Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 1

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniuz 17 listopada 2010 r., sygn. akt III SA/Po 686/10

Metryka

Sąd
Dnia 17 listopada 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Skład
Sędzia WSA Małgorzata Górecka przewodniczący
Rozpoznanie
w dniu 17 listopada 2010 roku na posiedzeniu niejawnym
Sprawa
sprawy ze skargi R. L. na wynik kontroli Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w P. z dnia r., nr w przedmiocie wyniku kontroli w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych postanawia: odrzucić skargę

Uzasadnienie

Postanowieniem Dyrektora UKS wszczęto w dniu 24 lutego 2009r. postępowanie kontrolne wobec R. w zakresie kontroli dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach dochodu.

W efekcie przeprowadzonego postępowania organ kontroli skarbowej wydał w dniu 24 czerwca 2010 r. wynik kontroli, w którym m. in. wskazano, że skarżący udokumentował pożyczkę w wysokości 350.000zł, która stanowiła główne źródło finansowania jego wydatków.

W związku z tym organ kontroli skarbowej zwrócił się do Naczelnika Urzędu Skarbowego o wyjaśnienie, czy skarżący zgłosił do opodatkowania otrzymaną pożyczkę.

Pismem z dnia 27 listopada 2009 r. Naczelnik US poinformował UKS, że pożyczka nie została zgłoszona do podatkowania, co zdaniem UKS oznacza, że w skutek powołania się przez stronę skarżącą przed organem kontroli skarbowej na niezgłoszoną do opodatkowania umowę pożyczki, mamy do czynienia z ponownym powstaniem obowiązku podatkowego. W efekcie czego wydana została decyzja ustalająca zobowiązanie podatkowe w podatku od czynności cywilnoprawnych.

Skargę do Sądu na wynik kontroli UKS złożył R. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej wniósł o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej w świetle art.3 § 3 pkt. 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1270), dalej p.p.s.a.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zgodnie z rozdziałem 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami, mającym zastosowanie w niniejszej sprawie a ściśle art. 3 § 1. Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W art.3 § 2 tej ustawy określono, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2)postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

  1. 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
  2. 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
  3. 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
  4. 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
  5. 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
  6. 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.

Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art.3 § 3).

Rozważenia w przedmiotowej sprawie wymagało czy skarga na wynik kontroli stwierdzający nieprawidłowości w podatku od czynności cywilnoprawnych jest w świetle cyt. art 3 § 2 pkt. 4 p.p.s.a. aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej dotyczącą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Analizując tą regulację należy przyjąć, że zakreśla ona następujące elementy:

  1. - akt lub czynność nie mogą mieć charakteru decyzji lub postanowienia bowiem te wymieniono w art.3 § 2 pkt.l i 2;
  2. - akt lub czynność muszą mieć charakter zewnętrzny i indywidualny, tj. muszą być skierowane do indywidualnego podmiotu;
  3. - akt lub czynność muszą mieć charakter publicznoprawny;
  4. - akt lub czynność musi "dotyczyć" uprawnień lub obowiązków, wynikających z przepisów prawa.

Użyte w przepisie sformułowanie "dotyczy" nie może być rozumiane jako dopuszczenie również pośredniego związku między aktem lub czynnością a uprawnieniem lub obowiązkiem danego podmiotu, określonymi w przepisach prawnych. Dany akt lub czynność powinna ustalać (odmawiać ustalenia), stwierdzać (odmawiać stwierdzenia), potwierdzać (odmawiać potwierdzenia) uprawnienia lub obowiązki określone przepisami prawa administracyjnego (T.Woś,H.Knysiak-Molczyk,M.Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi — komentarz, Warszawa, LexisNexis 2005).

Stosownie do art.24 pkt.2 ustawy o kontroli skarbowej (Dz.U. z 1999 r. Nr 54 poz,572 ze zm.) organ kontroli skarbowej wydaje wynik kontroli, gdy ustalenia dotyczą nieprawidłowości innych niż wymienione w pkt.l (jeżeli ustalenia dotyczą podatków, opłat i niepodatkowych należności budżetowych, których ustalanie lub określanie należy do właściwości urzędów skarbowych wówczas wydaje decyzję). Nie ma wątpliwości co do tego, że wydanie wyniku kontroli w rozumienia p.p.s.a. stanowi czynność z zakresu administracji publicznej (por. uchwała NSA z dnia 7 grudnia 1998 r. FPS 18/98, ONSA 1999/2/43). Uznanie jednak dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego na te odmianę czynności musi łączyć się z ustaleniem, że dotyczy ona uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.

Mając na uwadze powyższe, Sąd w niniejsze sprawie doszedł do wniosku, że wynik kontroli który wskazuje wyłącznie określone uchybienia oraz dokonuje ustaleń faktycznych w zakresie w jakim kontrolowany wskazał, że otrzymana pożyczka w wysokości 350.000zł stanowiła główne źródło finansowania jego wydatków, a także okoliczność zgłoszenia pożyczki do opodatkowania, a tym samym nie dotyczy odmowy stwierdzenia (ustalenia, potwierdzenia) uprawnienia wynikającego z przepisów prawa (por. uchwała NSA z 4 grudnia 2000 r. FPS 23/00, ONSA 2001/2/58) nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Wynik kontroli w przedmiotowej zawiera tylko ustalenia, które same w sobie nie kreują nowej sytuacji prawnej. Adresat takiego wyniku może bronić swojego interesu w innych postępowaniach, w których mogłyby zostać wykorzystane ustalenia zawarte w tym akcie. Wydane w następstwie przeprowadzenia takiego postępowania rozstrzygnięcia w formie decyzji są oczywiście objęte po wyczerpaniu drogi administracyjnej kontrolą sądu administracyjnego. W niczym więc nie doznaje uszczerbku prawo strony do sądu.

Mając na uwadze powyższe należało na podstawie art.58 §1 pkt. 1 w związku z § 3 p.p.s.a. skargę odrzucić.

Pod tą sygnaturą także: dokument z 18 stycznia 2011 r.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.