Uzasadnienie
W skardze na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zameldowania G. K. zażądała wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji do czasu rozpoznania sprawy.
Skarżąca nie sprecyzowała, na czym miałoby polegać związane z wykonaniem zaskarżonej decyzji niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jednocześnie w uzasadnieniu żądania uchylenia zaskarżonej decyzji stwierdziła, że decyzja jest nieważna, gdyż była niewykonalna w dniu jej wydania i jej niewykonalność ma charakter trwały.
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu administracyjnego, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Niewskazanie okoliczności uzasadniających żądanie nie stoi na przeszkodzie rozpoznaniu wniosku, gdyż wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu tylko częściowo jest oparty na zasadzie skargowości. Zasada ta obowiązuje jedynie w zakresie wszczęcia postępowania w sprawie wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. Sąd ma obowiązek uwzględniać z urzędu, a więc i bez wniosków strony, okoliczności decydujące o wstrzymaniu bądź odmowie wstrzymania wykonania aktu lub czynności zaskarżonych do Sądu (postanowienie NSA z dnia 31 marca 2005r. sygn. akt II OZ 155/05, Lex nr 150211).
Zaskarżona decyzja utrzymuje w mocy decyzję organu pierwszej instancji, którą orzeczono o zameldowaniu na pobyt stały A. K. wraz z córką M. w lokalu przy ul. K., obręb W., działka nr [...] oznaczonym na mapie ewidencyjnej nr [...] w K. Istotne dla oceny zasadności zgłoszonego żądania są jedynie przyszłe okoliczności faktyczne lub prawne mające charakter następstw wykonania zaskarżonego aktu i rodzące hipotetyczne, aczkolwiek realne, niebezpieczeństwo spowodowania znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Skutki prawne zaskarżonej decyzji sprowadzają się do zarejestrowania danych dotyczących osoby i miejsca jej pobytu. Zameldowanie, bez względu na to czy dokonane na podstawie zgłoszenia czy w drodze decyzji administracyjnej, służy wyłącznie celom ewidencyjnym i ma na celu potwierdzenie faktu pobytu w lokalu. Decyzja o zameldowaniu nie stanowi więc tytułu prawnego do podjęcia jakichkolwiek czynności wykonawczych; jest jedynie urzędowym potwierdzenie istniejącego stanu rzeczy.
W konsekwencji nie tworzy uprawnień lub obowiązków, których wykonanie rodziłoby niebezpieczeństwo wystąpienia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków dla którejkolwiek ze stron postępowania.
Biorąc powyższe pod rozwagę Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.
/-/ Mirella Ławniczak
T.M.d