Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 23 września 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił, wniesioną po terminie, skargę B. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia 25 maja 2009 r. w przedmiocie nakazu płatniczego na łączne zobowiązanie pieniężne z tytułu podatku rolnego oraz podatku od nieruchomości za 2009 r.
Odpis postanowienia wraz z uzasadnieniem, zawierający prawidłowe pouczenie o trybie i formie wniesienia skargi kasacyjnej, w tym o obowiązku jej sporządzenia przez adwokata lub radcę prawnego, pod rygorem odrzucenia, został doręczony skarżącej, w dniu 07 października 2009 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru - k. 16 akt sądowych).
W dniu 10 listopada 2009 r. do Sądu wpłynęło pismo skarżącej z dnia 05 listopada 2009 r. skierowane do Prezesa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu oraz pismo z dnia 15 października 2009 r. (data nadania 05 listopada 2009 r. – koperta - k. 21 akt sądowych), mylnie oznaczone jako "Odwołanie od decyzji Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu w sprawie III SA/Po 679/09", zaadresowane do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Pismo to zostało sporządzone osobiście przez skarżącą, która wniosła uwagi do wydanego rozstrzygnięcia, podnosząc, że zachowała ustawowy termin wnosząc skargę na decyzję SKO bezpośrednio do tutejszego Sądu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Podkreślenia wymaga fakt, że skarga kasacyjna, aby mogła zostać rozpoznana przez Naczelny Sąd Administracyjny musi zostać skutecznie wniesiona. Oznacza to, iż winna ona spełniać określone warunki - musi być dopuszczalna w danej sprawie, musi zostać wniesiona w terminie i musi spełniać wymogi formalne przewidziane dla pisma procesowego i dodatkowe wymienione w ustawie.
Jeden z wymogów dopuszczalności skargi kasacyjnej sformułowany jest w art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z póź. zm.). Zgodnie z powołanym przepisem skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez profesjonalnego pełnomocnika, którym jest adwokat lub radca prawny, z zastrzeżeniem § 2 i § 3. Z kolei § 2 art. 175 stanowi, że przepisu § 1 nie stosuje się, jeżeli skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich.
Skarga kasacyjna wniesiona przez skarżącą nie spełnia powyższego wymogu – nie została sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, a osobiście przez skarżącą. Dodatkowo skarżąca nie należy do kręgu osób wymienionych w § 2 art. 175 p.p.s.a., które same skutecznie mogą sporządzić skargę kasacyjną.
Zaznaczenia wymaga fakt, iż w pouczeniu doręczonym skarżącej wraz z odpisem postanowienia z dnia 23 września 2009 r. zawarta została informacja (punkt 2 pouczenia), iż skarga kasacyjna, pod rygorem odrzucenia, powinna być sporządzona przez pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym, albo doradcą podatkowym – w sprawach obowiązków podatkowych lub rzecznikiem patentowym – w sprawach własności przemysłowej. Dodatkowo w punkcie 3 pouczenia jest również informacja, że strona może wystąpić do Sądu o przyznanie jej prawa pomocy przez ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.
Zgodnie z art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Wobec faktu, iż skarga kasacyjna skarżącej nie została sporządzona przez jedną z osób, o których mowa w art. 175 p.p.s.a. jest ona niedopuszczalna i z tego powodu – na podstawie art. 178 p.p.s.a. – podlega odrzuceniu.
/-/ W. Długaszewska