Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 18 marca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę K. M. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu z dnia [...] 2014 r., nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego.
W dniu [...] 2015 r. skarżący reprezentowany przez radcę prawnego Z. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, za pośrednictwem polskiego operatora pocztowego, wniosek o sporządzenie odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem. Do wniosku dołączono dowód uiszczenia opłaty kancelaryjnej od wniosku za sporządzenie uzasadnienia wyroku w wysokości 100 zł.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.
Zgodnie z treścią art. 141 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 – dalej: p.p.s.a.) w sprawach, w których skargę oddalono uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony, zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku.
Z kolei w myśl § 3 cytowanego przepisu odmowa sporządzenia uzasadnienia wyroku następuje postanowieniem wydanym na posiedzeniu niejawnym.
Wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku, który nie został złożony w terminie jest bezskuteczny i skutkuje odmową sporządzenia uzasadnienia wyroku.
Jak wynika z akt sprawy K.M., reprezentowany przez radcę prawnego Z. M. nadał w urzędzie pocztowym list polecony z wnioskiem o uzasadnienie wyroku w dniu [...] 2015 r. (k. 44 akt sądowych), a więc po terminie do dokonania tej czynności, który upłynął w dniu [...] 2015 r.
Sąd, mając powyższe na uwadze, odmówił sporządzenia uzasadnienia wyroku na podstawie art. 141 § 2 i § 3 p.p.s.a i orzekł jak w punkcie 1 sentencji postanowienia.
Wobec spóźnionego zgłoszenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku uiszczoną opłatę kancelaryjną w kwocie 100 zł należało uznać za świadczenie nienależne. Zgodnie zaś z art. 225 p.p.s.a. opłatę prawomocnie uchyloną w całości lub w części postanowieniem sądu oraz różnicę między kosztami pobranymi a kosztami należnymi, a także pozostałość zaliczki wpłaconej na pokrycie wydatków zwraca się stronie z urzędu na jej koszt. Stąd orzeczono jak w punkcie 2 sentencji postanowienia.