Uzasadnienie
W dniu 28 października 2009 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu rozpoznawał sprawę ze skargi Spółki Akcyjnej "A" SA w sprawie określenia wysokości zobowiązania w podatku od nieruchomości za rok 2008.W tym też dniu Sąd zamknął rozprawę i postanowił odroczyć termin ogłoszenia orzeczenia do dnia 10 listopada 2009 roku.
W dniu 9 listopada 2009 roku do akt sprawy wpłynęło pismo pełnomocnika Skarżącej z dnia 6 listopada 2009 zawierające wniosek o zawieszenie postępowania. We wniosku strona podniosła, iż w sprawie o sygn. SK 21/07 Spółka Akcyjna "B" wniosła skargę konstytucyjną dot. zbadania zgodności z Konstytucją Rzeczypospolitej Polskiej art.1a ust.1 pkt 2 w związku z art.2 ust.1 pkt 3 ustawy z dnia 12 stycznia 1991r-O podatkach i opłatach lokalnych (Dz.U. z 2002r nr 9,poz.84 ze zm.). Także Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w sprawie o sygn. I SA/Gl 110/09 skierował pytanie prawne do Trybunału Konstytucyjnego w sprawie zgodności wyżej wymienionych przepisów z art. 217 w zw. z art. 84 i 2 Konstytucji. Ponieważ zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego oparta została właśnie na tych przepisach strona wniosła o zawieszenie postępowania.
Uwzględniając treść art.133 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153,poz.1270 ze zm.) oraz treść przedmiotowego wniosku-Sąd może zamkniętą rozprawę otworzyć na nowo.
Zgodnie zaś z treścią art. 125 §1 pkt 1 cytowanej ustawy Sąd może zwiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Przepis ten reguluje więc sytuacje, gdy w sprawie sądowoadministracyjnej występuje tzw. zagadnienie wstępne (kwestia prejudycjalna). O zawieszeniu postępowania w takich przypadkach decydują względy celowościowe.
Sąd przychylił się do wniosku o zawieszenie postępowania uznając, iż znajduje ono oparcie w przepisie art.125 § 1 pkt 1 cyt. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.
Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji.
/-//-/ /-/ M. Ławniczak