Uzasadnienie
Spółka z o. o. w P w dniu 30 listopada 2011 r. złożyła wniosek o dofinansowanie w ramach konkursu nr 13/I/2011 dla Działania 1.4 "Wsparcie przedsięwzięć powiązanych z Regionalną Strategią Innowacji", prezentując projekt "Budowa parku naukowo – technologicznego M", polegający w szczególności na budowie centrum transferu i upowszechniania wiedzy z zakresu technologii multimedialnych.
Po przeprowadzeniu weryfikacji formalnej dokumentacji aplikacyjnej wezwano Wnioskodawcę pismem z dnia 30 grudnia 2011 r. do skorygowania złożonej dokumentacji. W punkcie 6 pisma wskazano, że zakup w ramach projektu dzierżawionej nieruchomości łamie zasadę nowej inwestycji i taki wydatek nie może być uznany za kwalifikowalny w ramach projektu.
Skorygowana dokumentacja wpłynęła do Departamentu Wdrażania Programu Regionalnego Urzędu Marszałkowskiego Województwa w dniu 10 stycznia 2012 r. Spółka załączyła skorygowany wniosek z dnia 9 stycznia 2012 r. oraz pismo z tej samej daty, w którym Wnioskodawca zaprezentował m. in. swoje stanowisko co do zakupu nieruchomości gruntowej, podnosząc, że jest on zasadny i niezbędny do osiągnięcia i utrzymania celów projektu.
Pismem z dnia 7 lutego 2012 r. organ poinformował Wnioskodawcę o negatywnej ocenie formalnej wniosku i jego odrzuceniu z powodu niespełnienia kryteriów formalnych: I.10 ("Projekt jest nową inwestycją") i I.22, III.9 ("Prawidłowa kwalifikowalność wydatków projektu").
W uzasadnieniu informacji podano, że pomimo wezwania Wnioskodawcy, w piśmie o korektę o poprawienie wskazanych błędów i braków nie uczynił on tego w pełnym zakresie, powodując naruszenie powyższych kryteriów. Spółka pozostawiła bowiem koszt zakupu dzierżawionego gruntu jako wydatek kwalifikowalny, a nie jest on warunkiem koniecznym do realizacji projektu. Projekt może być realizowany na podstawie umowy dzierżawy, w oparciu o którą strona ma też prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.
Wnioskodawca wniósł protest, gdyż jego zdaniem nie doszło do niespełnienia przedmiotowych kryteriów formalnych. Podkreślił, że dopiero w momencie zakupu nieruchomości można mówić o nowej inwestycji, tak więc posiadanie wcześniej tytułu prawnego do tej nieruchomości gruntowej nie powoduje złamania zasady "nowej inwestycji" w momencie zakupu. Zdaniem Spółki kwalifikacja wydatków projektu jest prawidłowa.
Komisja Odwoławcza Instytucji Zarządzającej WRPO orzeczeniem... z dnia 21 maja 2012 r. oddaliła powyższy protest w całości.
W uzasadnieniu wskazano, że ocena formalna projektu przeprowadzona przez Instytucję Zarządzającą jest prawidłowa. Pomimo uwag w piśmie o korektę Wnioskodawca pozostawił bowiem w skorygowanej dokumentacji koszt zakupu dotychczas dzierżawionego gruntu jako wydatek kwalifikowalny.
Rozstrzygnięcie Komisji Odwoławczej zostało zaskarżone do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu.
W skardze, reprezentujący Spółkę pełnomocnik – w osobie radcy prawnego, wniósł o stwierdzenie, że ocena wniosku została przeprowadzona w sposób naruszający prawo oraz o przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez Instytucję Zarządzającą.
Według strony skarżącej Komisja Odwoławcza ograniczyła się wyłącznie do powielenia nieuzasadnionych i niczym nie popartych twierdzeń IZ WRPO. Nie odniosła się do zarzutów Spółki a przede wszystkim do "skutków prawnorzeczowych wznoszenia nieruchomości na cudzym gruncie".
