Uzasadnienie
Skarżący wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w P. z [...] lipca 2017 r. utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w L. z [...] października 2016 r. o wymierzeniu mu kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry w wysokości 36 000 zł.
W skardze wniesiono o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że skarżący prowadzi gospodarstwo domowe z rodzicami, a na jego utrzymaniu jest żona z dwójką małoletnich dzieci. Zgodnie z nadesłanymi kopiami zeznań podatkowych skarżący w roku 2016 uzyskał dochód w wysokości ok. 20 000 zł, co jego zdaniem uniemożliwia mu uiszczenie orzeczonej kary bez wywołania nieodwracalnych skutków.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), - dalej p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu. Jednakże art. 61 § 3 p.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu, o którym mowa w art. 61 § 1 p.p.s.a., jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W niniejszej sprawie zachodzą przesłanki do uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Nie ma racji skarżący, że uiszczenie orzeczonej kary zawsze wywołuje nieodwracalne skutki. W przypadku bowiem ewentualnego uchylenia zaskarżonej decyzji przez Sąd następuje zwrot skarżącemu uprzednio uiszczonej kwoty.
Niemniej jednak wniosek jest zasadny, ponieważ w świetle nadesłanych informacji o stanie rodzinnym skarżącego (utrzymywanie przez niego żony i dwójki małoletnich dzieci) oraz o przychodach w roku 2016 (ok. 20 000 zł) uiszczenie kwoty objętej zaskarżoną decyzją (36 000 zł) bądź jej ewentualna egzekucja administracyjna mogłyby spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia mu znacznej szkody polegającej na braku możliwości zaspokojenia podstawowych potrzeb skarżącego i jego rodziny, w szczególności gdy na utrzymaniu skarżącego pozostaje dwójka małoletnich dzieci.
Mając na uwadze powyższe Sąd orzekł na podstawie art.61§ 3 i § 5 p.p.s.a jak w sentencji postanowienia