Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 28.06.2003 T.J. wniósł o zameldowanie go w budynku mieszkalnym przy ul. [...].
Postanowieniem z dnia [...] w sprawie [...] Burmistrz Miasta i Gminy S. na podst. art. 97 par 1 pkt. 4 i art. 101 kpa zawiesił postępowanie w sprawie zameldowania T.J. w lokalu przy ul. [...] w S., uznając, że rozstrzygnięcie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez Sąd Rejonowy w S. T.J. złożył zażalenie na to postanowienie, żądając zameldowania w swoim lokalu przy ul. [...] w S. Podnosząc, że jest współwłaścicielem spornej posesji, chce w niej zamieszkać i zameldować się na pobyt stały.
Postanowieniem z dnia [...] nr [...] Wojewoda utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie, uznając tak jak organ I instancji, że rozstrzygnięcie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez Sąd Rejonowy w S. Tj. od wyniku sprawy wniesionej przez byłą żonę T.J. do S.R w S. o "pozbawienie byłego męża prawa do własności spornej posesji przy ul. [...].
Na postanowienie to T.J. w dniu [...] wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.
W skardze tej podniósł następujące zarzuty:
- - " naruszenie prawa materialnego oraz dóbr osobistych"
- - " spowodowanie pogorszenia stanu zdrowia"
- - " sukcesywne i skuteczne uniemożliwianie zameldowania się na własnej posesji"
- - "mataczenie dokumentacją budowlaną i pozwoleniem na budowę oraz podważanie prawa do własności położonej przy ul. [...]"
Skarżący domagał się przy tym "odszkodowania za poniesione straty materialne, psychiczne i moralne w wysokości [...] zł".
Wojewoda w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sad Administracyjny zważył co następuje
Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie przepisów art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) kontroluje działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, nie jest natomiast uprawniony do merytorycznego rozstrzygania o przedmiocie sprawy. Zgodnie z art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Skarga w części dotyczącej zawieszenia postępowania zasługuje na uwzględnienie.
Przesłanki zawieszenia postępowania administracyjnego zostały wyczerpująco określone w art. 97 § 1 k.p.a. Nie można przy interpretacji tego przepisu stosować wykładni rozszerzającej. Zawieszenie postępowania jest instytucją tamującą bieg postępowania i opóźniającą merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy, dlatego winno mieć zastosowanie tylko w przypadkach określonych przez ustawodawcę.
W rozpoznawanej sprawie, wskazywane postępowanie przed sądem powszechnym o "pozbawienie T.J. prawa do własności spornej posesji przy ul. [...]". nie stanowi zagadnienia prejudycjalnego dla sprawy o zameldowanie. Sprawy administracyjne prowadzone w przedmiocie ewidencji ludności mają bowiem na celu wyłącznie potwierdzanie faktycznego miejsca pobytu stałego lub czasowego. Organy ewidencyjne nie są przy tym uprawnione do badania tytułów prawnych do zamieszkiwania w określonym miejscu. W świetle art. 10 ust. 1 ustawy z 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych (t.j. Dz. U. z 2001 r. Nr 87, poz. 960), wobec niekonstytucyjności przepisu art. 9 ust. 2 wyłączną przesłanką zameldowania określonej osoby w oznaczonym lokalu jest sam fakt przebywania w nim, bez konieczności legitymowania się tytułem prawnym uprawniającym do tego. To konsekwencja charakteru i istoty czynności zameldowania, wyłącznie jako aktu rejestracji danych o miejscu pobytu oznaczonej osoby (art. 1 ust. 2 powyższej ustawy).
Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 "c" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) uchylił zaskarżone postanowienia wydane przez organy obu instancji.
W pozostałej części Sąd odrzucił skargę i to na podst. art.
- 58. § 1 pkt. 1ppsa.Pozostałe żądania skarżącego nie mieszczą się bowiem w kategorii spraw należących do właściwości sądu administracyjnego, a mogą być rozpoznawane przed sądem powszechnym.
Wobec powyższego Sąd orzekł jak w wyroku. O niewykonalności orzeczono w oparciu o art. 152 p.p.s.a., a o kosztach na podst. art. 223 § 2 p.p.s.a. i art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze (Dz. U. z 2002 r. Nr 123, poz. 1058, Nr 126, poz. 1069 i Nr 153, poz.1271) i § 18 ust. 1 pkt.1c i pkt.2b Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. (Dz. U. z dnia 3 października 2002 r.)
/-/ Sz. Widłak /-/ M. Kosewska /-/ K. Wolna-Kubicka
D.W.d