Ponownie podkreślono, że zakup nieruchomości gruntowej jest jak najbardziej zasadny i niezbędny do osiągnięcia celów projektu oraz do ich utrzymania, wobec czego koszty zakupu tej nieruchomości są wydatkiem kwalifikowanym.
Do skargi załączono przedmiotowy skorygowany wniosek o dofinansowanie projektu strony skarżącej z dnia 9 stycznia 2012 r., nadesłany do organu na skutek jego wezwania do uzupełnienia braków wniosku wniesionego w dniu 30 listopada 2011 r.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi. Na rozprawie pełnomocnik Zarządu Województwa Wielkopolskiego – radca prawny wniósł ponadto o rozważenie pozostawienia skargi bez rozpatrzenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 30 c ust. 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2006 r., Nr 227 poz. 1658 ze zm.) skarga do sądu administracyjnego winna być wniesiona wraz z kompletną dokumentacją w danej sprawie, obejmującą wniosek o dofinansowanie wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu, kopie wniesionych środków odwoławczych oraz informacji w zakresie sposobu ich załatwienia.
W myśl art. 30c ust. 5 pkt 2 cytowanej ustawy wniesienie skargi: po terminie lub niekompletnej lub bez uiszczenia opłaty sądowej w terminie powoduje pozostawienie skargi bez rozpatrzenia.
W niniejszej sprawie skarżąca spółka załączyła do skargi sam skorygowany wniosek z dnia 9 stycznia 2012 r.
Wezwanie o dokonanie korekty wniosku z dnia 30 grudnia 2011 r. wraz z odpowiedzią wnioskodawcy z dnia 9 stycznia 2012 r. zostało dołączone do akt sądowych w toku postępowania sądowego przez organ (k. 71 -80 i 81-108).
Zdaniem Sądu w przypadku, gdy ocenie organu podlegał nie tylko sam skorygowany wniosek z dnia 9 stycznia 2012 r., ale również wcześniej pierwotny wniosek z 29 listopada 2011 r. oraz Wnioskodawca dodatkowo w piśmie z tej samej daty, co korekta wniosku skierowanym do IZ szeroko przedstawił swoje stanowisko w kwestii braku podstaw do zmiany wniosku w zakresie kwalifikowalności kosztów zakupu gruntu dzierżawionej nieruchomości, to i wniosek złożony w dniu 30 listopada 2011 r., jak i pismo strony z dnia 9 stycznia 2012 r. winny być załączone do skargi w ustawowym terminie, gdyż stanowią one integralną część wniosku, który jest jednym z obligatoryjnych elementów kompletnej dokumentacji sprawy w rozumieniu art. 30c ust. 2 w/wym. ustawy.
Według Sądu w przedmiotowej sprawie kompletny wniosek winien więc obejmować wniosek pierwotny z dnia 29 listopada 2011 r., wniosek skorygowany z dnia 9 stycznia 2012 r. oraz pismo skarżącej spółki z dnia 9 stycznia 2012 r., które zawiera m. in. obszerne uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy odnośnie kwalifkowalności wydatków i jego rozumienie pojęcia "nowej inwestycji".
Pismo to jest odpowiedzią na wezwanie organu w sprawie korekt i stanowi ważne opisowo uzupełnienie skorygowanej dokumentacji aplikacyjnej.
Sąd w takiej sytuacji nie ma możliwości wezwania strony skarżącej – z zakreśleniem jej terminu do złożenia brakujących dokumentów, ponieważ przepis art. 30c ust. 5 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju znosi stosowanie przepisu art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) w stosunku do skargi niekompletnej w rozumieniu art. 30c ust. 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju.
Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem wezwanie do uzupełnienia braków skargi wniesionej na podstawie art. 30c ust. 1 omawianej ustawy nie może obejmować braków w zakresie kompletności dokumentacji (art. 30c ust. 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju). Wobec powyższego Sąd nie uwzględnił wniosku pełnomocnika Spółki złożonego na rozprawie o zakreślenie 7-dniowego terminu do przedłożenia wniosku z dnia 29 listopada 2011 r.
W tym stanie rzeczy, skoro skarga okazała się niekompletna, należało orzec o pozostawieniu jej bez rozpatrzenia na podstawie art. 30c ust. 5 pkt 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju.