Uzasadnienie
W dniu [...] S. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] nr [...] umarzającą postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Naczelnika Urzędu Celnego nr [...] z dnia [...].
W odpowiedzi na zarządzenie wzywające do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie [...] zł., skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w części obejmującej zwolnienie od kosztów sądowych.
Postanowieniem z dnia 12 marca 2008r. sygn. akt III SA/Po 691/07, utrzymanym w mocy postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 maja 2008r. wydanym w sprawie I GZ 140/08, Sąd odmówił przyznania skarżącemu prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.
Zarządzeniem z dnia 6 czerwca 2008r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie [...] w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu [...] (zwrotne potwierdzenie odbioru - k. 165 akt sądowych).
W dniu [...] (data stempla pocztowego - k. 170 akt sądowych) skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści przepisu art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej w dalszej części p.p.s.a. - skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
W przedmiotowej sprawie zarządzenie wzywające do uiszczenia wpisu od skargi zostało doręczone skarżącemu w dniu [...], a więc 7-dniowy termin na wykonanie wezwania upłynął z dniem [...]. Z kolei wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy został złożony w dniu [...], czyli po terminie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Przedmiotowy wniosek jako spóźniony nie podlega rozpoznaniu. Stwierdzić zatem należy, iż skarżący nie wykonał zarządzenia.
W konsekwencji, Sąd zastosował rygor zakreślony w zarządzeniu i na podstawie powołanego powyżej przepisu, orzekł jak w sentencji postanowienia.
/-/M. Kosewska