wskazała, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, w sytuacji, gdy zaskarżona decyzja wydana została z rażącym naruszeniem prawa - co wynika również z treści oświadczenia o stanie majątkowym (k. 2 oraz 7-8 akt sądowych).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 §3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2018, poz. 1302 ze zm.), po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Nie chodzi przy tym o jakiekolwiek skutki i jakąkolwiek szkodę, ale o szkodę i skutki kwalifikowane, tzn. przekraczające normalne następstwa związane z wykonywaniem aktu, w tym z przymusowym wykonaniem aktu.
Rozstrzygając kwestię wpadkową wywołaną wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, Sąd nie bada trafności zarzutów zgłoszonych w skardze, odnośnie zgodności zaskarżonego aktu z prawem, a jedynie dokonuje oceny wystąpienia ustawowych przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Ustosunkowanie się do zarzutów skargi jest na etapie rozpoznawania wniosku o wstrzymanie niedopuszczalne.
Strona skarżąca nie wykazała okoliczności uzasadniających uwzględnienie żądania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Brak jest podstaw dla przyjęcia stanowiska, że wykonanie zaskarżonej decyzji, nawet w trybie egzekucji, niesie ze sobą realne zagrożenie utraty płynności finansowej o znamionach znacznej i nieodwracalnej szkody.
W niniejszym postępowaniu sądowym strona skarżąca nie występowała z żądaniem przyznania prawa pomocy. Zatem całkowicie nie przystaje do okoliczności tej sprawy argumentacja wskazująca na sytuację majątkową strony, która rzekomo została przedstawiona w oświadczeniu majątkowym. Skarżąca uiściła wpis od skargi w kwocie 400 zł (k. 20 akt sądowych).
W okolicznościach niniejszej sprawy aktualne pozostaje stanowisko, że wykonanie obowiązku o charakterze pieniężnym z punktu widzenia następstw prawnych, co do zasady, nie wywołuje niebezpieczeństw określonych w treści przesłanek dla orzeczenia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji. Zobowiązany posiada bowiem roszczenie o zwrot bezpodstawnie uiszczonych należności wraz z odsetkami; restytucja całkowita jest zasadą. Stąd jedynie obawa przed zastosowaniem środków egzekucyjnych nie stanowi o zaistnieniu niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W tym stanie rzeczy, Sąd, na podstawie art. 61 §3 i §5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.