Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 1 grudnia 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w poznaniu oddalił skargę Z. K. na decyzję w przedmiocie odmowy umorzenia odsetek za zwłokę od należności z tytułu nieopłaconych składek.
Z. K. wraz z wnioskiem sporządzenie i przesłanie w uzasadnienia wyroku złożył wypełniony na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego.
Z wniosku wynika, że Z. K prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Wnioskodawca posiada mieszkanie lokatorskie o powierzchni [...] m². Wnioskodawca nie posiada żadnych oszczędności zgromadzonych na rachunkach bankowych i w gotówce, ani żadnych papierów wartościowych i innych praw majątkowych (udziałów, polis inwestycyjnych, jednostek uczestnictwa w funduszach inwestycyjnych), a także żadnych wierzytelności, ani przedmiotów o wartości przekraczającej 5.000,00 zł (np. pojazdów, maszyn, biżuterii). Wnioskodawca posiada następujące zobowiązania i stałe wydatki: czynsz + ugoda dotycząca zaległości finansowych – [...] zł, energia elektryczna – [...] zł, UPC – [...] zł, alimenty na córkę – [...] zł. Wnioskodawca zaznaczył, że wysokość jego renty po uiszczeniu podstawowych opłat wynosi [...] zł. Ze sprawy wynika, że wnioskodawca pobiera rentę w wysokości [...] zł brutto, to jest [...] zł netto (k. 20 akt administracyjnych).
Zgodnie z art. 239 pkt 1 lit e ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. tj. z 2012 r., poz. 1270), dalej jako "P.p.s.a.", nie mają obowiązku uiszczenia kosztów sądowych: strona skarżąca działanie lub bezczynność z zakresu ubezpieczeń społecznych.
W rozpoznawanej sprawie Z. K. wniósł skargę na decyzję w przedmiocie ubezpieczeń społecznych. W przypadku złożonego przez skarżącego wniosku o przyznanie prawa pomocy (obejmującego zwolnienie od kosztów sądowych) należy uwzględnić, że w świetle przytoczonego przepisu pozostaje on zwolniony z obowiązku ponoszenia wszelkich kosztów sądowych. Strona nie ma zatem interesu prawnego w uzyskaniu orzeczenia o przyznaniu prawa pomocy w tym zakresie. Na skarżącym nie ciąży bowiem obowiązek poniesienia kosztów sądowych. W tej sytuacji prowadzenie postępowania w zakresie przyznania prawa pomocy obejmującego zwolnienie od kosztów sądowych jest zbędne i podlega ono umorzeniu.
Rozpoznaniu w niniejszej sprawie podlega zatem wniosek o przyznanie prawa pomocy jedynie w części dotyczącej ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika.
Zgodnie z przepisami art. 245 §1 i §3 P.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Przepis art. 246 §1 pkt. 2 cytowanej ustawy stanowi, że przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Z informacji zgromadzonych w sprawie wynika, że gospodarstwo domowe, jakie prowadzi wnioskodawca jest utrzymywane wyłącznie ze świadczenia rentowego. Wnioskodawca nie posiada żadnych innych zasobów finansowych, które mógłby przeznaczyć na pokrycie kosztów związanych z wynagrodzeniem pełnomocnika z wyboru. Sytuacja wnioskodawcy nie pozwala zatem na poniesienie przez niego pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego. W konsekwencji za uzasadniony należy uznać wniosek Z. K. o ustanowienie pełnomocnika z urzędu w postaci radcy prawnego.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 w związku z art. 249a oraz art. 239 pkt 1 lit e, a także w związku z art. 245 §1 i §3, art. 246 §1 pkt 2 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.