Uzasadnienie
W przedmiotowej skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu W. N. zawarł wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, a następnie przedłożył wypełniony na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
W rozpoznawanej sprawie W. N. wniósł skargę, która w zakresie ponoszenia kosztów sądowych, powinna być traktowana tak jak skarga na postanowienie w przedmiocie ubezpieczeń społecznych zgodnie z uchwałą NSA z dnia 23 maja 2016 roku, sygn. akt II GPS 2/15. W przypadku wniosku o przyznanie prawa pomocy złożonego przez W. N. (obejmującego zwolnienie od kosztów sądowych) należy zatem uwzględnić, że w świetle przepisu art. 239 pkt 1 lit. e P.p.s.a. wnioskodawca jest zwolniony z obowiązku ponoszenia wszelkich kosztów sądowych. Strona nie ma zatem interesu prawnego w uzyskaniu orzeczenia o przyznaniu prawa pomocy w tym zakresie. Nie ciąży bowiem na niej obowiązek poniesienia kosztów sądowych. W tej sytuacji prowadzenie postępowania w zakresie przyznania prawa pomocy obejmującego zwolnienie od kosztów sądowych jest zbędne i podlega ono umorzeniu w myśl art. 249a P.p.s.a.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 w związku z art. 249a oraz art. 239 pkt 1 lit e, a także w związku z art. 249a P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.