Uzasadnienie
Na mocy postanowienia referendarza sądowego, w sprawie ze skargi na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu nieopłaconych składek, M. W. zostało przyznane prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata (k. 18 akt sądowych). Okręgowa Rada Adwokacka w P. na pełnomocnika skarżącego wyznaczyła adwokata F. N. (k. 30 akt sądowych).
Zgodnie z art. 250 ustawy 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2017, poz. 1369 ze zm.) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W niniejszej sprawie zastosowanie znajdują przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 roku w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U. 2016, poz. 1714).
Wskazany na pełnomocnika reprezentował skarżącego w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji (k. 42 - udział w rozprawie). Do protokołu rozprawy pełnomocnik złożył wniosek o przyznanie kosztów zastępstwa procesowego. Zgłoszonemu żądaniu nie towarzyszy jednak oświadczenie, że koszty pomocy prawnej nie zostały opłacone przez stronę ani w całości, ani w części.
Zgodnie z §3 powołanego rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłata nie została zapłacona w całości lub w części. Brak wskazanego oświadczenia stanowi materialny brak wniosku, skutkujący odmową przyznania wynagrodzenia.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 8 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak sentencji postanowienia.